Ραντεβού στο Μπαρουτάδικο!

Με αφορμή τα παραδείγματα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και του ΙΚΕΑ που αποτελούν αιχμές για την τοπική κοινωνία του Αιγάλεω, το πρώτο για τις επικείμενες μαζικές απολύσεις και το δεύτερο για τις προσλήψεις με εξευτελιστικούς όρους, θα παρουσιαστούν οι ιδιαίτερες εργασιακές συνθήκες και η κατάσταση της κατεστημένης συνδικαλιστικής εκπροσώπησης και στα δύο παραδείγματα. Το πιο σημαντικό κομμάτι, ωστόσο, της συζήτησης είναι η παρουσίαση των θεσμικών αδιεξόδων της συλλογικής δράσης στους εργασιακούς χώρους, οι προσπάθειες μερικών πρωτοβάθμιων σωματείων να τα ξεπεράσουν και η συγκρότηση μιας αντιεξουσιαστικής-αναρχικής πρότασης. Η παρουσία συντρόφων και συντροφισσών που έχουν την εμπειρία των αδιεξόδων ή των διεξόδων όσον αφορά τις ατομικές και συλλογικές αντιστάσεις στους εργασιακούς χώρους αλλά και όλων όσοι συμμερίζονται αυτούς τους προβληματισμούς κρίνεται κάτι παραπάνω από απαραίτητη.
Ραντεβού στο Μπαρουτάδικο!


Ένα παράδειγμα από το ΙΚΕΑ:
Φωτογραφία από το εστιατόριο του ΙΚΕΑ. Χαρακτηριστικό δείγμα
εργασιακού καθεστώτος, αφού διατυπώνεται με σαφήνεια από τα
αφεντικά η θέση ότι το χαμηλό κόστος θα προέρχεται από την
μείωση του προσωπικού και όχι από την οποιαδήποτε διαπραγμά-
τευση μείωσης του κέρδους τους. Φανταστείτε πόση απαξία και
ανασφάλεια εκπέμπει μια τέτοια ταμπέλα μέσα σε έναν εργασιακό χώρο.
Επιπλέον, πρόκειται και για ένα είδος εναγώγησης της καταναλωτικής
συνείδησης σύμφωνα με την οποία ένας εργαζόμενος όταν γίνεται
καταναλωτής μπορεί και να επιτίθεται στην ίδια του την τάξη.

Ένα παράδειγμα από τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά:

Μαρτυρία εργαζομένου τον Σεπτέμβρη 2007:

«Δυο μέρες τώρα μαζευόμαστε το πρωί στην πύλη τις ώρες που κρατάει η στάση εργασίας, στο ναυπηγείο δεν λειτουργεί τίποτα στη διάρκεια των στάσεων. Η Thyssen είχε κάνει ξεκάθαρο από την αρχή ότι δεν την ενδιαφέρει ουσιαστικά το ναυπηγείο, ήθελε απλώς ένα μαγαζάκι, δίπλα στα ναυπηγεία της στο Κίελο στη Μαύρη Θάλασσα και αλλού, για τις δουλειές που κάνει με τους Ισραηλινούς ή τους Αιγύπτιους.

Αυτή είναι η αλήθεια, κι αυτά που έλεγε ο Σημίτης παλιότερα ή οι διάφοροι που περάσανε τώρα πριν τις εκλογές ήταν παραμύθια για να χρυσώσουν το χάπι.

Το μόνο που τους ενδιέφερε εξ αρχής ήταν κάποιες παραγγελίες του δημοσίου, κυρίως του Πολεμικού Ναυτικού και θέλαν να κλείσουν όλες τις υπόλοιπες δραστηριότητες, να κρατήσουν τα υποβρύχια αντε και να φτιάχνουν καμιά πολυτελή θαλαμηγό μια φορά στο τόσο όπως έλεγαν. Πήρανε ένα ναυπηγείο 150 στρέμματα και θέλουν να το κάνουν μικρά κοτέτσια να τα πουλάνε: πουλήσανε μια έκταση τη «Σαρακίνα» να γίνει χώρος για κοντέηνερς.

Μας φέρανε και κάτι σπεσιαλίστες τάχα μου από την Γερμανία να τους «εκπαιδεύσουμε», άσχετοι κατά κανόνα και χρυσοπληρωμένοι με 4.000 ευρώ το μήνα ενώ εγώ παίρνω 970 ευρώ και είμαι από τους καλοπληρωμένους και μιλάμε για δουλειά με πολύ μουτζούρα. Τί να εκπαιδεύσω..Από την άλλη υπάρχουν κι οι εργολάβοι που λένε μην πάρεις αυτόν ή τον άλλο, κάνει φασαρία για τις στολές, τα γάλατα κλπ.

Τι έκανε τώρα η Thyssen. Φτιάξανε πρώτα μια εταιρεία «χαρτοφυλακίου», την «Εταιρεία Τροχαίου Υλικού Ελλάδος» όπως την είπαν, δηλαδή το εργοστάσιο για τα βαγόνια. Την πουλήσανε σε κάτι παρατρεχάμενους δικούς τους, υπάλληλους της εταιρείας. Αυτοί κάνανε μάλιστα και αποχαιρετιστήριο δείπνο σε στελέχη της μονάδας διευθυντές κλπ, και τους είπαν «γειά σας εμείς φεύγουμε, αναλαμβάνει η Ντερμάγιερς που είναι μεγάλη εταιρεία ανταλλακτικών στην Γερμανία».

Τα παραδείγματα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και του ΙΚΕΑ δεν περιορίζονται μόνον στο πλαίσιο κάποιων χαρακτηριστικών προβληματικών αιχμών που αφορούν την περιοχή του Αιγάλεω αλλά είναι ευθεία προβολή του γενικότερου φαινόμενου της αναδιάρθρωσης του ελληνικού καπιταλισμού. Η μετάβαση από τον λεγόμενο δευτερογενή τομέα (την βιομηχανία, τις κατασκευές, την μεταποίηση) στον τριτογενή (υπηρεσίες, μεταφορές) δεν προβάλλεται στα δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα των Ναυπηγείων και του ΙΚΕΑ ως μια απλή σύμπτωση αλλά ως δηκτικά αποτελέσματα ενός συνολικότερου σχεδιασμού.

Η γραμμική αποδιάρθρωση των Ναυπηγείων, ως αργή διαδικασία μιας αναπόφευκτης παρακμής, μιας παρατεταμένης κρίσης λόγω του «σκληρού ανταγωνισμού στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης» σημαίνει και γραμμική αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων. Μπορεί η αποδιάρθρωση αυτή να συνοδεύεται κατά καιρούς από φρούδες ελπίδες, ελπίδες που τροφοδοτούνται από την φτηνή ρητορεία των εκάστοτε αναδόχων της επιχείρησης, μπορεί να εμφανίζεται μια φαινομενική ανάσχεση της κρίσης αλλά, τελικά, η κρίση είναι αυτή που επιστρέφει κάθε φορά δυνατότερη επιβεβαιώνοντας τον ανεπίστρεπτο χαρακτήρα της οριστικής διάλυσης. Το κλίμα αυτό της αποδιάρθρωσης μεταφέρεται στους εργαζόμενους, οι οποίοι εδώ και πολλά χρόνια εμπεδώνουν με πολλούς τρόπους την ανασφάλεια του μεροκάματου μέσα από το διαρκές αγκομαχητό των «συμβάσεων έργου», της ακατάσχετης φιλολογίας περί ιδιωτικοποιήσεων, των πολιτικών εξελίξεων που κάθε φορά πιθανόν να σημαίνουν και ένα «οριστικό τέλος».

Την ίδια στιγμή στα ΙΚΕΑ, μια από τις ναυαρχίδες του τριτογενή τομέα, η λύσσα των αφεντικών για ολοένα και περισσότερα κέρδη έχει από τη μια μεριά συσσωρεύσει την πείρα χειρισμού των «παραδοσιακών» εργασιακών σχέσεων και από την άλλη πειραματίζεται διαρκώς, εφαρμόζοντας στις σχέσεις αυτές τα επιστημονικά πλέον αποτελέσματα του κλάδου της «διαχείρισης ανθρώπινων πόρων». Όλοι αυτοί οι πειραματισμοί στο πλαίσιο της διάρθρωσης των νέων εργασιακών σχέσεων διευκολύνονται μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας, συνθηκών λιτότητας και υποστολής των κοινωνικών αντιστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι τα περιθώρια σκλήρυνσης της στάσης των αφεντικών παράλληλα με το βάθεμα της εκμετάλλευσης αυξάνονται σε κάθε τομέα της παραγωγικής διαδικασίας.

Η καπιταλιστική επιθετικότητα δεν περιορίζεται στην περιστολή των θεσμισμένων κατακτήσεων των εργατικών αγώνων και στην ακυρωτική ερμηνεία των νόμων που θεσμίζουν τις διεκδικητικές ή αμυντικές στάσεις στους εργασιακούς χώρους αλλά ανοίγουν διαρκώς δρόμους για την παράκαμψη με κάθε τρόπο του οποιουδήποτε θεσμικού πλαισίου υπεράσπισης των εργαζομένων. Μέσα σε ένα τέτοιο καθεστώς, ο συνδικαλισμός αποτελεί ένα σύστημα αντίληψης που, πέρα από τα όποια προβληματικά χαρακτηριστικά από καταβολής του, έχει ματαιωθεί από τις κομματικές και πελατειακές αγκυλώσεις...

...Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ένα ανοιχτό ζήτημα. Τελειώνοντας με τον κατεστημένο συνδικαλισμό αλλά και κάθε μορφή συνδικαλισμού που διαχωρίζεται μέσα στο φάσμα της καθημερινής ζωής και στη συνέχεια ιεραρχείται ως "καταλυτική ανατρεπτική δύναμη", ποια είναι αυτή η αυθεντική ριζοσπαστική συλλογική απάντηση που μπορεί να ρηγματώσει την απάθεια και την ανοχή των εκμεταλλευόμενων μέσα στους εργασιακούς χώρους;

Αυτά τα ερωτηματικά θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε μαζί με όσους και όσες τα συμμερίζονται τη Δευτέρα 5 Μάη στις 7.30 το απόγευμα στο Άλσος του Μπαρουτάδικου.

Αργά και σταθερά προς μια μισητή πόλη

Το Αιγάλεω έχει ήδη αλλάξει. Η διαφορά του απογεύματος μεταξύ Δευτέρας και Παρασκευής ήταν στην πόλη μέχρι πρότινος αισθητή. Ανοιχτά μαγαζιά κίνηση, κλειστά μαγαζιά ανάσα για την πόλη. Μια ισορροπία που λειτουργούσε χωρίς να σημαίνει ότι δεν ήταν ήδη προβληματική. Τώρα πλέον το κυκλοφοριακό βάρος ακόμη και με τα μαγαζιά κλειστά είναι σταθερά ανυπόφορο, λογαριθμικά αυξημένο, θόρυβος και απίστευτο καυσαέριο έχουν επιβαρύνει το τοπίο. Το γεγονός ότι Ιερά Οδός, Θηβών και Κηφισός είναι όλη τη μέρα δρόμοι μποτιλιαρισμένοι έχει επιβάλλει την διοχέτευση των αυτοκινήτων μέσα στα στενά διαχέοντας το πρόβλημα παντού. Η μέγγενη του Μετρό και του ΙΚΕΑ, εγχειρημάτων που σχεδιάστηκαν υπολογίζοντας τις κερδοφόρες παραμέτρους τους αλλά όχι και την ποιότητα ζωής των κατοίκων του Αιγάλεω (παραδοσιακή καπιταλιστική λογική), έχει αρχίσει να στραγγαλίζει την πόλη. Η αστυνόμευση και ο κοινωνικός έλεγχος είναι ασφυκτικά και το μέγεθός τους εντείνεται και εκτείνεται διαρκώς για να δημιουργεί όλο και περισσότερη ανασφάλεια, όλο και περισσότερο φόβο ότι κάτι κακό συμβαίνει ή θα συμβεί από στιγμή σε στιγμή.

Εκεί που οι αντικειμενικές αξίες αναγνωρίζουν επικερδείς ιδιοκτησίες και οι καταναλωτές θυσιάζουν την καθημερινότητά τους στη λατρεία των εμπορευμάτων, την φετιχοποίηση των αντικειμένων, εκεί ακριβώς οριοθετείται και η αξία της «ανάπλασης». Η ταχύτητα με την οποία εξυπηρετεί το Μετρό βραχυκλώνεται από την ανυπαρξία σχεδιασμού στάθμευσης, βραχυκυκλώνεται από τις αστικές συγκοινωνίες που -πέραν των γνωστών προβλημάτων τους- επιβαρύνονται και από το μποτιλιάρισμα. Πόσα πράγματα θα αγοράσουν οι Αιγαλιώτες από το ΙΚΕΑ; Εν τω μεταξύ θα εισπράττουν ασταμάτητα τις συνέπειες της καταναλωτικής μανίας όλου του λεκανοπεδίου (περίπου 20.000 επισκέπτες ημερησίως).

