Αφίσα για τα "κατορθώματα" του Μπουράνη...

Ο αρχιασφαλίτης του Αιγάλεω λοιπόν...

Ο αρχιασφαλίτης του Αιγάλεω λοιπόν, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Χρήστος Μπουράνης, εμπλέκεται στη ιστορία με το νταβαντζιλίκι στο ΤΕΙ Αθήνας. Για μια ακόμη φορά, οι αναρχικοί αποτελούν, την μεγάλη "αιτία και αφορμή" για την οποία το σκουλήκι αυτό δικαιολογεί τις χυδαίες του μίζες, τους φτηνούς εκβιασμούς, το γλοιώδες του σούρσιμο ανάμεσα στους ανθρώπους.
Θαυμάστε τον! http://www.zougla.gr/news.php?id=40853
Τον θυμόμαστε από το 2004 να παρακολουθεί επισταμένως και ασυστόλως, αδιάκριτα και ενοχλητικά συντρόφους και συντρόφισσες και με το σκυλολόι του να τους προσάγει από κάθε σημείο της Δυτικής Αθήνας, έξω από στέκια, μετά από εκδηλώσεις, μετά από θεατρικές και μουσικές πρόβες, πότε νύχτα και πότε μέρα στην ασφαλίτικη φωλιά της Μαρμαρά. Τί μαθήματα εθνικοηθικής... τί "κουβεντούλες" για τα πολιτικά... τί ύπουλες προτάσεις για "συνεργασία"... τί "εξυπνάδες" και "φιλοσοφίες"... τί φτηνή ταλαιπωρία για δεκάδες συντρόφους και συντρόφισσες...
Δεν είναι όμως προσωπικό. Δεν πρόκειται πάλι για ένα από τα γνωστά "μεμονωμένα περιστατικά". Ο άνθρωπος αυτός είναι επικεφαλής των ασφαλιτών στην ευρύτερη περιοχή των δυτικών προαστείων. Έχει εμπεδώσει μια χαρά την "παραδοσιακή" αλλά και τη "σύγχρονη" κουλτούρα του ελέγχου, της καταστολής, έχει "συνεργάτες" που χάνονται βαθιά μέσα στα βάθη του αστυνομικού διευθυντηρίου, βαθιά μέσα στην αγωγή των ανθρώπων με τα "πολιτικά" και τις "ταυτότητες στο χέρι".
Έπεσε στα αδηφάγα θηρία της "ζούγκλας" του θεάματος, όμως, και θα τον κάνουνε κομματάκια πριν τον αναλάβει η συναδελφική θωπεία των "εσωτερικών υποθέσεων" της υπηρεσίας του.
Σημασία έχει από πού πιάνεται λοιπόν για να μην τον λιώσουν τα δημοσιογραφικά κοράκια. Μα, φυσικά, από την διαδεδομένη "ανάγκη" να θυσιάσει η κοινωνία ελευθερίες και αξιοπρέπειες εν ονόματι της ασφάλειας. Μιας ασφάλειας με το αζημίωτο βέβαια...
Γιατί τα έκανε όλα αυτά; Για να αντιμετωπιστούν οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές, οι "παρατάξεις", τα πολιτικά νοήματα στις αφίσες, στα πανό, στα τραπεζάκια, ...ο εσωτερικός εχθρός, η ασύμμετρη απειλή!
Σύρσου τώρα αποδιοπομπαίε τράγε του ασφαλίτικου ζόφου, ξέπλυμα της κατασταλτικής στρατηγικής για να σε δούνε κι άλλοι όπως σε βλέπαμε κι εμείς στη Μαρμαρά...

Αυτό λοιπόν είναι το αντίπαλο κρατικό δέος στη δική μας ανιδιοτελή πολιτική, κοινωνική και προσωπική ζωή. Τους ξέρουμε χρόνια τώρα, αιώνες τώρα, βαθιά μεσα στην ιστορία...
Πού και πού τους λυπόμαστε αλλά συνήθως μισούμε τον μισανθρωπισμό τους.
Πάντα όμως έχουμε το νου μας στους Χρήστους...

Για τους γύπες της Δημοτικής Αστυνομίας

Τον τελευταίο μήνα, και μαζί με τον ερχομό της άνοιξης, έχουν κάνει και πάλι την εμφάνισή τους, στους δρόμους του Αιγάλεω, οι γύπες της Δημοτικής Αστυνομίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουμε αναφορά στη μίζερη αυτή κατασταλτική-εισπρακτική συμμορία. Μια συμμορία επανδρωμένη από ανθρωπάκια -ανθυπομπάτσους- που τις περισσότερες φορές αντλούν από τη στολή και την εξουσία προεκτάσεις της μικροαστικής τους ματαιοδοξίας: δημόσιοι υπάλληλοι χωρίς ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους, που αν δεν τους σεβόμαστε θα προσπαθήσουν πολύ να τους φοβόμαστε...
Αυτή η ένστολη συμμορία, πέρα από το αξιολύπητο λειτούργημα του να περιφέρεται και να κόβει κλήσεις σε σταθμευμένα αυτοκίνητα, τον τελευταίο καιρό επιδίδεται σε νταηλίκια, σε σόου μαγκιάς που εκτυλίσσονται σχεδόν καθημερινά στην πλατεία του ΜΕΤΡΟ όπου μετανάστες μικροπωλητές απλώνουν τις πραμάτειες τους. Δεν φτάνει λοιπόν σ’ αυτά τα ανθρωπάκια μόνο το ότι η ίδια τους η παρουσία (ακόμη και όταν εποχούμενοι περνούν φευγαλέα από την κεντρική πλατεία) κάνει τους μετανάστες να μαζεύουν όπως όπως τις πραμάτειες τους και να τρέχουν φοβισμένοι. Και ας μην έχουν σκοπό να τους συλλάβουν. Σκοπός τους είναι να κάνουν παραστάσεις τσαμπουκά, στέκονται στη μέση της πλατείας και φωνάζουν μηρυκάζοντας την θρασυδειλία τους: “Ξέρεις πώς θα σε πάρουν αν σε ξαναδώ εδώ” ή “Μην με κοιτάζεις έτσι γιατί ξέρεις που θα βρεθείς”. Έπειτα, με το ύφος της ευχαρίστησης που τους προσέδωσε το κραυγαλέο τους Τίποτα, περιφέρονται σε όλη την πλατεία φαντασιώνοντας, αν όχι δάφνες και χειροκροτήματα από τους περαστικούς, τουλάχιστον ένα νεύμα κοινωνικής αποδοχής.
Γλίσχρες ασκήσεις! Του εξευτελισμού, της περίσσιας μαγκιάς και του καβατζωμένου τσαμπουκά, των ειρωνικών χαμόγελων που τρέφονται από πράξεις ταπείνωσης . Πρόκειται για την αίσχιστη μιζέρια του να ρίχνεις σφαλιάρες στους ανυπεράσπιστους, να τους προσβάλλεις και να τους ταπεινώνεις, να τους τρομάζεις και να παίζεις με τη δυστυχία τους και αυτό να σημαίνει ότι «κάνεις καλά δουλειά σου». Εξάλλου, και οι ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης δήλωναν ότι «εκτελούσαν εντολές» στα κρεματόρια…

Μάλιστα... Όταν λοιπόν αυτά τα ανθρωπάρια, θα διαπομπεύονται κοινωνικά ας γνωρίζουν ότι δεν είναι «δουλειά» να παίζεις με την δυστυχία των άλλων. Είναι επιλογή και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί…

Όμορφα προπύργια, ζωντανοί άνθρωποι

Χτες δόθηκε μια ουσιαστική απάντηση στα κατασταλτικά σχέδια. Η παρακαταθήκη του Δεκέμβρη είναι πολύ πιο δυνατή από την προσπάθεια παλινόρθωσης της Δημοκρατίας. 3.000 άνθρωποι, με πολύ παλμό και δύναμη, κέφι και αποφασιστικότητα δηλώσανε παρουσία απέναντι στις απειλές, την φοβοκρατία, την ένστολη θρασυδειλία, την απάθεια, την υποταγή, την πλήξη… Η πορεία ξεκίνησε από το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου και Χ. Τρικούπη εκεί όπου η αστυνομία χτύπησε χαράματα κυριακής όποιον έβρισκε μπροστά της προσπαθώντας να εκτονώσει τα επιχειρησιακά της αδιέξοδα. Πέρασε από την κατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά, ένα μεταδεκεμβριανό εγχείρημα που οργανώνεται απέναντι στα σχέδια του ΝΑΤ, στις εξαγγελίες Σανιδά και τις επερωτήσεις του Βορίδη στη Βουλή. Επόμενη στάση η κατάληψη Βίλα Αμαλίας, 20 χρόνια αντίστασης και επιμονής στην κοινωνική δράση. Στη συνέχεια η κατάληψη Λ. Καραγιάννη, 20 χρόνια αγκάθι στα σχέδια της κρατικής καταστολής, αγκάθι σε μια δύσκολη περιοχή φορτισμένη με ένα σκληρό πεδίο κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων. Και τέλος, το πάρκο Κύπρου και Πατησίων που οι κάτοικοι στέκονται όρθιοι παρά τα χτυπήματα τοπικής και κεντρικής εξουσίας. Όμορφα και ζωντανά σημεία μέσα στην πολεοδομική ασχήμια. Προπύργια κοινωνικών αντιστάσεων…Ακόμη πιο δυνατά μετά και την χτεσινή πορεία.

[Από το μπλογκ της κατάληψης Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά
http://pat61.wordpress.com]

Για τη σημερινή πορεία

Δεν χρειάζεται να πάμε πίσω στο χρόνο για να αντιληφθούμε τα χαρακτηριστικά της νέας κατασταλτικής στρατηγικής. Ακόμα και τα πολύ πρόσφατα γεγονότα είναι εύγλωττα. Την περασμένη εβδομάδα διμοιρίες μπάτσων επιτέθηκαν απρόκλητα σε άτομα που απλά διανυκτέρευαν στο πάρκο επί της Ναυαρίνου και Χ. Τρικούπη. Χτύπησαν αμείλικτα όποιον έβρισκαν μπροστά τους στέλνοντας δύο άτομα στο νοσοκομείο με κατάγματα στα χέρια και κακώσεις σε όλο τους το σώμα.