Το Αιγάλεω φυσικά και αλλάζει. Γίνεται αργά και σταθερά μισητό και ανυπόφορο και από τους ίδιους τους ανθρώπους του.

"Πέρασε από το δ.σ. της ΔΕΗ..."

Στις χτεσινές εφημερίδες ανακοινώθηκε με πηχιαίο τίτλο "Φως από ΔΕΗ για τη Χαλυβουργική" η κάτωθι επιτύμβια επιγραφή για την Ελευσίνα:

"Πέρασε από το δ.σ. της ΔΕΗ ύστερα από 3 αναβολές, η συνεργασία με τη Χαλυβουργική για τη μεγάλη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στην Ελευσίνα".

Το σχέδιο, λοιπόν, ολοκληρωτικής καταστροφής του Θριάσιου Πεδίου δρομολογείται από το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο σε αγαστή συνεργασία . Η ταφόπλακα έρχεται να πέσει με συντονισμένες κινήσεις από τους συνήθεις δολοφόνους και νεκροθάφτες ανθρώπων και περιβάλλοντος. Οι αντιδράσεις από μεριάς των τοπικών εξουσιών δεν φαίνεται να έχουν διάθεση να ξεπεράσουν την αναμενόμενη θεσμική γκρίνια, είναι προβλεπόμενα αναποτελεσματικές και θεωρούνται από τους ενδιαφερόμενους νεκροθάφτες ως γραφικές.
Ο Λόγος λοιπόν σε Όλους Εμάς.

Στο πνεύμα του "τα ουσιώδη έχουν ειπωθεί" παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την ταινία "αγέλαστος πέτρα", ταινία που αφορά την Ελευσίνα, το ξεθεμελίωμα του ανθρώπινου από την πολύπαθη αυτή περιοχή, τη λεηλασία της γης, της θάλασσας, της μνήμης, της ιστορίας.



Ας ελπίσουμε ότι ο αγώνας για την αποκατάσταση του ανθρώπινου στο θριάσιο Πεδίο μόλις αρχίζει. Ύστερα από πολλές αναβολές...

Ναυπηγεία Σκαραμαγκά: σχετικά με μια μοίρα που θέλουν να ορίζουν οι εξουσίες...

Τον Οκτώβρη λάβαμε ένα κάλεσμα αλληλεγγύης προς τους εργαζομένους των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Αφορμή αυτού του καλέσματος ήταν 200 επικείμενες απολύσεις.
Δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία. Τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά έχουν περιέλθει από το 2005 στην ιδιοκτησία της Thyssen krupp, στο πλαίσιο της γενικότερης αποβιομηχάνισης και του προσανατολισμού της ελληνικής οικονομίας προς τον τριτογενή τομέα.
Η συμφωνία του ελληνικού κράτους με την γερμανική εταιρεία περιείχε συγκεκριμένες ρήτρες και δεσμεύσεις. Ανάμεσά τους ήταν να μην μειωθεί ο αριθμός των 1400 εργαζομένων πριν το Μάη του 2008 (τι πρόσχημα για την εκτόνωση αντιδράσεων!) και επίσης, τα ναυπηγεία να λαμβάνουν έργα με απευθείας ανάθεση. Τα συγκεκριμένα έργα έχουν να κάνουν εν πρώτοις με συρμούς του ΟΣΕ και του ΜΕΤΡΟ και τέσσερα υποβρύχια του πολεμικού ναυτικού. Αξιοσημείωτο ως προς τις προθέσεις της εταιρείας είναι, εκτός του ότι η κατασκευή των υποβρυχίων μεταφέρθηκε στα ναυπηγεία της στο Κίελο της Γερμανίας, ότι το πρώτο υποβρύχιο, ο "Παπανικολής", που κατασκευάστηκε παρουσίασε προβλήματα ευστάθειας. Το ελληνικό υπουργείο άμυνας αρνήθηκε να το παραλάβει. Ο κυνισμός της εταιρείας δεν έχει όρια. Στις αρχές του καλοκαιριού του 2007, η Thyssen έχοντας ήδη εισπράξει λεφτά για τα τρία υποβρύχια (μη έχοντας στην ουσία παραδώσει ούτε ένα) ζήτησε το σύνολο των χρημάτων. Το ελληνικό κράτος αρνήθηκε με αυτούς τους όρους και η εταιρεία προχώρησε στην απόλυση 12 εργαζομένων. Τελικά, μετά από διάφορα αλισβερίσια μεταξύ των "εμπλεκόμενων" αλλά και την δυναμική αντίδραση των εργαζομένων οι απολύσεις ανακλήθηκαν.
Στη συνέχεια, η εταιρεία συνεπής προς την τυχοδιωκτική στρατηγική της προχώρησε στο "σπάσιμο" των ναυπηγείων σε μικρά κομμάτια ούτως ώστε να μεταπωληθούν τμηματικά, ξεκινώντας με το τμήμα τροχαίου υλικού που τελικά πωλήθηκε στην τυχάρπαστη Mayers (γερμανική εταιρεία κι αυτή, σε στενή σχέση με τον κυρίαρχο όμιλο). Στο τμήμα τροχαίου υλικού εργάζονται και οι 200 εργαζόμενοι των οποίων η μοίρα εξακολουθεί να είναι σε διαρκή εκκρεμότητα.
Συμπερασματικά:
Το ελληνικό κράτος πούλησε όσο-όσο (εισέπραξε 1,5 δις δραχμές ενώ για την απαλλαγή χρεών ώστε να πραγματοποιηθεί η πώληση έδωσε 100 δις δραχμές, μαντέψτε ποιός πλήρωσε την δυσθεώρητη διαφορά!) την δημόσια περιουσία και με επισφαλείς όρους για τους εργαζόμενους. Η Thyssen δεν έκανε επενδυτικά "ανοίγματα" προφανώς γιατί δεν την ενδιαφέρουν τα ναυπηγεία σαν τέτοια και τα χρησιμοποιεί μόνο για τα νταραβέρια της με το ελληνικό κράτος.
Δεύτερο αξιοσημείωτο είναι οτι ο R.Kuhlmann, διευθύνων σύμβουλος και γενικός δερβέναγας των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, υπήρξε αρχισυνδικαλιστής(!), πρόεδρος του γερμανικού σωματείου εργατών μετάλλου που αριθμεί 2 εκατομμύρια μέλη. Ποιος είπε οτι τα τρωκτικά δεν αναρριχώνται;
Αν κάτι μας εξοργίζει παντα, πέρα από τα παιχνιδάκια κράτους και αφεντικών, είναι το γεγονός ότι έρμαια αυτής της κατάστασης είναι οι εργαζόμενοι οι οποίοι σέρνονται από τον εκβιασμό της μισθωτής σκλαβιάς σε έναν δεύτερο, αυτόν της ανεργίας.
Ακόμη πιο εξοργιστική είναι η στάση των εργατοπατέρων του σωματείου εργαζομένων στα ναυπηγεία «Τρίαινα». Το σωματείο ελέγχεται από τις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Οι επαγγελματίες αντιπρόσωποι των εργαζομένων έχουν λειτουργήσει πυροσβεστικά στους αγώνες και πάντα στο πλάι των αφεντικών, άλλοτε με συνδικαλιστικές μανούβρες, άλλοτε ενεργοποιώντας πελατειακές σχέσεις και άλλοτε με απειλές και τραμπουκισμούς. Στον αντίποδα της «Τρίαινας» και αμέσως μετά τις εξελίξεις του καλοκαιριού στήθηκε η ΕΕΝΣ (Εργοστασιακή Επιτροπή Ναυπηγείων Σκαραμαγκά) η οποία ελέγχεται κυρίως από το ΠΑΜΕ και ήρθε να διαχειριστεί με τη σειρά της τη δυσαρέσκεια απέναντι στην «Τρίαινα». Η μέγγενη της συνδικαλιστικής και κομματικής χειραγώγησης καλά κρατεί.
Προς το παρόν το ζήτημα των απολύσεων έχει "παγώσει" λόγω μιας μεγάλης εργοληψίας, της κατασκευής εξέδρας στην Thyssen που θα διαρκέσει περίπου 15 μήνες. Ωστόσο, οι ρήτρες πώλησης στην γερμανική εταιρεία όσον αφορά τις μαζικές απολύσεις την δεσμεύουν έως τον Μάη του 2008.
Τίποτε δεν δικαιολογεί τον εφησυχασμό. Αντίθετα, για το μέλλον των ναυπηγείων όλα δικαιολογούν τον υποψιασμό. Στο πλάι των εργαζομένων. Απέναντι στις επιλογές της κυριαρχίας…

Λεηλασία του ρημαγμένου Θριάσιου

Έχει ανακοινωθεί για αύριο συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 12 το μεσημέρι στην ανατολική είσοδο της Ελευσίνας που καλείται από την Επιτροπή Αγώνα. Δημοτικές αρχές, μαζικοί φορείς και κάτοικοι πρόκειται για μια ακόμη φορά να εκφράσουν την αγανάκτησή τους για την σχεδιαζόμενη λεηλασία του τόπου τους. Είναι γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει κατορθωθεί η επιθυμητή ανάσχεση της καπιταλιστικής επιθετικότητας στο Θριάσιο. Η λογική των αντισταθμιστικών μέτρων που κάθε φορά επικαλούνται οι τοπικές αρχές και η αναπτυξιολάγνα λογική των καθεστωτικών αριστερών οργανώσεων έχουν οδηγήσει κάθε προσπάθεια ακύρωσης των σχεδίων των αφεντικών της περιοχής σε αδιέξοδο. Στην χτεσινή συνέντευξη τύπου "τόσο ο νομάρχης όσο και οι δήμαρχοι εξήγησαν ότι δεν είναι ενάντια στην ανάπτυξη, όταν όμως γίνεται με σεβασμό στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία". Αν είναι δυνατόν! Οι άνθρωποι αυτοί μετά από τόσα χρόνια και σαφή δείγματα αμετανότητης λεηλασίας του Θριάσιου από το κράτος και τα αφεντικά ακόμη μιλάνε για "ανάπτυξη με σεβασμό".
Η κατάσταση στο Θριάσιο εδώ και πολλά χρόνια έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα ανεκτά επιβιοτικά όρια από κάθε άποψη. Τα καινούργια δολοφονικά περιβαλλοντοκτόνα σχέδια των αφεντικών "εξάγουν" πλέον επιθετικά το πρόβλημα από το Θριάσιο προς ολόκληρο το λεκανοπέδιο. Οι αντιστάσεις μέσα στην νέα συνθήκη δεν μπορούν παρά να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις των έως τώρα αδιέξοδων πρακτικών που στην ουσία διαχειρίζονταν το πρόβλημα. Όταν ο νομάρχης δηλώνει: "το έγκλημα που συντελείται στην Δυτική Αττική ξεφεύγει από τα στενά τοπικά όρια. Η μόλυνση δεν γνωρίζει σύνορα. Αυτό που σήμερα καταστρέφει τη Δυτική Αττική, πολύ σύντομα θα αποτελέσει μέγα κίνδυνο για όλο το λεκανοπέδιο" είναι δεδομένο ότι δεν μπορεί με κανένα τρόπο να προσδοκεί σε μια απλή ποσοτική ενίσχυση της αντιπολιτευτικής του ρητορείας. Κανείς πια δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τον κύριο λόγο που του έδινε η δήθεν αμεσότητα ενός προβλήματος το οποίο περιοριζόταν στα φυσικά του όρια. Το πρόβλημα επεκτείνεται προς το λεκανοπέδιο και
η απόφαση είναι μία: τα καινούργια σχέδια δεν πρόκειται να εφαρμοστούν.

Διάλογος με έναν εθνικιστή; Δημοσιοποιώντας το αίσχος το κάνεις επαίσχυντο...

"MANOLIS MHTROY"
Προς:	a_aigaleo@yahoo.gr
Θέμα:	περαστικα σας
Ημερομηνία:	Sun, 23 Mar 2008 02:56:20 +0200

Τι εγινε σβηστηκαν τα συνθηματα σας σχεδον σε καθε γειτονια στο αιγαλεω??περαστικα σας....