Μόλις χτες, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, δεκάδες μπάτσοι μπήκαν μέσα στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου καταλύοντας -με θαυμαστή απλότητα και εξοργιστική θρασύτητα- το άσυλο. Προσήγαγαν μάλιστα και φοιτητές που διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός. Όλα αυτά είναι μέρος ενός συνολικότερου σχεδίου που ξεδιπλώνεται με στόχευση στην κοινωνική απειθαρχία και ανυπακοή. Αιχμή των στοχεύσεων βέβαια δεν είναι άλλη από τον αφανισμό των κατειλλημένων απελευθερωμένων χώρων αλλά και κάθε άλλου ανοιχτού κοινωνικού εγχειρήματος. Επομένως...

Δεν είναι ΧΟΥΝΤΑ. Δεν μας χρειάζεται μια χούντα. Η δημοκρατία τα καταφέρνει μια χαρά από μόνη της. Και ομολογεί απερίφραστα πως και πριν 36 χρόνια

ΤΟ ΤΑΝΚ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ
για τους ίδιους ακριβώς λόγους

«δεν θέλουμε να καταργήσουμε το άσυλο, αυτό που ζητάμε είναι να εφαρμοστεί ο νόμος» σκυλιάζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα τα αφεντικά και οι μισθοφόροι τους. Υποκρινόμενοι πως θρηνούν για την «καταστροφή της δημόσιας περιουσίας» όλοι αυτοί που λεηλατούν τον κοινωνικό πλούτο, αφήνοντας πίσω τους ανέχεια και απόγνωση. Και ο λόγος για την επιμονή τους είναι ότι γνωρίζουν πως, όπως συνέβη στην εξέγερση του Δεκέμβρη, οι πανεπιστημιακοί χώροι αποτελούν το έδαφος όπου επικοινωνούν οι «από κάτω» για να αντιπαρατεθούν στην κρατική βαρβαρότητα, την ένταση της εκμετάλλευσης και σε κάθε είδους καταπίεση που εμφανίζονται σαν μονόδρομοι επιβίωσης. «Στις καταλήψεις επιτελούνται έκνομες ενέργειες», τραυλίζουν οι θεματοφύλακες της τάξης και της ομαλής κυκλοφορίας του εμπορεύματος, γιατί αν κάτι τους φοβίζει αυτό είναι η εξάπλωση των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων σε γειτονιές, σχολές και χώρους εργασίας, η σύνδεση των κοινωνικών αντιστάσεων σε έναν επιθετικό σχηματισμό απέναντι στην έρημο των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. Όταν η κατασταλτική υπόσχεση και ο εμπαιγμός της δημοκρατικής συμμετοχικότητας βυθίζονται στην καπιταλιστική κρίση το μόνο που μπορούν να διαχειριστούν οι κρατούντες είναι ο τρόμος. Εκεί που σάπισε το «κράτος πρόνοιας» γεννήθηκε το κράτος ασφάλειας για να εξασφαλίσει πως κανένας δεν θα σηκώσει κεφάλι. Γι’ αυτό αυξάνονται διαρκώς τα αστυνομικά στρατεύματα κατοχής, γι’ αυτό χρειάζονται τις κάμερες και τις τράπεζες dna, γι’ αυτό προπαγανδίζεται ο αφανισμός των καταλήψεων. Οι κυρίαρχοι ζουν με την απειλή μιας νέας εξέγερσης που θα σαρώσει κάθε προνόμιο και καταναγκασμό αυτού του παρακμασμένου κόσμου. Και έχουν κάθε λόγο να φοβούνται.

ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΟΥΣ.

ΠΟΡΕΙΑ Τρίτη 28.04.09, 06:00 μμ. Πάρκο Ναυαρίνου & Ζ. Πηγής (Εξάρχεια)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Δίκη 1 Απρίλη Μικτό Ορκωτό Ευελπίδων

Προφανώς εν καιρώ θα πούμε και θα γράψουμε πολλά γύρω από την υπόθεση των "ληστειών", των απαλλοτριώσεων, της πολυδιάστατης σχέσης των ριζοσπαστικών προταγμάτων με την μισθωτή εργασία.

Προς το παρόν δημοσιεύουμε ένα προσχέδιο μιας μαρτυρίας υπεράσπισης στη δίκη του συντρόφου:
http://docs.google.com/Doc?id=ddkkpv46_0d2pc2pdd

Από τη μετάφραση στο πρωτότυπο

Η μετάφραση...



...και το πρωτότυπο

διασπορά ψευδών ειδήσεων

Στην χτεσινή "Καθημερινή" δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο "διασπορά της βίας στην Αττική". Μεταξύ άλλων γράφει: "Ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρει στην «Κ» ότι οι κατά καιρούς επιχειρήσεις «σκούπα» στην περιοχή των Εξαρχείων οδήγησαν σε διασπορά των πυρήνων αντιεξουσιαστών σε ολόκληρο το Λεκανοπέδιο της Αττικής. Η δράση τους αναπτύσσεται γύρω από στέκια σε περιοχές των δυτικών προαστίων, του Πειραιά κ.ο.κ."

Ας αναφέρουμε λοιπόν ότι τα στέκια και οι ομάδες των Δυτικών προαστίων υπάρχουν πολύ πιο πριν από τις επιχειρήσεις "σκούπα" στην περιοχή των Εξαρχείων. Οι καταβολές τους βρίσκονται σε μια πολιτική βούληση για δράση στη γειτονιά και δεν είναι αποτέλεσμα της όποιας κρατικής κατασταλτικής στρατηγικής. Ο τρόπος που τα εγχειρήματα αυτά στοχοποιούνται κάθε φορά κάτω από τίτλους του στυλ "διασπορά της βίας" κλπ, ο τρόπος που εξαφανίζεται κάθε πολιτικό τους περιεχόμενο, αποσιωπούνται καταβολές, δράσεις, επιλογές και εμφανίζονται ως αντανακλαστικές κινήσεις απέναντι στην καταστολή, καταδεικνύει το μέγεθος της ενόχλησης που νιώθουν οι πραιτωριανοί και οι εντολοδότες τους.

Το θέμα δεν είναι ότι το Σύστημα φαίνεται να χάνει σε προσχήματα και ιδιαίτερα μετά τον Δεκέμβρη να μην μπορεί να πείσει για την αναγκαιότητά του

Το θέμα είναι αν εμείς θα νικήσουμε στα μεγάλα διακυβεύματα της αυτοργάνωσης, της αλληλεγγύης και της ρήξης!

Ενημέρωση για την κατάσταση των τραυματισμένων διαδηλωτών της Δευτέρας

Tη δευτέρα 02.02 πραγματοποιήθηκε πορεία στο δημαρχείο της Αθήνας με αφορμή την καταστροφή του πάρκου στη γωνία Κύπρου και Πατησίων (προκειμένου ο χώρος να χρησιμοποιηθεί ως parking) και ενάντια στην καταστολή που υφίστανται καθημερινά στο σημείο κάτοικοι και αλληλέγγυοι, στην προσπάθειά τους να εμποδίσουν το κόψιμο των δέντρων. Κατά τη διάρκεια συγκρούσεων έξω από το δημαρχείο, οι μπάτσοι πέταγαν μέσα στον κόσμο χειροβομβίδες κρότου- λάμψης.

Μια από αυτές, εξεράγη στο πόδι ενός διαδηλωτή. Η κατάστασή του, τις πρώτες μέρες, ήταν κρίσιμη καθώς υπήρχε η πιθανότητα να χρειαστεί ακρωτηριασμός των τεσσάρων δαχτύλων του ενός ποδιού, γεγονός που αποφεύχθηκε μετά από χειρουργική επέμβαση.

Άλλη μια τέτοια κροτίδα, εξεράγη στο στήθος ενός διαδηλωτή, προκαλώντας του εγκαύματα 2ου βαθμού στο στήθος και στο λαιμό και μικροεγκαύματα σε άλλα σημεία του σώματος λόγω της έκρηξης. Ακόμη, από τον ήχο της έκρηξης δημιουργήθηκαν τραύματα, μη αναστρέψιμα, στα τύμπανα των αυτιών, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της ακοής του.

Τέλος, ένας ακόμη χτυπημένος διαδηλωτής χρειάστηκε να κάνει ράμματα στο κεφάλι.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Από τη μία ένας δήμαρχος που όλο τον Δεκέμβρη “περιφρουρούσε” το Χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος με τουλάχιστον 2 διμοιρίες και τώρα ξεριζώνει και τα τελευταία δέντρα της Αθήνας, και από την άλλη μια αστυνομία που, στην προσπάθειά της να μαζέψει τα κομμάτια της από τη θρυμματισμένη εικόνα του Δεκέμβρη αλλά και να τρομοκρατήσει όσους επιλέγουν να κατέβουν στο δρόμο, επιδίδεται σε ασκήσεις εξουσίας χρησιμοποιώντας όλο και πιο δολοφονικά μέσα.

Σε πείσμα τους, ο κόσμος θα συνεχίσει να κατεβαίνει στους δρόμους, να συγκρούεται, να αυτοοργανώνεται, να πληθαίνει... Αυτή είναι η παρακαταθήκη του Δεκέμβρη.

Δεν είμαστε τροφή για τα δόντια κανενός.

Ραντεβού στους δρομους.