Sun, 23 Mar 2008 10:40:26 +0000 (GMT)
Από:	"πρωτοβουλία αιγάλεω" Προσθήκη στο Βιβλίο διευθύνσεων
Θέμα:	Θέμα: περαστικα σας
Προς:	"MANOLIS MHTROY"

Τι έγινε; Σας καταλαβαίνουμε...Μετά από πάααααρα πολλά χρόνια ανυπαρξίας στο Αιγάλεω, με τους παλιούς από σας να λιώνουν στην κόκα και το αλκοόλ, άλλους στη φυλακή, άλλους νταβατζήδες σε μαγαζιά, άλλους σε απόσυρση και τώρα κακομοίρηδες ψηφοφόρους του Καρατζαφέρη, άλλους κρυμμένους πίσω από τις πλάτες των μπάτσων ή μέσα σε στολές, τώρα σας αναγκάζουμε να τρέξετε λιγάκι, να βγείτε στους δρόμους για να σβήσετε τα συνθήματά μας.
Μην ανησυχείς φίλε μου για μας, το Αιγάλεω έχει καταβολές τέτοιες (φτιαγμένο από εργάτες, πρόσφυγες και μετανάστες) που δεν πρόκειται ούτε στον αιώνα τον άπαντα να αποδεχτεί το φασισμό σας. Αν τώρα προσθέσεις και την δική μας επιμονή και αγάπη για την δράση στο δρόμο τότε θα έχετε πολύ μεγάλο πρόβλημα να σηκώσετε κεφάλι. Απλά θα τρέχετε από πίσω μας στο σκοτάδι για να σβήνετε αυτά που θα γράφουμε και θα ξαναγράφουμε και θα ξαναγράφουμε...Και δεν πρόκειται εδώ για το ποιός είναι πιο μάγκας αλλά για το ποιός φοβάται να υπερασπιστεί στο φως με επιχειρήματα αυτά που πιστεύει. Επειδή δεν πείθετε ούτε τους εαυτούς σας -βλέπεις με τις Λιακοπουλικές μαλακίες και τους εξωγήινους Ελ δεν γίνεται δουλειά- γι' αυτό θα γινόσαστε όλο και πιο θρασύδειλοι.
Πέρα από όλα αυτά τα στενάχωρα, να ξέρεις ότι δεν το’ χουμε καθόλου δύσκολο να φέρουμε το ποτάμι των 2000 αντιφασιστών διαδηλωτών της 23 Φλεβάρη από το Αιγάλεω προκειμένου να καθαρίσει το τοπίο. Το’ χουμε πολύ εύκολο. Και με δεδομένο ότι έχουμε χαρτογραφήσει κάποια φασιστικά ασπόνδυλα να ξέρεις ότι απλά προς το παρόν κάνουμε ασκήσεις μεγαλοψυχίας...Ως πότε όμως;

"MANOLIS MHTROY"
Προς:	a_aigaleo@yahoo.gr
Θέμα:	RE: Θέμα: περαστικα σας
Ημερομηνία:	Sun, 23 Mar 2008 14:51:10 +0200

1.Το Αιγαλεω δεν χτιστηκε απο μεταναστες,οι μεταναστες εχουν ερθει τα τελευταια χρονια.
2.Τα οσα λες περι νταβατζηδων και λα.ο.ς δειχνει ποσο ανενημερωτοι ειστε καθως τουλαχιστον θα επρεπε να γνωριζεις οτι η θεση των ελληνων εθνικιστων ειναι κατα του λα.ο.ς!
3.Μαλλον εσεις τρεχετε πισω απο δικα μας συνθηματα
4.Λετε οτι ειστε "επαναστατες" και κρυβεστε μεσα στα κρατικα ασυλα...
Ασυλο ομως υπαρχει μονο μεσα στα τει....

Mon, 24 Mar 2008 18:08:54 +0000 (GMT)
Από:	"πρωτοβουλία αιγάλεω" Προσθήκη στο Βιβλίο διευθύνσεων
Θέμα:	Θέμα: RE: Θέμα: περαστ ικα σας
Προς:	"MANOLIS MHTROY"

1. Το Αιγάλεω χτίστηκε από μετανάστες όπως φαίνεται και στην πρόσφατη κεντρική ανάρτηση του μπλογκ μας. Μετανάστης δεν σημαίνει αλλοδαπός. Πρέπει να μάθεις ελληνικά αν και είναι οξύμωρο να αυτοαποκαλείσαι εθνικιστής και να σε εγκαλούμε εμείς οι αναρχικοί για γλωσσικά ζητήματα. Μετανάστευση είναι μια κατάσταση κατά την οποία ξεριζώνεσαι από τον τόπο σου και δεν έχει απαραίτητα φυλετικό σημείο αναφοράς...Είναι μια κατάσταση πανανθρώπινη.
2. Και πάλι πρέπει να καταλαβαίνεις τι γράφει ο άλλος πριν απαντήσεις. Δεν γράφουμε ότι όοοοοολοι οι φασίστες μπήκαν στον Λαος αλλά ότι μερικοί το έκαναν. Εξάλλου αν μπεις στο σάιτ του Λαος θα συναντήσεις τους ολίγους μεν, διακριτούς δε, αιγαλιώτες ομοϊδεάτες σου να τοποθετούνται με σαφήνεια υπέρ της ψήφου στον Καρατζαφέρη...
3. Τόσα χρόνια δεν υπήρχατε. Δεν κολλήσατε ούτε μια αφίσσα για αυτά που πρεσβεύετε. Αντίθετα η πόλη μάς "ανήκει" εδώ και σχεδόν δύο χρόνια γι' αυτό και γράφουμε ότι τρέχετε ξοπίσω μας. Και πάλι δεν μπαίνει θέμα μαγκιάς...Απλά εμείς αγωνιζόμαστε γι 'αυτά που πρεσβεύουμε στο δρόμο ανοιχτά και ευπρόσωπα. Εσείς... στο σκοτάδι και χωρίς επιχειρήματα, μια ζωή οσφυοκάμπτες της εξουσίας.
4. Διοργανώνουμε πορείες και συγκρουόμαστε με την αστυνομία σώμα με σώμα. Αυτά για το άσυλο πέστα στον Πρετεντέρη και στον Κακαουνάκη που είναι η μηντιακή σου εμπροσθοφυλακή. Μήπως δεν υπάρχουν και οι 10 φυλακισμένοι αναρχικοί; Κρυφτείτε λοιπόν εσείς στην ποδιά της αστυνομίας για να μυξοκλαίτε μετά περί αντισυγκεντρώσεων και έλλειμμα δημοκρατίας.
5. Τέρμα τα μέιλ. Εμείς δεν συνεχίζουμε ινκόγκνιτο. Αν θες να υποστηρίξεις τις απόψεις σου ανοιχτά τότε να αρχίσεις να γράφεις τα σχόλια σου ανοιχτά στο μπλογκ μας. Να μάθεις τι πάει να πει εκτίθεμαι και εκθέτω τις απόψεις μου δημόσια... ακόμη κι ανώνυμα. Αν θεωρείς ότι κάτι καταφέρνεις με τα μπιλιετάκια σου εδώ, το ξέρεις ότι χάνεις το χρόνο σου.

"MANOLIS MHTROY"
Προς:	a_aigaleo@yahoo.gr
Θέμα:	RE: Θέμα: RE: Θέμα: περαστικα σας
Ημερομηνία:	Wed, 26 Mar 2008 01:04:59 +0200

1.Αλλο οι Ελληνες προσφυγες,αλλο οι μεταναστες
2.Εγω οπως και οι περισσοτεροι εθνικιστες ειναι κατα του λα.ο.ς.Το λαος απορροφησε ολη την ανιδεολογητη ακροδεξια,τους χουντικους κλπ κανετε το λαθος οτι βαζετε ακροδεξιους,εθνικιστες κλπ ολους μαζι (που δεν εχουμε καμια σχεση με αυτους)αποκαλωντας τους φασιστες..
3.Ανοιχτα και ευπροσωπα ειναι η κουκουλα??
Για το οτι αγωνιζεστε για αυτα που πιστευετε μπραβο σας.Και αναγνωριζω οποιονδηποτε αναρχικο-κομμουνιστη κλπ δρα με συνειδηση για αυτα που πιστευει.Να μην σου πω οτι τον προτιμαω απο εναν "δικο μας" του καναπε..
4.Μηπως δεν υπαρχουν δεκαδες φυλακισμενοι εθνικιστες?Ποτε ειδες τον κακαουνακη να μας υπερασπιζετε?Ποτε ειδες εστω εναν?Εσας βγαινουν καποιοι του συριζα (και οχι μονο) και σας υποστηριζουν.Εμας μας θαβουν ολοι... (απο την ακρα αριστερα μεχρι την ακρα δεξια) και αυτο σημαινει οτι ενοχλουμε το συστημα σε μεγαλυτερο βαθμο απο οτι εσεις.
Με την αστυνομια εχουμε συγκρουστει στο παρελθον.. προσφατα η αστυνομια εκανε ολοκληρη επιχειρηση (4 περιπολικα,5 ζηταδες) για να συλλαβει 3 νεαρους που εγραφαν "Η μακεδονια ειναι ελληνικη"!!
5.Δεν εχω καμια διαθεση να μπω στο τρυπακι των αντιπαραθεσεων μεσω μειλ τσατ και μαγκες εκ του ασφαλους.Αν θες να αντιπαραθεσουμε τις αποψεις μας ανοιχτα κανενα προβλημα.

Wed, 26 Mar 2008 23:48:43 +0000 (GMT)
Από:	"πρωτοβουλία αιγάλεω" Προσθήκη στο Βιβλίο διευθύνσεων
Θέμα:	Θέμα: RE: Θέμα: RE: Θέμα: περαστικα σας
Προς:	"MANOLIS MHTROY"

1. H μετανάστευση ως συνθήκη είναι μία και δεν έχει πατρίδα. Το επίθετο "εσωτερική" δεν ακυρώνει την συνθήκη που περιγράφει το ουσιαστικό "μετανάστευση". Το τί τράβηξαν οι έλληνες μικρασιάτες πρόσφυγες στο παρελθόν δεν διαφέρει καθόλου από αυτό που τραβάνε οι αλλοδαποί σήμερα. Αν δεν έχεις ακούσει για την παραγκούπολη της Δραπετσώνας μετά το 1922 (εκεί που έχουν κτιστεί σήμερα οι προσφυγικές πολυκατοικίες), για τους βιασμούς, τους εξευτελισμούς και την ωμή εκμετάλλευση από τους ελλαδίτες, τότε κακώς. Πριν εκφέρεις άποψη πρέπει να έχεις φροντίσει για την τεκμηρίωση.
2. Ο εθνικισμός δεν είναι ούτε καν πατριωτισμός. Όπως και κάθε ταυτότητα, πόσο μάλλον όταν βρίσκεται σε επίφαση, οργανώνεται στην βάση του αποκλεισμού. Αποκλείονται άνθρωποι από ένα σύνολο στην βάση μιας αιματολογικής ή πολιτισμικής καθαρότητας η οποία δεν υπήρξε ούτε και θα υπάρξει ποτέ ιστορικά. Κατασκευάζεται ως ψευδής συνείδηση. Η γλώσσα και το αίμα μας είναι μπάσταρδα. Και καλά κάνουν γιατί αυτό σημαίνει μια ταπεινότητα χωρίς ανωτερότητες και κατωτερότητες και έναν πλούτο που αντιβαίνει στην ψευδαίσθηση των αυταρκών πολιτισμών. Το Λαός είναι μια κουρελού που δεν διαφέρει από την οποιαδήποτε άλλη εθνικιστική κουρελού και αυτό έχει φανεί από τις καθαρά μεταφυσικές ασυναρτησίες που συγκροτούν όλες αυτές τις αντιλήψεις.
3.Η κουκούλα χρησιμοποιείται απέναντι στους μηχανισμούς ελέγχου και καταστολής κι όχι στην κοινωνία. Δεν υπάρχουμε για να γίνουμε μάρτυρες ούτε για να γεμίζουμε τις φυλακές (βλέπεις εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με την πολιτική παραβατικότητα). Κάνουμε εκδηλώσεις όπου μοιραζόμαστε τις αντιλήψεις μας πρόσωπο με πρόσωπο, διατηρούμε ανοιχτούς κοινωνικούς χώρους (αυτούς που θρασύδειλα καίτε μαζί με τους παρακρατικούς ασφαλιτοφασίστες), διοργανώνουμε και συμμετέχουμε σε πορείες, είμαστε γνωστοί ως τέτοιοι στους εργασιακούς μας χώρους, στη γειτονιά μας. Αυτό σημαίνει ευπρόσωπη δράση...Προς την κοινωνία.
4. Δεκάδες εθνικιστές φυλακισμένοι δεν υπάρχουν. Αν εννοείς ότι πρέπει να προσθέσουμε τους νεκρούς πια χουντικούς ακόμη και τότε δεν θα μιλάμε για δεκάδες. Η υπεράσπιση των ελάχιστων και ελάχιστα διωκόμενων εθνικιστών δεν μπορεί να αποκτήσει πολιτικά χαρακτηριστικά γιατί αφορά δολοφονικές επιθέσεις, επιθέσεις εναντίον μεταναστών, διαφορετικών, κοινωνικά αποκλεισμένων. Πρόκειται για εγκλήματα...Δεν μπορεί κανένας θεσμικός πολιτικός χώρος να υποθηκεύσει την πολιτικότητά του σε καθαρά εγκλήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει υπόγεια στήριξη από κομμάτια της θεσμισμένης εξουσίας (π.χ. τα κελιά των χουντικών ήταν μικρά διαμερίσματα σε ειδική πτέρυγα με ιδιαίτερα προνόμια). Το πόσο σας φοβάται το σύστημα φαίνεται από το ότι σε κάθε κόμμα υπάρχουν εθνικιστές, υπάρχουν εθνικιστές στην Βουλή, υπάρχουν εθνικιστές στην αστυνομία, στους δικαστές σε κάθε διακριτή εξουσία του συστήματος. Δεν είναι οξύμωρο; Αντίστοιχα δεν θα βρεις κανέναν αναρχικό πουθενά και σε καμμία βαθμίδα εξουσίας. Τώρα με τα περιπολικά που σας συλλαμβάνουν για να σας...χαϊδέψουν και την σχέση που έχει ειδικά η αστυνομία με σας ανέκαθεν αλλά και ειδικά στις μέρες μας...έχει κοινωνικά καταντήσει κάτι παραπάνω από αυτονόητη η ταύτιση. Άστο καλύτερα!
5. Η απάντηση αυτή όπως και όλος αυτός ο διάλογος έχει μεταφερθεί στο μπλογκ μας (anarxikoiaigaleo.blogspot.com). Ανοιχτά λοιπόν!