έμποροι του Φόβου, δεν θα γίνουμε πελάτες της Ασφάλειας

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη μας ξεπέρασαν! Όχι μόνο εμάς, αλλά και την καθησυχαστική εικόνα που έτρεφε το Κράτος σε σχέση με τη δύναμή του. Για πρώτη φορά, η “εικόνα” της απαθούς κοινωνίας που έντρομη παρακολουθούσε τα γεγονότα από τις τηλεοράσεις θρυμματίστηκε στο σύνολό της. Η κοινωνία πολώθηκε. Και αυτό είναι κάτι που μας κάνει χαρούμενους. Χιλιάδες εξεγερμένοι/ ες σε όλη την Ελλάδα, μαθητές, φοιτητές, εργάτες, άνεργοι, μετανάστες, άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους. Η οργή, όπως αυτή εκφράστηκε με δυναμικές πορείες, συγκρούσεις, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα, κρατικούς και καπιταλιστικούς στόχους υπήρξε ανεξέλεγκτη. Δεν κατάφεραν να την χαλιναγωγήσουν ούτε καν οι διαμεσολαβητές της εξουσίας. Η Εξέγερση του Δεκέμβρη δεν διαμόρφωσε κεντρικά αιτήματα. Ούτε αρκέστηκε στο να υιοθετήσει τα μετριοπαθή αιτήματα περί “πτώσης της κυβέρνησης των δολοφόνων”. Ο κόσμος που βρέθηκε όλον αυτό τον καιρό στους δρόμους δεν θέλησε να περιορίσει την ουσία της Εξέγερσης σε ψευτοδιεκδικήσεις και ψευτοδιλήμματα που τόσο έντεχνα προσπάθησε να επιβάλλει τόσο το Κράτος όσο και τα Μ.Μ.Ε. και κάποια κομμάτια της αριστεράς. Και αυτό είναι κάτι που μας κάνει διπλά χαρούμενους...

Λαμβάνοντας υπόψη όλα αυτά, δεν μας φαίνεται διόλου περίεργο που τις τελευταίες δύο βδομάδες γίνεται μια εντατική προσπάθεια από πλευράς της Εξουσίας να καλλιεργήσει ένα κλίμα φόβου και ένα αίσθημα ανασφάλειας μέσα στην κοινωνία. Τα δελτία ειδήσεων μονοπωλούνται καθημερινά από δεκάδες ρεπορτάζ που αφορούν σε δολοφονίες, σε εμπόριο ναρκωτικών, σε απαγωγές, σε γκετοποιημένες περιοχές της Αθήνας, σε τουρκικές προκλήσεις, μέχρι και τα Ζωνιανά επέστρεψαν στην επικαιρότητα. Προφανώς, όλα αυτά υπήρχαν πάντα. Και προφανώς δεν είναι κρίση ευαισθησίας αυτό που έχει πιάσει τα Μ.Μ.Ε. και ξαφνικά κόφτονται για το εμπόριο ναρκωτικών στο κέντρο της Αθήνας ή τις δολοφονίες γυναικών στα “σπίτια” της Ευριπίδου. Όλα αυτά συνέβαιναν πάντα, και μάλιστα με την πλήρη ανοχή του Κράτους.

Άλλο είναι αυτό που καίει την Εξουσία. Και αυτό είναι η ριζοσπαστικοποίηση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας στην διάρκεια των γεγονότων του Δεκέμβρη. Γιατί, για πρώτη φορά αμφισβητήθηκε στο σύνολό του το Κράτος και οι μηχανισμοί του. Και τώρα, η κατάσταση αυτή πρέπει να αναστραφεί. Η αστυνομία πρέπει και πάλι να γίνει απαραίτητη στα μάτια των πολιτών. Το Κράτος πρέπει και πάλι να γίνει η προστατευτική “οικογένεια” που θα αγκαλιάσει με στοργή τους ανθρώπους. Τα Μ.Μ.Ε. πρέπει και πάλι να αποκτήσουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.

Δοκιμασμένες τακτικές ενός δοκιμασμένου κόσμου που δεν έχει τίποτα να μας πει. Ευχαριστούμε αλλά αυτή τη φορά δεν θα πάρουμε.


Η σκέψη όλων μας δίπλα στους φυλακισμένους, συντρόφους μας και μη, για τα εξεγερσιακά γεγονότα του Δεκέμβρη. Τίποτα δεν τέλειωσε. Όλα συνεχίζονται.

Μπάτσοι, νεοναζί, για πάντα μαζί

Θεσσαλονίκη, Εθνικής Αμύνης με Αρμενοπούλου, έξω από το ΑΠΘ, στις 8/12/2008, δυο μέρες μετά τη δολοφονία του Αλέξη.

Έχει γίνει πολλές φορές εκτενής αναφορά αλλά και έχουν εκτιλυχθεί και έντονοι διάλογοι σε αυτό το ιστολόγιο για την σχέση αστυνομίας και φασιστοειδών. Παρότι εικόνες όπως αυτές της 2 Φλεβάρη 2008 έχουν πιστοποιήσει αυτή την αδιαμφισβήτητη πολιτική σχέση και δολοφονική συνεργασία στο δρόμο μπροστά στα μάτια των ανθρώπων όλης της επικράτειας, η προσπάθεια των παρακρατικών να διαστρεβλώσουν αυτήν την πραγματικότητα συνεχίστηκε αμείωτη. Προκειμένου η ακροδεξιά να αναβιώσει το εμφυλιακό κλίμα αναγνωσμένο από τη δική της μεριά, προκειμένου να αυτοπροβληθεί ως "αγωνιστική" πολιτική αντίληψη που διώκεται από το αριστερό κατεστημένο με αιχμή τους "παρακρατικούς" αναρχικούς, επιχειρείται μια αντιστροφή της πραγματικότητας.
Όμως τα γεγονότα είναι τα πιο πεισματάρικα πράγματα στον κόσμο...

άγγελος εξάγγελος...