"MANOLIS MHTROY"
Προς:	a_aigaleo@yahoo.gr
Θέμα:
Ημερομηνία:	Fri, 28 Mar 2008 15:07:19 +0200

1.Για τους βιασμούς,τις κλοπες,την ραγδαια ανοδο της εγκληματικοτητας εξαιτιας των μεταναστων εσυ δεν εχεις ακουσει τιποτα?Ρατσισμος στην Ελλαδα υπαρχει,μονο που πλεον τον υφιστανται οι Ελληνες μεσα στην ιδια τους τη χωρα.
2.Ειπες "Αποκλείονται άνθρωποι από ένα σύνολο στην βάση μιας αιματολογικής ή πολιτισμικής καθαρότητας η οποία δεν υπήρξε ούτε και θα υπάρξει ποτέ ιστορικά."
Εδω δεν χρειαζεται να προσθεσω τιποτα.Η ιδια η ποικιλομορφια στη φυση σε διαψευδει.
3.Μιλησα για εθνικιστες οχι για χουντικους.Οσον αφορα τον επαγγελματικο τομεα που αναφερεσαι,οπως καποιος μπορει να ειναι φυσικος,μαθηματικος,μαραγκος,υδραυλικος κλπ και να ειναι εθνικιστης ετσι μπορει να ειναι και αστυνομικος.Το οτι εσεις δεν εχετε ατομα σε θεσεις οπως η αστυνομια ειναι καθαρα θεμα οτι η "επαναστατικοτητα" σας ειναι μεχρι μιας ορισμενης ηλικιας.Μετα τα 25-26 αφωμοιωνεστε πληρως απο το συστημα και συχνα ειρωνευεστε τα οσα προηγουμενως πιστευατε.Εδω και χρονια δεν εχω ποτε μου και ουτε ξερω κανεναν που να εχει δει, αναρχικο μεγαλυτερης ηλικιας των 30 (που να μην ειναι πρεζακι εννοειται).Γνωστο ειναι οτι τα στεκια σας ειναι οι κατεξοχην χωροι διακινησης πρεζας και εγκληματικοτητας,αρα καλα κανουν και σας τα καινε.
4.Μιλατε εσεις για στηριξη απο το κρατος???
Προσφατα ο πλουσιοτερος Ελληνας βο(υ)λευτης,(ο Αλαβανος),Βρεθηκε να σας υπερασπιζεται σε δικαστηρια στην Κρητη.Απο ολα φενεται οτι εχετε την αμεριστη συμπαρασταση του συστηματος!Εκτος του οτι δεν ειναι λιγες οι φορες που ατομα του αναρχικου χωρου,μετα απο καθαρα εγκληματικες ενεργειες αφηνονται ελευθεροι ή τους χαιδευουν στα δικαστηρια..
Να σου θυμησω μηπως που 10 ανανδροι απο εσας ξυλοκοπησαν εναν ανηλικο επειδη φοραγε μπλουζακι με την ελληνικη σημαια??Το παιδι σταλθηκε στην εντατικη και χαροπαλευε για 10 ημερες!
Οσον αφορα την υποθεση συλληψης 4 παιδιων ηλικιας 15-18 ετων απο την αστυνομια επειδη εγραφαν στους τοιχους "Η Μακεδονια ειναι ελληνικη" να εχεις υποψη σου οτι κατηγορηθηκαν για αναγραφη συνθηματων κατα του κρατους!! και για φθορα δημοσιας περιουσιας και απο οτι φενεται θα περασουν ενα μερος απο τη ζωη τους σε φυλακες ανηλικων,την ιδια ωρα που εσεις ανενοχλητοι βρωμιζετε ολες τις γειτονιες με τα συνθηματα σας και γραφετε μεχρι πανω σε τραπεζες.Φυσικα οπως παντα για εσας η αστυνομια αργει να ερθει.....

Sat, 29 Mar 2008 12:25:47 +0000 (GMT)
Από:	"πρωτοβουλία αιγάλεω" Προσθήκη στο Βιβλίο διευθύνσεων
Θέμα:	Θέμα: RE: Θέμα: RE: Θέμα: RE: Θέμα: περαστικα σ ας
Προς:	"MANOLIS MHTROY"

Μάλιστα...Έγινες κατανοητός. Η εγκληματικότητα στη χώρα μας είναι μονοπώλιο των μεταναστών, η ποικιλομορφία στη φύση με διαψεύδει (εμένα ή εσένα;), οι χουντικοί δεν ήταν εθνικιστές, οι αστυνόμοι είναι όπως και οι υδραυλικοί, οι αναρχικοί είναι κάτω τον 25 (!), τα στέκια μας στεγάζουν εγκληματίες και διακινούν ναρκωτικά (!), ο Αλαβάνος είναι δάχτυλος των αναρχικών στη Βουλή, το παιδί με την ελληνική σημαία δεν έπρεπε να τις φάει πριν μαχαιρώσει κάποιον μετανάστη και τα φασιστάκια που έγραφαν συνθήματα στους τοίχους όπως "φαίνεται" (δεν έχει γίνει ακόμη) θα περάσουν ένα μέρος της ζωής τους στη φυλάκη γι' αυτό!
Θεωρούμε ότι ο "διάλογος" δεν έχει νόημα να συνεχιστεί. Όλα έγιναν κατανοητά και πάνω απ' όλα η σιγουριά με την οποία μιλάς για πράγματα για τα οποία έχεις άγνοια. Μα...πλήρη άγνοια. Αυτό σε κάνει ακόμη πιο επικίνδυνο. Ραντεβού στους δρόμους!

Το Αιγάλεω χτίστηκε από πρόσφυγες και μετανάστες

Πίνακας από το βιβλίο της Ευγενίας Μπουρνόβα: Από τις Νέες Κυδωνίες στο Δήμο Αιγάλεω


Είναι πασιφανές ποιοί άνθρωποι και σε ποιά κατάσταση βρίσκονταν όταν χτίσανε το Αιγάλεω. Χιλιάδες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία που γίναν δέκτες της πιο ειδεχθούς ρατσιστικής υποδοχής από τους ελάχιστους ντόπιους (τους έλεγαν "πρόσφηγγες" και αγαπητή τους φράση προς τα ανήλικα παιδιά τους ήταν "φάτε γιατί θα σας φάνε οι πρόσφηγγες") όπως επίσης και χιλιάδες άλλοι εσωτερικοί μετανάστες. Από τη δεκαετία δε του '90 το 10% των κατοίκων του Αιγάλεω αποτελείται από αλλοδαπούς μετανάστες... Μπορεί κάποιος να κοροϊδέψει τον εαυτό του αν θέλει, η αλήθεια ωστόσο είναι συντριπτικά εναντίον όλων εκείνων που θέλουν να σπείρουν ρατσιστικές αντιλήψεις στην περιοχή μας. Μπορούν αν θέλουν να επιτίθενται στην Ιστορία τους, να επιτίθενται στον ίδιο τους τον εαυτό αλλά όχι και στην ακατάλυτη ουσία των πραγμάτων. Ματαιοπονούν...

Εργοστάσιο της ΔΕΗ στη Χαλυβουργική

Η καπιταλιστική επιθετικότητα στις μέρες μας έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Δεν έχει σημασία αν ερμηνεύεται ως νεοφιλελευθερισμός, δεξιότερη μετάλαξη της σοσιαλδημοκρατίας ή απλά ως μια αποϊδεολογικοποιημένη μορφή αστικής μετα-δημοκρατίας. Εδώ και μια εικοσαετία υπάρχει μια σαφής και πάνκοινη παγκόσμια αποδοχή όσον αφορά τα όρια του καπιταλισμού σε σχέση με το περιβάλλον. Θεωρείται πλέον ως μια δομική αντίφαση του συστήματος και έχουν δρομολογηθεί κάθε είδους πράσινες εναλλακτικές διέξοδοι -πάντα βέβαια στο πλαίσιο της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Στην Αθήνα που δοκιμάστηκε και θα δοκιμαστεί όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν μετά και τις τελευταίες πυρκαγιές του καλοκαιριού που πέρασε, μια ανακοίνωση για την κατασκευή μεγάλης μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στο Θριάσιο Πεδίο δεν είναι απλά μια παράλογη ενέργεια. Είναι μια θρασύτατη κίνηση από μεριάς του κράτους και του κεφαλαίου ενάντια στους πιο φτωχούς ανθρώπους του λεκανοπεδίου (αδιανόητη ακόμη και ως νύξη για τα βόρεια προάστια) και ως τέτοια πρέπει να απαντηθεί. Η απαισχυντη ανακοίνωση έχει ως εξής:


Μνημόνιο συνεργασίας για την κατασκευή μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος υποβάλλουν προς έγκριση στα διοικητικά τους συμβούλια ΔΕΗ και Χαλυβουργική. Βάση αυτού, η μονάδα θα λειτουργεί με φυσικό αέριο, θα έχει συνολική ισχύ 880 μεγαβάτ και θα κατασκευαστεί στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργικής στην Ελευσίνα. Το μνημόνιο προβλέπει τη δημιουργία ξεχωριστής ανώνυμης εταιρείας, με τη Χαλυβουργική να κατέχει το 51% του μετοχικού κεφαλαίου και τη ΔΕΗ το 49%.


Ας παρακολουθήσουμε τώρα λίγες από τις συνέπειες όπως τις καταγράφει το Δημοτικό Συμβούλιο της περιοχής, η ίδια η αρμόδια τοπική εξουσία:

Mερικές μόνο από τις συνέπειες που θα προκληθούν στο περιβάλλον στην περίπτωση που λειτουργήσει το εν λόγω εργοστάσιο είναι:
-θα αυξηθεί κατά 2000 τόνους το διοξείδιο του αζώτου, την ώρα που όλες οι βιομηχανίες που λειτουργούν στην περιοχή εκπέμπουν 3000 τόνους. Ουσιαστικά μιλάμε για διπλασιασμό,
-τα καυσαέρια θα αυξηθούν σε 4,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα την ώρα, εκπομπή 2,5 φορές μεγαλύτερη από τα καυσαέρια όλων των εργοστασίων,
-θα οδηγήσει σε βέβαιη αύξηση του όζοντος σε όλη την περιοχή της Πρωτεύουσας, αφού έχει αποδειχτεί ότι η ρύπανση της περιοχής μας με δυο μηχανισμούς μεταφέρεται στο Λεκανοπέδιο Αθηνών,
-θα οδηγήσει σε εκπομπή 1.8 εκ. τόνους το χρόνο διοξειδίου του άνθρακα, ποσότητα 10πλάσια από τα σημερινά δικαιώματα της εταιρίας,
-θα οδηγήσει συνολικά σε ρύπανση της ατμόσφαιρας ισοδύναμης προς την κυκλοφορία 1,8 εκ. οχημάτων ημερησίως,
-η μονάδα θα κατασκευασθεί σε θαλάσσιες επιχωματώσεις 500 στρ.,
-θα υπάρξει ρύπανση του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τις διαδικασίες ψύξης των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, η οποία απειλεί να καταστρέψει κάθε είδος θαλάσσιας ζωής στην περιοχή.