Αυτές τις μέρες που στο πεδίο των κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων κυριαρχεί ο αγώνας των φυλακισμένων, ένας αγώνας με πρωτοφανή συμμετοχικότητα από καταβολής των ελληνικών φυλακών, ο ιδεολογικός πόλεμος για την ποινικοποίηση των ριζοσπαστικών κοινωνικών αντιστάσεων είναι στο πρώτο πλάνο της κατασταλτικής στρατηγικής. Λίγες μόλις μέρες πριν κυκλοφόρησε ένα περίεργο δημοσίευμα σε αστική φυλλάδα. Εν μέσω άλλων το άρθρο έχει μια σαφή δηκτική κατάληξη:

"Τα τελευταία γεγονότα μαρτυρούν σταδιακή αύξηση του αριθμού ομάδων αντιεξουσιαστών που τολμούν να «ριζοσπαστικοποιήσουν» τη δράση τους, προβαίνοντας σε βανδαλισμούς ή εμπρησμούς οικονομικών και άλλων στόχων.
Αστυνομικοί περιγράφουν τις ομάδες των αντιεξουσιαστών, ως αυτόνομους πυρήνες, δίχως κεντρική οργάνωση ή καθοδήγηση που συντονίζονται στα κατά τόπους «στέκια». Είτε αυτά βρίσκονται στην περιοχή των Εξαρχείων είτε στα προάστια, όπως για παράδειγμα η Αγία Παρασκευή, το Ιλιον, το Γαλάτσι κ.ο.κ. "

Δεν έχουμε ξεχάσει, προφανώς, την άμεση σύνδεση της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Αιγάλεω με την επίθεση στο Α' Α.Τ. Αιγάλεω την άνοιξη που πέρασε, την δημοσιοποίηση στον αστικό τύπο καταγέλαστων άρθρων για τον καθοδηγητικό ρόλο μας σε κάθε αντικαθεστωτική δράση που εκδηλώνεται στην περιοχή, όπως επίσης σήμερα, και πληροφορίες που μας θέλουν στοχοποιημένους για τη σχέση μας με τους πακιστανούς μετανάστες. Η δική μας περίπτωση λοιπόν έχει το πιστοποιημένο κομμάτι που της αναλογεί αθροιστικά στον ιδεολογικό πόλεμο των κυριαρχικών επιτελείων ενάντια στην ανοιχτή κοινωνική δράση.
Είναι γεγονός ότι οι αντιεξουσιαστικοί κοινωνικοί χώροι και ομάδες γειτονιάς αποτελούν τα τελευταία χρόνια δυνατά προπύργια κοινωνικής διάχυσης της ανατρεπτικής ριζοσπαστικότητας και ως εκ τούτου είναι ένας δυνατός και δύσκολος αντίπαλος για τους μηχανισμούς εκμαίευσης κοινωνικής συναίνεσης. Δεν είναι μόνο οι στενές παρακολουθήσεις χώρων και ατόμων, η επιδεικτική χαρτογράφηση και οι διαρκείς παρενοχλητικές προσαγωγές από μεριάς του κράτους αλλά και οι εμπρηστικές και δολοφονικές επιθέσεις παρακρατικών μηχανισμών και φασιστοειδών.

Για μια ακόμη φορά λοιπόν διατυπώνονται σαφείς απειλές, είτε με δημοσιεύματα είτε με διαρρέουσες πληροφορίες. Σε αυτή τη μάχη είμαστε πολύ καλά στημένοι. Έχουμε μάθει από τα λάθη του παρελθόντος. Διαβάζουμε διαρκώς τις ρηγματώσεις της αστικής δημοκρατίας με την αντιθεσμική μας ανάλυση. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα μιας μεγάλης αγωνιστικής παράδοσης της περιοχής. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα λάθη των κυρίαρχων όπως ποτέ άλλοτε στο παρελθόν.

Κάποτε λέγαμε:
Αυτοί μπορεί να είναι δυνατοί αλλά είναι εύθραστοι
Εμείς μπορεί να είμαστε αδύναμοι αλλά είμαστε άθραυστοι
Σήμερα λέμε:
είμαστε και δυνατοί και άθραυστοι

και επιπλέον...

δεν είμαστε για τα δόντια κανενός.

Υπόθεση βιασμού μετανάστριας σε αστυνομκό τμήμα

Τα χαράματα της Πέμπτης 31 Ιούλη 4 αστυνομικοί βίασαν 26χρονη ρωσίδα μετανάστρια μέσα σε κελί του Αστυνομικού Τμήματος Κυψέλης. Η μετανάστρια προσήχθη στο τμήμα μαζί με συνομήλικη συμπατριώτισσά της για ασήμαντη αφορμή και μετά από λίγες ώρες κατέληξε στο νοσοκομείο ΚΑΤ βιασμένη, χτυπημένη, ταπεινωμένη. Αυτό το συμβάν είναι ένα από τα εκατοντάδες «μεμονωμένα περιστατικά», τους εκατοντάδες βιασμούς που χαρακτηρίζουν την μεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους. Αυτό που κάνει την περίπτωση αυτή ξεχωριστή είναι η κατάθεση μήνυσης από το θύμα. Και φυσικά, η απάντηση από μεριάς σύσσωμου του κράτους είναι μια προσπάθεια συγκάλυψης του βιασμού και μάλιστα με τρόπο που προεκτείνει τον βιασμό με το να φροντίζει το βιαστή, να αποκαθάρει την «υπηρεσία» και να εξευτελίζει δημόσια το θύμα. Έτσι, η βιασμένη μετανάστρια "ήταν μεθυσμένη" για να «ασθενήσουν» τη μνήμη της, "ήταν χτυπημένη από πριν" για να δικαιολογήσουν τους κραυγαλέους μώλωπες, "λέει ψέματα μια και δεν αναγνωρίζει όλους τους βιαστές της" χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ότι δεν μπορείς να δεις κατά πρόσωπο υπανθρώπους όταν σε βιάζουν «παρά φύσιν». Τέτοιο μεγαλείο η ΕΛΑΣ! Τέτοιο μεγαλείο η ελληνική δημοκρατία!