Ας δρομολογήσουν αυτοί τα σχέδια τους κι εμείς τα δικά μας...

ασκήσεις χυδαιότητας

Στην περιοχή του Ελαιώνα, πίσω από την Σόφτεξ, επέλεξε ο δήμαρχος Αθηναίων Ν. Κακλαμάνης να αδειάσει τα σκουπίδια που περισυνέλεξε με τους απεργοσπάστες του μόλις χτες αργά τη νύχτα. Έχει γίνει της μόδας αυτή η ορολογία: σταθμός μεταφόρτωσης απορριμάτων. Αυτός ο σταθμός δεν είναι μια περιστασιακή επιλογή αλλά γενικότερα βρίσκεται μέσα στα σχέδια "αξιοποίησης" ενός μέρους του Ελαιώνα στον αντίποδα της χωματερής των Άνω Λιοσίων. Εν πάση περιπτώσει τίποτε δεν είναι τυχαίο και είναι δεδομένη η ταξικότητα των σχεδίων αξιοποίησης των αστικών τοπίων από την Εξουσία. Στο προκείμενο, τα σκουπίδια επιχειρήθηκε να ξεφορτωθούν χωρίς κανέναν κανόνα προστασίας της δημόσιας υγείας καταμεσίς των πιο βεβαρημένων περιβαλλοντικά περιοχών της πρωτεύουσας ανάμεσά τους και το Αιγάλεω. Δεν τους πέρασε. Εμποδίστηκαν από απεργούς, κατοίκους και αλληλέγγυους.
θα μπορούσε βέβαια κανείς να θεωρήσει την ανάρτηση αυτή χωρίς νόημα μια και η κατάσταση με τα σκουπίδια είναι ήδη τόσο γενικευμένα επικίνδυνη που η υπόθεση της μεταφόρτωσης στον Ελαιώνα είναι πταίσμα. Στη αντίθεση, ωστόσο, κεφαλαίου-εργασίας όπως αυτή εξελίσσεται με τους εργάτες καθαριότητας, το πρόβλημα των επικίνδυνων σκουπιδιών είναι προφανές ότι το έχει προκαλέσει η κυβέρνηση και το κράτος. Η Εξουσία οξύνει αυτή την αντίθεση από τη μεριά της με κάθε μέσο που δεν μπορεί παρά να την χαρακτηρίζει όπως και σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση. Με διάφορα τερτίπια αδειάζονται οι κεντρικοί δρόμοι και οι χώροι μπροστά από τα υπουργεία -κι όχι φυσικά οι χώροι μπροστά από σχολεία και νοσοκομεία που έχουν αναληφθεί από το προσωπικό ασφαλείας των απεργών, προσωπικό που προφανώς υπολείπεται παρ' όλη την καλή διάθεση των απεργών μια και μεγεθύνονται οι ποσότητες των σκουπιδιών αλγορυθμικά- και τα σκουπίδια μεταφέρονται στον Ελαιώνα! Έτσι η Εξουσία από τη μια εκθέτει τους απεργούς με τα τερτίπια της αλλά και με όλους τους ιδεολογικούς της μηχανισμούς παρά την ουσιαστική δική της αδιαλλαξία και από την άλλη επιβαρύνει το "σύνηθες" τοπίο δημιουργώντας χωροταξικά θέσφατα ενόψει της "ανάπλασης" του Ελαιώνα. Γι' αυτό ακριβώς μιλάμε για ασκήσεις χυδαιότητας...

με φόντο τη μιζέρια...

Για τις 26 Μάρτη ορίστηκε το άνοιγμα των ΙΚΕΑ στο Αιγάλεω. Παρά το ότι ο περιβάλων χώρος δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη και η αρχαιολογική ανασκαφή μέσα στο οικόπεδο συνεχίζεται, το μαγαζί στήνεται πυρετωδώς. Μερικοί αιγαλαιώτες/ισσες έχουν ήδη προσληφθεί ενώ αρκετοί/ες έχουν κάνει αίτηση για πρόσληψη και είναι στην αναμονή. Όσον αφορά τη μισθολογική συνθήκη ενδεικτικό είναι ότι ακούσαμε για προσφορά 330 ευρώ το μήνα για τετράωρη-επταήμερη(!) απασχόληση. Για το εργασιακό καθεστώς θα υπάρξουν σύντομα μαρτυρίες σε αυτό το ιστολόγιο μια και παρακολουθούμε την υπόθεση. Πολλά μικρομάγαζα στην ευρύτερη περιοχή που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν το μεγα-κατάστημα έχουν ήδη κλείσει. Καπιταλιστική νομοτέλεια… Η περιοχή αναμφίβολα θα δοκιμαστεί από τους χιλιάδες μαινόμενους καταναλωτές. Ανεξάρτητα από το αν οι αντοχές του συστήματος πρόσβασης θα χρειαστούν ένα σχετικό χρονικό διάστημα για να προσαρμοστούν, είναι δεδομένο ότι πρόκειται για μια καθημερινή πλέον επιβάρυνση των ήδη προβληματικών υπαρχουσών συγκοινωνιακών υποδομών από χιλιάδες καταναλωτές. Το τοπίο θα βουλιάξει. Μαζί με τις λαμπρές εκδηλώσεις λατρείας στα φετιχοποιημένα αντικείμενα οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις οξύνονται σε ευθεία αναλογία. Με φόντο τη μιζέρια…

1947, Καθαρή Δευτέρα στην πλατεία Εσταυρωμένου

Για την δεντροφύτευση της 24 Φλεβάρη στο Δαφνί

Κυριακή πρωί 24/02/08. Παρά τη σύγχυση που προκάλεσε η αναγκαστική αλλαγή ημερομηνίας της δεντροφύτευσης του "μονοπατιού" (της πιλοτικής χάραξης του έργου της περιφερειακής οδού σύνδεσης Δαφνίου-Δάσους Χαϊδαρίου) , 300 περίπου κάτοικοι της περιοχής και όχι μόνο (ανάμεσά τους κι εμείς), απλώθηκαν σε όλο το μήκος του μονοπατιού συμμετέχοντας στην κινητοποίηση που οργάνωσαν συλλογικότητες του Χαϊδαρίου σε μια προσπάθεια ακύρωσης του "έργου". Ενός "έργου" που η ίδια η δημοτική αρχή έχει χαρακτηρίσει "μη ωφέλιμο" και παρόλα αυτά προχωράει στην πραγματοποίησή του.


Στις 6 του Γενάρη, η Διαρκής Κίνηση Κατοίκων Χαϊδαρίου είχε προχωρήσει σε δεντροφύτευση 50 δέντρων στο ίδιο σημείο περίπου. Οι εργολάβοι τα ξερίζωσαν. Η δεντροφύτευση αυτή λοιπόν είναι η δεύτερη στο "μονοπάτι" αλλά και η πιο ουσιαστική μια και αυτή τη φορά είναι σαφώς ποσοτικά και ποιοτικά ενισχυμένη, με περισσότερα δεντράκια, περισσότερη προπαγάνδιση, περισσότερη συμμετοχικότητα και περισσότερη αποφασιστικότητα. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται να ξεριζωθούν τα 150 καινούργια δεντράκια με την ευκολία της προηγούμενης φοράς. Σε κάθε φυσικό τοπίο, πόσο μάλλον σε ένα ρημαγμένο μητροπολιτικό τοπίο, το να κόβεις και να ξεριζώνεις δέντρα, το να αποψιλώνεις δασικές εκτάσεις είναι εγκλήματα που δεν θα μείνουν αναπάντητα.

Για την πορεία της 23/2/08

Περίπου 2000 άτομα συμμετείχαν στην πορεία ενάντια στις φασιστικές και παρακρατικές επιθέσεις των τελευταίων μηνών. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένα δυνατό πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση. Μπορεί να μην σημαίνει το οριστικό και τελεσίδικο ξερίζωμα των φυσικών φορέων του φασισμού και του ρατσισμού αλλά είναι ένα ανάχωμα στην ασύδοτη δράση τους. Η παρουσία των συγκεκριμένων χιλιάδων ανθρώπων στο δρόμο, το Σάββατο που πέρασε, δηλώνει μια αποφασιστικότητα να απαντηθούν οι θρασύδειλες επιθέσεις πέρα από τις κομματικές διαμεσολαβήσεις, τα δημοκρατικά προσχήματα και τις αυταπάτες των οποιοδήποτε θεσμικών λύσεων. Η συνέχεια, ωστόσο, στην συγκεκριμένη υπόθεση πρέπει να είναι συλλογική, επίμονη και σαφώς εστιασμένη στα φυσικά νεύρα των φασιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων. Τα φίδια πίσω στις τρύπες τους!

Παραθέτουμε το κείμενο που μοιράσαμε μαζί με άλλους συντρόφους στην πορεία:

Την έχουμε ξαναδεί αυτήν την ιστορία...

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια εξελισσόμενη και πολυμέτωπη επίθεση της κυριαρχίας στο κοινωνικό σώμα: από τους αντεργατικούς νόμους και το νέο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, τους διευρυνόμενους τρομονόμους και τις κάμερες στους δρόμους, τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές, τη λεηλασία του περιβάλλοντος και την επιταχυνόμενη απαξίωση της ζωής των μη προνομιούχων…Πίσω από τη διάχυτη ρητορεία της δημοκρατίας για ανάπτυξη, αναδιάρθρωση, ασφάλεια, εκσυγχρονισμό, καθετί συλλαβίζεται ως λεηλασία και τίποτα άλλο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, κάθε δυναμική κοινωνική αντιθετική κίνηση προς όλα αυτά, θα στοχοποιηθεί και θα «απολαύσει» την κρατική σκληρότητα που της αναλογεί. Το ασφυκτικό πρεσάρισμα της κρατικής ασφάλειας, τις παρακολουθήσεις, τις προσαγωγές και τις συλλήψεις, την καταστολή στο δρόμο, τη λάσπη και την παραπληροφόρηση από τους μηχανισμούς χειραγώγησης. Η εποχή του «αγαθού» της ασφάλειας δεν απαιτεί μονάχα καλοκουρδισμένους μηχανισμούς καταστολής. Απαιτεί ταυτόχρονα την καλλιέργεια φοβικών κοινωνικών αντανακλαστικών και την κατασκευή εσωτερικών εχθρών, τη στοχοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων. Από τους μικροπαραβατικούς, τις μειονότητες, τους μετανάστες έως τις πολιτικές και κοινωνικές ομάδες που βγαίνουν στο προσκήνιο των κοινωνικών αγώνων. Την είδαμε αυτή τη λύσσα, στις περσινές κινητοποιήσεις των φοιτητών, στις απεργίες των λιμενεργατών, στην εκδίωξη των ασιατών μεταναστών από το λιμάνι της Πάτρας, στις εξεγέρσεις των φυλακισμένων την περασμένη άνοιξη και θα την ξανασυναντήσουμε κάθε φορά που οι διεκδικήσεις κοινωνικών ομάδων θα ξεπερνούν τα ασφυκτικά όρια της νομιμοφροσύνης, κάθε φορά που ολόκληρες κοινωνικές ομάδες δεν χωρούν στα σχέδια και στις «αντοχές» ή τον «καθωσπρεπισμό» των κυρίαρχων.

Αυτοί λοιπόν οι κοινωνικοί και πολιτικοί χώροι που φιλοξενούν αυτούς και αυτές που δεν θέλουν να συναινέσουν στη «γαληνοτάτη δημοκρατία» της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, αυτοί και αυτές που δεν χωρούν σε κομματικά μαντριά, μετριοπάθειες και συνδιαλλαγές, αυτοί και αυτές που καταθέτουν έμπρακτα την αμφισβήτηση και την οργή τους, βρίσκονται αυτόματα στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής. Η «εμμονή» των μηχανισμών καταστολής για τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, συνεπικουρούμενη από τη χαβούζα των πλουραλιστικών ΜΜΕ, είναι κομμάτι αλλά και αιχμή της τρέχουσας κατασταλτικής στρατηγικής. Είναι ένα μήνυμα προς όλο το κοινωνικό σώμα: ΥΠΑΚΟΗ. Και μπορεί όλα αυτά μέσα στον διάχυτο κυνισμό και την ιδιώτευση να φαντάζουν γραφικά, να ντύνονται με διάφορα επίθετα (κουκουλοφόροι, γνωστοί άγνωστοι, προβοκάτορες και άλλα καταγέλαστα), να παθολογικοποιούνται ως ανερμάτιστες και «νεανίζουσες» πολιτικές προτάσεις, παρόλ’ αυτά, παραμένουν μάχιμες στο κοινωνικό πεδίο, διευρύνοντας κοινωνικούς χώρους ελευθερίας.