Όμως, το γεγονός ενός βιασμού μετανάστριας σε αστυνομικό τμήμα που δημοσιοποιείται δεν είναι παρά η κορυφή ενός παγόβουνου. Συμπυκνώνει το πνεύμα της «ελληνικής φιλοξενίας» που δεκαετίες τώρα διαφημίζει τον ρατσισμό και τη στυγνή εκμετάλλευση. Γιατί αν το ξεζούμισμα στα εργοτάξια και η καχυποψία και η απαξίωση στις γειτονιές είναι καθολική συνθήκη για όλους τους μετανάστες, τα πράγματα επιβαρύνονται ακόμη περισσότερο για τις μετανάστριες. Η επιτακτική ανάγκη των γυναικών αυτών για ένα μεροκάματο, για μια οριακή επιβίωση «επιτρέπει» σε κάθε είδους εγχώριο αρσενικό να εκβιάσει μια διαθεσιμότητα χωρίς όρια. Δεν είναι μόνο μια εχθρική γειτονιά, ούτε ένα σκληρό μεροκάματο για ένα κομμάτι ψωμί που έχουν να αντιμετωπίσουν αυτές οι γυναίκες αλλά και επιπλέον, την αυτονόητη ευκολία με την οποία «ανήκουν» στη βαρβατίλα των γηγενών αρσενικών.

Αυτή η συνθήκη δεν είναι παρά απόρροια μιας συγκεκριμένης μεταναστευτικής πολιτικής που συγκροτεί ρατσιστικές συμπεριφορές, διαφημίζει την ωμότητα απέναντι στους μετανάστες και τις μετανάστριες και νομιμοποιεί κάθε κοινωνική έκφρασή της. Ο βιασμός σε κάθε πόλεμο αποτελεί πάντοτε όπλο απέναντι στον εχθρό. Όπλο κατίσχυσης, ταπείνωσης και βεβήλωσης. Αποτελεί μήνυμα υποταγής, εξαθλίωσης και εξανδραποδισμού. Όποιος δεν αναγνωρίζει στοιχεία πολέμου στους βιασμούς των μεταναστριών από τους μπάτσους και θεωρεί ότι πρόκειται για απλή «εκτροπή» από τα καθήκοντά τους, θα πρέπει να εξηγήσει την θρασύτατη ατιμωρησία των εκάστοτε βιαστών που με τη σειρά της νομιμοποιεί το καθεστώς της ελεύθερης αναπαραγωγής των βιασμών. Από τα κελιά των αστυνομικών τμημάτων στα μικροαστικά σαλόνια και από τις μπάρες της καταναγκαστικής πορνείας στα σοκάκια των μεταναστευτικών γκέτο.

Όμως, σε αυτόν τον πόλεμο οι μετανάστες και οι μετανάστριες δεν είναι μόνοι τους.

Κανένας θάνατος δεν θα μείνει αναπάντητος, κανένας βιασμός συγκαλυμένος, καμία ταπείνωση ασύδοτη.

Για την δημοτική αστυνομία Αιγάλεω και τους "συνεργάτες" της αστυνομίας στην Αγία Βαρβάρα

Η δημοτική αστυνομία έχει πλέον εγκαθιδρυθεί με τον χειρότερο τρόπο στην καθημερινότητα της πόλης. Πρόκειται για ένα κατασταλτικό σώμα που έχει καθαρά εισπρακτικό χαρακτήρα. Η αξιοθρήνητη λογική του ότι "βρέθηκε επιτέλους δουλειά για κάποια παιδιά", μια τρύπα για να χώσουν την μικροαστική τους μουσούδα στο δημοσιοϋπαλληλήκι, έρχεται σιγά σιγά να αποτελέσει μια γέφυρα από την μειονεξία προς το επικίνδυνο θράσος. Ένα μόλις βήμα πριν οπλιστούν, αυτές οι ομάδες ανθρώπων έχουν ενσωματώσει την χειρότερη αντίληψη κοινωνικής επιβεβαίωσης του κατασταλτικού ρόλου. Με το βλέμμα προς την ΕΛΑΣ και με σκοπό να εξισωθούν ως προς την προσφορά στη τοπικά εστιασμένη εφαρμογή της "δημόσιας τάξης", διατυπώνεται με κάθε ευκαιρία η απαίτηση για προβιβασμό από απεχθές εισπρακτικό σώμα σε εκφοβιστική ένοπλη συμμορία.