Και όπου δεν φτάνουν οι νόμοι και οι μηχανισμοί της δημοκρατίας φτάνει το μακρύ χέρι των «παρα»κρατικών επιθέσεων στα σκοτεινά. Από τον Δεκέμβρη του 2007 και σε διάστημα ενός μήνα πραγματοποιήθηκαν νυχτερινές επιθέσεις σε διάφορους κοινωνικούς και πολιτικούς χώρους. Επιθέσεις οι οποίες, εκτός από τον κυρίαρχο ιδεολογικό πόλεμο ενάντια στους αναρχικούς και τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια τρέφονται και από τον διευρυνόμενο κοινωνικό συντηρητισμό και τα μουδιασμένα κοινωνικά και ταξικά αντανακλαστικά. Επιθέσεις που θέλουν να ξεσπούν τη λύσσα τους σε καθετί που λεκιάζει το καθεστώς της τάξης και της ασφάλειας.

Από την απόπειρα εμπρησμού στον αναρχικό χώρο του Θερσίτη στο Ίλιον, στις εμπρηστικές επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια (Περιστέρι, Λέσχη Υπογείως), τις τραμπούκικες επιθέσεις σε εργατικά σωματεία (σύλλογος βιβλιοϋπαλλήλων), σε χώρους κινήσεων κατοίκων («Πρωκατ», «Ιλισός») που εναντιώνονται στη λογική της «ανάπλασης» των γειτονιών ως τα σπίτια μεταναστών σε Αιγάλεω και Ρεντη αλλά και ως εφεδρικά τάγματα εφόδου σε διαδηλώσεις και κοινωνικές συγκρούσεις…

Τα γεγονότα στις 2 Φλεβάρη

Τα γεγονότα στις 2 Φλεβάρη στο κέντρο της Αθήνας, με την αγαστή συνεργασία μπάτσων και φασιστών, πάνε πολύ πιο πέρα από το «τηλεοπτικά» προφανές: δεν πρόκειται ούτε για τυχαία σύμπραξη της στιγμής ούτε πολύ περισσότερο για λανθασμένο αστυνομικό σχεδιασμό: είναι μια διαρκής «σύμπτωση απόψεων», ένας ανοιχτός δρόμος επικοινωνίας, συνεργασίας και αλληλοσυμπλήρωσης της τρέχουσας κατασταλτικής πολιτικής (τόσο σε πρόσωπα όσο κυρίως σε λογικές) με τους προστάτες της εθνικοφροσύνης. Οι εκατέρωθεν χαριεντισμοί μπάτσων και φασιστών στην πλατεία Κολοκοτρώνη και η μετέπειτα κοινή τους επίθεση στους συγκεντρωμένους, σίγουρα δεν ξενίζει τους υποψιασμένους. Παλιότερα είχαν άλλα επίθετα ως μεταμφίεση: «αγανακτισμένοι πολίτες». Σήμερα δεν χρειάζονται προκαλύμματα: από τη μια η διαρκής στοχοποίηση και εγκληματοποίηση των αναρχικών από κράτος και ΜΜΕ και από την άλλη η «αναπτερωμένη» ψυχολογία των φασιστών λόγω της ακροδεξιάς εκπροσώπησης στο κοινοβούλιο αλλά και οι καλλιεργούμενες εθνοφαντασιώσεις και γαλανόλευκες φιέστες για τις «εθνικές αθλητικές επιτυχίες», φαντάζουν ικανές νομιμοποιητικές συνθήκες για μια «ευπρόσωπη» συνεργασία στο δρόμο. Χωρίς επίθετα…Αγαστή συνεργασία και δύο μαχαιρωμένοι διαδηλωτές.

Η επιλογή των «αντι»συγκεντρωμένων να συγκρουστούν με τα φασιστοειδή και τους μπάτσους προστάτες τους στην οδό Σταδίου και αργότερα έξω από την κατειλλημένη Πρυτανεία στην οδό Πανεπιστημίου ήταν μια ανακλαστική απάντηση στη σωρεία των πρόσφατων παρακρατικών επιθέσεων σε χώρους κοινωνικής αντίστασης και μετανάστες. Όλα μετά ήταν προβλεπόμενα, όσο κι αν ήταν εξόφθαλμα: οι φασίστες φεύγουν ανενόχλητοι, η αστυνομία επιτίθεται λυσσαλέα και απροσχημάτιστα στην απογευματινή πορεία 600 αναρχικών ενώ όλα έχουν τελειώσει, προσαγωγές 118 ατόμων. Η «αριστερά των κινημάτων» που είχε καλέσει στην «αντι»συγκέντρωση, απουσίαζε παντελώς από το κάλεσμά της, εισέπραξε την πολιτική υπεραξία για την «αγωνιστικότητά» της, απέσυρε «θριαμβευτικά» της λίγες της «νικηφόρες» δυνάμεις και αργότερα περιέφερε μέσω ανακοινώσεων και ΜΜΕ τον διαχωρισμό της από τις συγκρούσεις, καταγγέλοντας άκαπνα τη φασιστοσύναξη και την σύμπραξή με τους μπάτσους. Κάποια πράγματα παραμένουν αναλοίωτα στο χρόνο… Την ίδια στιγμή τα ΜΜΕ έπαιξαν το γνώριμο ρόλο τους: ως επίσημοι εκπρόσωποι τύπου της αστυνομίας και ως αμύντορες της τάξης και της ασφάλειας, αυτόκλητοι προστάτες των πολιτών. Η θεωρία των ακροκινούμεων ομάδων και των «ανυπολογιστων καταστροφων περιουσιών των πολιτών» (την ίδια στιγμή που μόνο προθήκες τραπεζών καταστράφηκαν) όχι μόνο εξομοίωνε τους μαχαιροβγάλτες με τους αγωνιζόμενους στο δρόμο, αλλά και έδινε για άλλη μια φορά το πράσινο φως για τις επίσημες κατασταλτικές μεθοδεύσεις που ακολούθησαν. Είναι ακριβώς αυτές οι ίδιες λογικές, που τρέφουν τον κοινωνικό αυτοματισμό, τα ξεκαθαρίσματα με τους «διασαλευτές της τάξης». Είναι ακριβώς αυτές οι λογικές που κάθε φορά θα ανάγουν το «δικαίωμα στην ασφάλεια» σε ύψιστη κοινωνική αξία, θα ενοποιήσουν ένα κατακερματισμένο και εξατομικευμένο κοινωνικό σώμα, για την εμπέδωση του γενικευμένου κοινωνικού φόβου και τη νομιμοποίηση των κατασταλτικών καινοτομιών πάνω σε ολόκληρο το κοινωνικό σώμα. Η ηγεμονία της τρομοϋστερίας, του φόβου και της καταστολής εικονοποιήθηκε απροσχημάτιστα στις 2 Φλεβάρη.

Απέναντι στο καθεστώς φόβου που διαμορφώνεται διαρκώς, την εντεινόμενη καταστολή, την επιταχυνόμενη καπιταλιστική λεηλασία, κάθε πεδίο όξυνσης του κοινωνικού και ταξικού ανταγωνισμού, πρέπει να είναι το διαρκές σημείο συνάντησης, της κοινωνικής άρνησης, της αμφισβήτησης και της οργής. Στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο.

Θερσίτης, Ρεσάλτο, Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω, Αναρχικοί/ες από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας και του Πειραιά

23 Φλεβάρη: Πορεία ενάντια στις φασιστικές και παρακρατικές επιθέσεις

Κάτω τα ξερά σας από το Ποικίλο!

Θεωρούμε ότι η δενδροφύτευση ακριβώς εκεί που εξελίσσεται το επαίσχυντο έργο είναι μια ελάχιστη απαραίτητη πράξη ουσιαστικής κατάδειξης της κοινωνικής δυσφορίας για τα περιβαλλοντικά εγκλήματα στο βουνό. Τα χιλιάδες δένδρα που έχουν ήδη κοπεί εν ονόματι της ανάπτυξης και της καπιταλιστικής αξιοποίησης του βουνού, σε μια τραγική συγκυρία αποψίλωσης και απίσχανσης του φυσικού τοπίου μετά τις τελευταίες πυρκαγιές σε όλα τα βουνά της Αθήνας, έχουν ήδη ξεπεράσει τα όρια και της πιο έμμονης ανοχής. Στηρίζουμε την δενδροφύτευση, στηρίζουμε την ακηδεμόνευτη αυτή πρωτοβουλία κατοίκων του Χαϊδαρίου και δηλώνουμε την αμείλικτη αποφασιστικότητά μας να μην επιτρέψουμε με κανέναν τρόπο την συνέχιση του επαίσχυντου έργου.

αντιφασιστική συγκέντρωση στο εφετείο

2 Φλεβάρη 2008: δύο δημοκρατίες συγκρούονται

Φωτογραφία της συνέλευσης στην Πρυτανεία από τους καταληψίες
λίγο πριν την κάθοδο στην Πανεπιστημίου και το χτύπημα της πορεία
από τους μπάτσους.

Οι δυο δημοκρατίες συγκρούονται.
Η μια δημοκρατία οριοθετείται: ο Χηνοφώτης με τα λυσσασμένα του ΜΑΤ, τα φασιστικά ασπόνδυλα, οι περί άλλων τυρβάζουσες αριστερές οργανώσεις, οι τηλεοπτικοί μαέστροι της διαστρέβλωσης, οι καναπέδες της καταβυθιζόμενης "πλειοψηφίας".
Η άλλη δημοκρατία οριοθετείται: η "αισχρή μειοψηφία", οι ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις, τα σωστά, τα λάθη και οι αντιφάσεις, οι πορείες, ο δρόμος, οι διάδρομοι της ΓΑΔΑ και του Ευαγγελισμού, το αίμα των συντρόφων, η απύθμενη οργή, το "πάθος για την ελευθερία που είναι δυνατότερο από όλα τα κελιά".

Γιατί λείπαμε από την αντιρατσιστική πορεία της 24 Γενάρη…

Έχουμε πολλούς και πολιτικά αξιακούς λόγους που, ως αναρχικοί, διαφοροποιούμαστε από την Αριστερά αλλά ας εστιάσουμε στο συγκεκριμένο. Η συγκέντρωση και πορεία της 24 Γενάρη στο Αιγάλεω που διοργανώθηκε από 16 οργανώσεις της αριστεράς (και τον ελληνοπακιστανικό σύλλογο) ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την στάση της αστυνομίας σε σχέση με τις διαδοχικές επιθέσεις φασιστοειδών σε πακιστανούς μετανάστες στην περιοχή, είναι μια σημαντική αφορμή για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα από τη μεριά μας.

1

Ας ξεκινήσουμε από τις 30 Νοέμβρη. Ο τρόπος που οι συγκεκριμένες αριστερές οργανώσεις -αλλά και μερικές άλλες- χειρίστηκαν την υπόθεση αλληλεγγύης στην πρώτη επίθεση των φασιστοειδών στις 30 Νοέμβρη είναι ενδεικτικός. Δεν μπορείς να διαμαρτύρεσαι επειδή η αστυνομία δεν πήρε για εξέταση τα ρόπαλα που είχαν πετάξει τα φασιστοειδή τη στιγμή που εσύ δεν μπαίνεις ούτε καν στον κόπο να θωρακίσεις στοιχειωδώς το σπίτι τους για το ενδεχόμενο νέας επίθεσης, δεν μπαίνεις στον κόπο να στήσεις ένα δίκτυο επικοινωνίας και άμυνας. Στην «αμέλεια» της αστυνομίας αντιστοιχίζεται η «αμέλεια» των αριστερών οργανώσεων. Φαίνεται ότι οι «κεντρικές πολιτικές» ασκούνται σε επίπεδο σαφώς υψηλότερο του απαξιωμένου «πρακτικισμού». Μόνο που από αυτόν τον «πρακτικισμό», τον οποίο ζητούσαν οι μετανάστες για να κατοχυρώσουν κάποιες πρώτες σχέσεις αλληλεγγύης και να κατοχυρωθούν απέναντι στον φόβο, αρχίζεις να επικοινωνείς την πολιτική σου αντίληψη μαζί τους. Κι όχι από τις στείρες ασκήσεις πολιτικής αντιπαράθεσης και υπεραξίας. Γνωρίζουμε ότι καθεμιά από τις συμμετέχουσες οργανώσεις πιθανόν να ασκεί την αντίληψη της πρακτικής βοήθειας στους μετανάστες στο πλαίσιο των δικών της πολιτικών. Στο πλαίσιο του «μετώπου», όμως απ' ότι φαίνεται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, επιβεβαιώθηκε το ρητό: όταν αναλαμβάνουν πολλοί να ταΐσουν την γάτα, στο τέλος μένει νηστική.

2

Η πορεία των αριστερών οργανώσεων στις 16 Δεκέμβρη, αρκετές μέρες μετά την επίθεση δεν άξιζε φαίνεται ούτε μιας απλής αφίσας-κάλεσμα. «Σύρμα» σε φίλους και ημέτερους, ακροατές των συγκεκριμένων ραδιοσταθμών, κάποιες ιστοσελίδες, τα «κονέ» με την «Ελευθεροτυπία» και να λοιπόν οι δυο συγκεντρώσεις σε μία. Δύο μικροφωνικές εγκαταστάσεις, δυο πορείες σε απόσταση 50 μέτρων η μια από την άλλη, την ίδια στιγμή που τα συνθήματα διαλαλούσαν την αλληλεγγύη. Είναι γνωστό σε όλους ότι υπάρχουν πολιτικές αντιπαλότητες μεταξύ των αριστερών- αριστερίστικων οργανώσεων αλλά η κατάσταση αυτή στο δρόμο καταγράφηκε ως, τουλάχιστον, γελοία. Επιπλέον, την Κυριακή το απόγευμα που καλέστηκε η πορεία, για λόγους που αφορούσαν στην δυνατότητα παρουσίας μεταναστών, έπληξε την αποτελεσματικότητά της μια και η πορεία κατέληξε να περιφέρεται σε άδειους δρόμους παρέα με την αστυνομία. Όλα αυτά αν δεν προσδίδουν αέρα πολιτικού ναρκισσισμού, επιπολαιότητας και διεκπεραίωσης τότε πώς μπορούν να ερμηνευθούν;

3

Ερχόμαστε τώρα στο κάλεσμα για την πορεία της 24 Γενάρη. Ενώ όλοι/ες εμείς οι αλληλέγγυοι/ες που βρεθήκαμε στο σημείο της επίθεσης αυτοπροσδιοριστήκαμε, ευθύς εξαρχής δημόσια, ως αναρχικοί/ες-αντιεξουσιαστές/τριες, στο κάλεμα του «αριστερού μετώπου» αναφερόμαστε επίμονα ως «αντιφασίστες» και «αντιρατσιστές». Σταθήκαμε στο πλάι των μεταναστών όχι για να δρομολογήσουμε μιαν τρέχουσα πολιτική μας ιδιότητα, αλλά στο πλαίσιο μιας πολιτικής ταυτότητας που αντιπαλεύει όλα τα κοινωνικά ζητήματα αναγνωρίζοντας την αλυσιδωτή τους σχέση χωρίς, φυσικά, να προκρίνει κάποιο απ’ αυτά. Η προσπάθεια όλου αυτού του «αριστερού μετώπου» να μας προσδώσει ό,τι αυτό νομίζει ότι εξυπηρετεί την υπόθεση την δική του και των μεταναστών, αποτελεί απόπειρα πολιτικού πατερναλισμού. Επιπλέον, η αναφορά σε «βίαιη προσαγωγή από την αστυνομία» ενός συντρόφου μας, αποσιωπώντας την πρόταξη όπλου εναντίον του, έχει μόνο προβληματικές ερμηνείες. Εκείνη τη στιγμή δεν επρόκειτο καλοί μας «αριστεροί» για μια απλή βίαιη προσαγωγή αλλά για μια πολύ επικίνδυνη στιγμή, που αποτελεί δεδικασμένο στο πλαίσιο της κρατικής κατασταλτικής στρατηγικής και που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία για τον σύντροφο. Αλλά μάλλον εσείς προτιμάτε να χρεώνετε στους αναρχικούς «υπερβολές» και «ρητορικές επιφάσεις»…

4

Μετά λοιπόν από αυτό το γεγονός, αλλά και την στάση του κράτους σε σχέση με τους μετανάστες και τις επιθέσεις που δέχτηκαν, μια ήταν η πολιτική δραστηριότητα που αντιστοιχούσε στην περίσταση: η αγανακτισμένη πορεία. Κι όχι μια ακόμα παράσταση διαμαρτυρίας. Εδώ λοιπόν παρουσιάζεται και μια άλλη εκδοχή που πιθανόν να ερμηνεύει την αποσιώπηση της πρόταξης όπλου: στο βαθμό που η δημοσιοποίηση πρόταξης όπλου σε αλληλέγγυο θα κατοχύρωνε την απαίτηση για μια επιθετική πορεία, το «αριστερό μέτωπο» προτίμησε να την αποσιωπήσει για να δικαιολογήσει με αυτόν τον τρόπο την επιλογή της πορείας διαμαρτυρίας. Γνωρίζουμε τον τρόπο που ασκούνται οι «κεντρικές πολιτικές», γνωρίζουμε την θεσμολαγνεία μερικών ανάμεσά τους (νεολαία ΣΥΝ), καθώς επίσης και τον διορθωτικό χαρακτήρα μερικών δραστηριοτήτων τους σε σχέση με την αστική νομιμότητα. Τελικά, εμείς επιλέξαμε να μην έχουμε ούτε την δική τους «υπηρεσία πολιτικής πυρόσβεσης» απέναντί μας ούτε και τις συμμορίες του κράτους. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που λείπαμε…

5

Ο ίδιος δίαυλος διεκπεραίωσης λειτούργησε και στην διοργάνωση και εκτέλεση της πορείας. Καμιά αφίσα στην περιοχή, καμία προπαγάνδιση πέραν των ημέτερων, γνωστών και φίλων, καμία ουσιαστική εκφρασμένη πολιτική δυναμική. Το αποτέλεσμα είναι ο εξευτελισμός των πολιτικών πρακτικών: 17 οργανώσεις από 5 το πολύ άτομα η καθεμία! Σύνολο 50-70 άτομα! Όπως δυστυχώς και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, οι αριστερές οργανώσεις παρουσιάζουν μια επιλεκτικότητα στα κριτήρια συσπείρωσης των μελών τους, με σαφή πρόκριση τις εκάστοτε εκλογές. Ελάτε τώρα…Δεν έφταιγε το κρύο. Εξάλλου το κρύο δεν εμποδίζει τους φασίστες να επιτεθούν στους μετανάστες. Το κρύο δεν απέτρεψε -σχεδόν τους διπλάσιους- αναρχικούς/ές να ανταποκριθούν άμεσα στο αίτημα άμεσης αλληλεγγύης των μεταναστών.

6

Η πόλη έμοιαζε την Πέμπτη που πέρασε με κατεχόμενα. Απίστευτες κλούβες, απίστευτοι ασφαλίτες, απίστευτοι ζητάδες. Ήταν μια ανοιχτή προσβολή για την πόλη -όπως και για κάθε πόλη. Μάθαμε ότι τις τελευταίες μέρες οι μπάτσοι ειδοποιούσαν τους καταστηματάρχες να κλείσουν τα μαγαζιά τους την Πέμπτη γιατί: «αυτοί οι αναρχικοί δεν ενδιαφέρονται για τους μετανάστες. Όλα αυτά είναι πρόσχημα για να καταστρέφουν τις περιουσίες των ανθρώπων». Η προσπάθεια τρομοκράτησης της περιοχής επέστρεψε με μιαν προσβλητική για την αστυνομία κοινωνική αδιαφορία. Η πόλη παρέμεινε ανοιχτή.

7

Δεν παρουσιαστήκαμε λοιπόν στο «ραντεβού» και έτσι φορτωθήκανε τους μπάτσους όσοι συμμετείχαν στην πορεία, φορτωθήκανε τους μπάτσους άνθρωποι που δεν το είχαν επιλέξει.

8

Η αναγκαιότητα αυτού του κειμένου δεν έχει τον χαρακτήρα του πολιτικού ανταγωνισμού κι αυτός είναι ο λόγος που δεν αντιπαραθέτουμε τις δικές μας πολιτικές επιλογές ως σωστές. Εκείνο που θέλουμε είναι –θέτοντας ζήτημα αξιακής στάσης- να ξεκαθαρίσουμε τις πολιτικές μας σχέσεις μέσα στα γεγονότα: εκεί θεωρούμε ότι, όταν η πολιτική μετατρέπεται σε υπεραξία, ο χειρισμός περνιέται για αρετή και η διεκπεραίωση για αλληλεγγύη, δεν μπορεί παρά να ευτελίζονται πρακτικές αντίστασης, όπως είναι οι συγκεντρώσεις και οι πορείες, και στο τέλος, η όποια πολιτική αποτυχία να χρεώνεται ως κοινωνική αδιαφορία. Όμως, ο κόσμος στο Αιγάλεω ενδιαφέρεται. Αλλά όχι έτσι όπως τα "αριστερά μέτωπα".

9

Όλα συνεχίζονται.

Πρωτοβουλία αναρχικών Αιγάλεω

Αφίσα για τα τελευταία γεγονότα

Στα όπλα και τα ρόπαλα των παρακρατικών…

Στις 30 Οκτώβρη ομάδα φασιστοειδών επιτίθεται σε σπίτι πακιστανών μεταναστών στην πλατεία Λ. Καραγιάννη στο Αιγάλεω. Οι φασίστες προτάσσουν όπλο για να καθηλώσουν τους μετανάστες και στη συνέχεια του κτυπούν και τους στέλνουν στο νοσοκομείο.

Στις 13 Γενάρη ομάδα φασιστοειδών επιτίθεται στο ίδιο σπίτι. Η αστυνομία εμφανίζεται μετά από μισή ώρα, δηλώνει παρουσία και αποχωρεί. Αυτή τη φορά όμως αλληλέγγυοι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές συγκεντρώνονται για να αποτρέψουν τα χειρότερα για τους μετανάστες. Τότε η αστυνομία σε μερικά λεπτά κάνει την ουσιαστική της εμφάνιση με 7 περιπολικά. Απρόκλητα προτάσσει όπλο για να καθηλώσει τους αλληλέγγυους και στη συνέχεια να τους συλλάβει.

…προστίθενται τα όπλα των αστυνομικών

Κράτος και παρακράτος σκοτώνουν, βασανίζουν, εξευτελίζουν και ταπεινώνουν καθημερινά τους μετανάστες πολεμώντας παράλληλα κάθε έμπρακτη ένδειξη κοινωνικής αλληλεγγύης.
Όμως αυτή τη φορά δεν τους πέρασε

Αλληλεγγύη στους μετανάστες

Έμπρακτη, διαρκής, αμέριστη

πρωτοβουλία αναρχικών αιγάλεω

Κι άλλη επίθεση φασιστοειδών με κρατική κάλυψη

Λίγο μετά τις 10 το βράδυ χτες ομάδα από 5 φασιστοειδή με μηχανάκια επιτέθηκαν με πέτρες και άλλα αντικείμενα σε σπίτι όπου διαμένουν πακιστανοί μετανάστες, στο ίδιο σπίτι το οποίο είχε δεχτεί επίθεση το βράδυ της 30 Νοέμβρη. Οι μπάτσοι ενώ ειδοποιήθηκαν αμέσως από γείτονες έφτασαν μετά από μισή ώρα. Εν τω μεταξύ οι πακιστανοί, στη βάση ανοιχτής επικοινωνίας που είχαμε κατοχυρώσει μετά την πρώτη επίθεση, μας ειδοποίησαν για να τους βοηθήσουμε. Υπήρχε το ενδεχόμενο οι φασίστες να επιτεθούν μετά από μερικές ώρες και πάλι όπως είχαν κάνει την πρώτη φορά. Το ένα περιπολικό που εμφανίστηκε βρέθηκε υπόλογο για την επιτηδευμένη –όπως αποδείχτηκε λίγο αργότερα καθυστέρηση- απέναντι και στους πακιστανούς και στους γείτονες (οι πακιστανοί έχουν πολύ καλή σχέση με τη γειτονιά) και σε μας. Αποχώρησε με «σαρδόνεια τυπικότητα» αφού κατέγραψε το συμβάν. Κάποιοι σύντροφοι απλώθηκαν στα γύρω στενά για να ειδοποιήσουν σε περίπτωση που εμφανιστούν φασίστες. Αυτοί που εμφανίστηκαν ωστόσο ήταν δυο περιπολικά που επιχείρησαν να συλλάβουν δυο συντρόφους. Προστρέξαμε στην αποτροπή της σύλληψης και μπάτσος που επέβαινε σε περιπολικό με αριθμό 22176 τράβηξε το όπλο του διατάσσοντας σύντροφο να γονατίσει. Έγινε σύρραξη, «ξεφύγαμε» τελείως, πέρα από όλα τα άλλα και με την ευκολία που τραβήχτηκε το όπλο. Υπήρξε αμηχανία από τη μεριά των μπάτσων που εν τω μεταξύ είχαν φτάσει να γίνουν 6 περιπολικά και ένα τζιπ, αντιλήφθηκαν την βαρύτητα του πολιτικού γεγονότος που επρόκειτο να ξεσπάσει και μετά από εντολή άνωθεν εξαφανίστηκαν. Χωρίς να πάρουν κανέναν μαζί τους. Σύντομα αυξηθήκαμε αριθμητικά, ενισχυμένοι από ειδοποιημένους συντρόφους και απλωθήκαμε στον δρόμο μπροστά από το σπίτι που δέχτηκε την επίθεση. Γύρω στη 1.30 μετά τα μεσάνυχτα αποχωρήσαμε όλοι μαζί αφού συνδράμαμε στην καλή ψυχολογία των πακιστανών, δρομολογήσαμε την θωράκιση του σπιτιού τους και προχωράμε στον εντοπισμό των φασιστοειδών.

Το ζήτημα, ωστόσο, του τραβήγματος του όπλου από τη μεριά των μπάτσων δεν θα μείνει έτσι. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητεί τα δυο μέτρα και δυο σταθμά όσον αφορά το κράτος. Μετά την επίθεση των φασιστοειδών σε μετανάστες πέρασε μισή ώρα για να εμφανιστεί μόλις ένα περιπολικό και δεν χρειάστηκαν παρά μερικά δευτερόλεπτα για να μαζευτούν 6 περιπολικά και ένα ασφαλίτικο, να απειλήσουν με όπλα και να επιχειρήσουν να συλλάβουν τους αλληλέγγυους στους μετανάστες.

Όμως, δεν τους πέρασε. Δρομολογούμε την αντίδρασή μας προς κάθε κατεύθυνση.

Επίθεση "αξιοποίησης" στο Ποικίλο Όρος

H "αξιοποίηση" του Ποικίλου όρους (αποτελεί δασικό υποσύνολο του όρους Αιγάλεω) δρομολογείται. Η καπιταλιστική επίθεση εξελίσσεται σε τέσσερα μέτωπα: περιφερειακή οδός Δάσους Χαϊδαρίου-Δαφνίου, σιδηροδρομική γραμμή Ασπρόπυργος-Ικόνιο, εγκαταστάσεις του Κόπα-Κοπάνα (το μεγαλύτερο παγοδρόμιο στην Ελλάδα), παραχώρηση δημόσιας έκτασης για την δημιουργία εμπορικού λιμανιού (αποθήκη κοντέινερ) στον Σκαραμαγκά.

Η επεξεργασμένη εικόνα προέρχεται από το blog της Διαρκούς Κίνησης Πολιτών: xaidari.blogspot.com

Ελαιώνας σήμερα το πρωί: old time classic!

2007 τέλος. Οι καιροί ου μενετοί: 2008

Ο χρόνος που πέρασε βρήκε το Αιγάλεω βαθιά πληγωμένο όχι μόνο από την παραδοσιακή επιθετικότητα των καπιταλιστικών σχέσεων, που έτσι κι αλλιώς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αφορά το σύνολο της επικράτειας, αλλά και από τις πιο επαχθείς μορφές της. Η επέλαση του συντηρητισμού, της εξατομίκευσης και της ξενοφοβίας με την χειραγώγηση της κρατικής μηχανής και της ιδεολογικής τρομοκρατίας των ΜΜΕ, κατοχυρώνει την δυναμική επανεμφάνιση των ακροδεξιών αντιλήψεων, της μικροαστικής αντιδραστικότητας και της παρακρατικής θρασυδειλίας στην περιοχή.

Σε πολιτικό επίπεδο, οι τελευταίες εκλογές αποτελούν ένα σημείο αναφοράς. Τα αποτελέσματα των εκλογών αποτύπωσαν αξιοσημείωτες μετακινήσεις. Ο ένας στους τέσσερις δεν πήγε να ψηφίσει πιστοποιώντας έτσι ένα σημαντικό μέγεθος κοινωνικής δυσφορίας ή αδιαφορίας για την όποια πολιτική διευθέτηση μέσω των εκλογών. Η αποχή δεν είναι βέβαια μέγεθος μέτρησης πολιτικής συνειδητοποίησης αλλά διατυπώνει με σαφήνεια μια κυριαρχική κρίση που επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες. Σημειωτέον, ο κυριαρχικός λόγος φαινομενικά υποβαθμίζει αυτήν την κρίση ενώ στην ουσία πρόκειται για ένα δομικό πρόβλημα που αμφισβητεί την κοινωνική του νομιμοποίηση αλλά και το ίδιο το καθεστώς της αντιπροσώπευσης. Τρεις χιλιάδες άτομα που το 2004 ψήφισαν ΠΑΣΟΚ άλλαξαν γνώμη το 2007. Το ίδιο συνέβη με τρισήμιση χιλιάδες άτομα της ΝΔ. Εισέπραξαν από 1000 άτομα ΚΚΕ και ΣΥΝ αντίστοιχα και από κοντά 1000 άτομα εισέπραξε και ο ΛΑΟΣ διπλασιάζοντας την εκλογική του πελατεία φθάνοντας σε σύνολο 2.300 ατόμων στην περιοχή μας. Ένα πρώτο ενδεικτικό απότοκο αυτής της εξέλιξης είναι η ακροδεξιόστροφη ρατσιστική συγκέντρωση στον Άγιο Σπυριδωνα τον Οκτώβρη που πέρασε. Ελάχιστα αυξήθηκαν και οι δυνάμεις της «άκρας αριστεράς» που στο σύνολό της έφτασε κοντά στα 300 άτομα. Φυσικά, οι εκλογές αποτελούν μόνο φαινομενικό μέτρο των πραγματικών πολιτικών σχέσεων στο βαθμό που η πολιτική παρεμβατικότητα επιβεβαιώνεται στην ουσία σε καθημερινό επίπεδο κι όχι στην κάλπη. Έτσι, οι χιλιάδες των «προοδευτικών δυνάμεων» μετατοπίζονται προς στον γενικευμένο συντηρητισμό εγκλωβίζοντας τον προοδευτισμό τους είτε στις παραδοσιακές αψιμαχίες της προεκλογικής περιόδου είτε στη σύγχρονη μεταμοντέρνα δημοκρατία των καναπέδων. Είναι ενδεικτικό ότι η πρόσφατη χυδαία επίθεση στους πακιστανούς από τα ρατσιστικά ασπόνδυλα «κατόρθωσε», πέρα από τους διακριτούς 250 αναρχικούς, να κατεβάσει στους δρόμους του Αιγάλεω μετά βίας 300 γηγενείς.

Όπως έχουμε διατυπώσει πολλαπλώς σε τούτο το ιστολόγιο, η μετάβαση από τον ισχνό δευτερογενή παραγωγικό τομέα στον επελαύνοντα τριτογενή, θα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Για την επόμενη χρονιά, η λειτουργία του ΙΚΕΑ έχει ήδη δρομολογήσει ένα σύνδρομο φόβου και «επιχειρηματικής ανασφάλειας» σε πολλούς μικροβιοτέχνες και μικρέμπορους της περιοχής, οι οποίοι –και γι’ αυτο το γεγονός, φυσικά, ενδιαφερόμαστε- μεταφέρουν το σύνδρομό τους στους εργαζόμενους. Είναι γνωστό τοις πάσι ποιοί στην ουσία πληρώνουν τα τυχοδιωκτικά κερδοσκοπικά στοιχήματα των μικρών και μεγάλων αφεντικών. Η επίταση των ταξικών αντιθέσεων είναι κάτι παραπάνω από δεδομένη αν προσθέσουμε και τις εξελίξεις στην υπόθεση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Η επικείμενη μετατροπή του παράκτιου χώρου σε ιδιωτικό λιμάνι έχει δρομολογήσει μια αναδιάρθρωση των κεφαλαίων, συνέπεια των οποίων αναμένεται να είναι, έτσι για «πρόγευση», η απόλυση 200 εργαζόμενων στα ναυπηγεία.

Σε κοινωνικό επίπεδο, οι επιπτώσεις της παρατεταμένης λιτότητας και της αύξησης των κοινωνικών ανισοτήτων έχει βουλιάξει στη φτώχεια χιλιάδες ανθρώπους και έχει οδηγήσει δεκάδες ανθρώπους να ψάχνουν τις νύχτες στα σκουπίδια, γεγονός ανήκουστο για το Αιγάλεω των τελευταίων δεκαετιών. Ποτέ μια γειτονιά -που μπορεί να μην στερήθηκε την ωμή εναντίωση προς κάθε τι που διέφερε ανάμεσά της αλλά από την άλλη- δεν άφησε τον «άπορο» και τον «τρελό» της χωρίς φαϊ. Τα πράγματα ωστόσο φαίνεται ότι έχουν αλλάξει δραματικά. Η χαμηλή παραβατικότητα αυξάνεται ακολουθώντας τους ρυθμούς του πληθωρισμού αποδεικνύοντας μια δηκτική αλληλεξάρτηση. Σήμερα που η εξατομίκευση είναι καθεστώς στις κοινωνικές σχέσεις, οι πόρτες και τα παράθυρα έχουν κλείσει ερμητικά κι έχουν φορέσει κάγκελα. Οι δημόσιοι χώροι έχουν παραδοθεί στον κόσμο των εμπόρων και της αστυνομίας. Όσο πιο φωτεινή είναι η Ιερά Οδός μεταξύ της Θηβών και του Κηφισού, ως εμπορικό κέντρο που λάμπει από τις απαστράπτουσες βιτρίνες, τόσο πιο σκοτεινοί είναι οι δρόμοι που οδηγούν σ’ αυτήν. Όσο πιο προσιτά είναι τα καφέ και τα μπιστρό του εμπορικού κέντρου γύρω από τον Εσταυρωμένο τόσο πιο απρόσιτα είναι τα σοκάκια γύρω από αυτές. Ο κόσμος της κατανάλωσης μετασχηματίζει όλο το φως και την ένταση της δημόσιας ζωής σε κέρδος και αλλοτρίωση, ματαιοδοξία και μοναξιά, μάζα και ευτέλεια.

Πρόσφατα, το Δασαρχείο Αιγάλεω, αποχαρακτήρισε κομμάτι γης μέσα στα ΤΕΙ Αθήνας, στην άκρη του Άλσους του Μπαρουτάδικου. Ένα καινούργιο τσιμεντένιο κτίριο -και μάλιστα δημόσιο- γεννιέται. Πρόκειται για ένα γεγονός που όσο πιο μικρό φαίνεται μέσα στην ασημαντότητά του τόσο πιο πολλά δείχνει για την λεηλασία κάθε εκατοστού γης από τις καπιταλιστικές σχέσεις. Φυσικά, συμπαραθέτουμε σ’ αυτήν την μικρή λεπτομέρεια, την μεγαλειώδη ανάπλαση του Ελαιώνα. Μια περιοχή για την οποία θεωρήθηκε μεγάλο κατόρθωμα ότι θα γεμίσει επιχειρήσεις, μεγακαταστήματα και γήπεδα, μια περιοχή χιλιάδων στρεμμάτων που θα βουλιάξει από το τσιμέντο ενώ απλά θα μπορούσε να γεμίσει με απίστευτο πράσινο βοηθώντας το ταλαιπωρημένο δυτικό τοπίο να ανασάνει. Από κοντά ξεδιπλώνονται και οι κακοβουλίες για τα βουνά Αιγάλεω και Ποικίλο. Εκκλησία, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, δημοτικές αναπτυξιακές εταιρίες, τυχάρπαστοι ιδιώτες συγκροτούν ένα αδηφάγο πλήθος που με διάφορα σχέδια ανάπλασης παραμάσχαλα καραδοκεί με την πρώτη ευκαιρία να τσιμεντώσει τα βουνά γύρω από της περιοχή μας «αξιοποιώντας» τα.

Όσο όμως και να βαθαίνουν οι σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσίας άλλο τόσο οξύνονται και οι κοινωνικές αντιθέσεις. «Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Όσο περισσότερο αυξάνεται η καπιταλιστική επιθετικότητα τόσο γιγαντώνεται η ανάγκη για κοινωνική αντίσταση, η επιθυμία για ελευθερία. Είναι καιρός να εγκαλέσουμε την εξεγερσιακή μας ευαισθησία. Έχοντας στο νου μας πια ότι: Οι καιροί ου μενετοί.