Προς το παρόν, και ενώ ο Δήμος Αιγάλεω παραγγέλνει "στολές και είδη εξοπλισμού" για το εκτελεστικό του τμήμα, ο γειτονικός Δήμος Αγίας Βαρβάρας, ο οποίος πρόσφατα παρέδωσε λαμπρά παραδείγματα κοινωνικού ρατσισμού, προχωράει μερικά βήματα πιο πέρα. Αποφάσισε την ίδρυση Τοπικών Συμβουλίων Πρόληψης Εγκληματικότητας. Διαβάζουμε από το σάιτ της ΕΛΑΣ:
"Κύρια αποστολή αυτού του νεοεισαχθέντος στην Ελλάδα θεσμού είναι η καταγραφή και η μελέτη της εγκληματικότητας σε τοπικό επίπεδο, καθώς και η σχεδίαση, η οργάνωση, ο συντονισμός και η εφαρμογή από τους κοινοτικούς φορείς πρωτοβουλιών, κατάλληλων να προλάβουν ή να περιορίσουν ορισμένες μορφές της μικρομεσαίας ιδίως εγκληματικότητας. Τα τοπικά ΣΠΕ αποσκοπούν στην ανάπτυξη μιας εναλλακτικής και αποκεντρωμένης αντεγκληματικής πολιτικής, προσαρμοσμένης στις ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις των τοπικών κοινωνιών. Πρόκειται στην ουσία, για όργανα μιας πολυμερούς συνεργασίας μεταξύ κράτους και των Ο.Τ.Α., των αστυνομικών και δικαστικών αρχών, των κοινωνικών φορέων, αλλά και των ιδίων πολιτών, που φιλοδοξούν να εμπεδώσουν, μέσα από τη συμμετοχή, τη δημόσια ασφάλεια στην καθημερινή ζωή".
Με δεδομένη την ιστορική κοινωνική εμπειρία τέτοιων θεσμών "συνεργασίας" μπορούμε να μιλήσουμε με σαφήνεια για διεύρυνση, θέσμιση και νομιμοποίηση του κοινωνικού χαφιεδισμού σε αυτό που το κράτος ορίζει κάθε φορά ως "δημόσια τάξη". Εξάλλου, τα πράγματα γίνονται πιο συγκεκριμένα:
"Η θέσπιση και η λειτουργία των τοπικών ΣΠΕ επιβεβαιώνει την αλλαγή που επιτελείται σταδιακά στην Ελλάδα ως προς την παραγωγή της δημόσιας ασφάλειας και υποδεικνύει την ανακατανομή των ρόλων στη διαμόρφωση της αντεγκληματικής πολιτικής. Το κράτος έχει την αρμοδιότητα της χάραξης και εφαρμογής των γενικών κατευθύνσεων της αντεγκληματικής πολιτικής και της καταπολέμησης της εγκληματικότητας, ενώ η τοπική αυτοδιοίκηση, οι κοινωνικοί φορείς, η τοπική αστυνομία και οι πολίτες καλούνται να συμμετάσχουν στη σχεδίαση και εφαρμογή πολιτικών πρόληψης σε τοπικό επίπεδο."
Η λειτουργία του Τοπικού ΣΠΕ ήδη στον Δήμο Κορυδαλλού και η επέκτασή του στον Δήμο Αγίας Βαρβάρας διαμορφώνουν ένα κλίμα κοινωνικού θέσφατου που θα θελήσει αυτονόητα να περάσει στην γειτονιά μας. Αύριο Παρασκευή 18 Ιούλη στις 8μμ, έχει καλεστεί συγκέντρωση στην πλατεία Αγ. Ελεούσας στην Αγία Βαρβάρα από δημοτικές κινήσεις της Αγίας Βαρβάρας, του Αιγάλεω και του Χαϊδαρίου, συγκέντρωση εναντίωσης στην ίδρυση του τοπικού ΣΠΕ. Ας έχουμε πάντα κατά νου ότι μετά από μεγάλες και δυναμικές αντιδράσεις ο δήμαρχος Βύρωνα δεν κατόρθωσε να στήσει τοπικό ΣΠΕ.
Θα παρακολουθήσουμε την υπόθεση εκ του σύνεγγυς...

Σενάρια κατασταλτικής φαντασίας!

Μετά την επίθεση που δέχτηκε το 1^ο ΑΤ Αιγάλεω έχουν δημοσιευτεί διάφορα σενάρια από μερίδα των ΜΜE στα οποία εμπλέκεται η Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω. Η Πρωτοβουλία σύμφωνα «με πληροφορίες της Κρατικής Ασφάλειας» χρεώνεται όλη την πολιτική παραβατικότητα των δύο τελευταίων χρόνων στο Αιγάλεω και μάλιστα με την επισήμανση ότι ενεργούσε και ενεργεί αναλαμβάνοντας την ευθύνη με διαφορετικά κάθε φορά ονόματα… οργανώσεων. Επιπλέον, αναφέρεται ότι αμέσως μετά την επίθεση που δέχτηκε το αστυνομικό τμήμα έγιναν έρευνες σε σπίτια 9 μελών της Πρωτοβουλίας, από τα οποία, βέβαια, σύμφωνα με τις πληροφορίες της Κρατικής Ασφάλειας, οι «ύποπτοι» περιέργως έλειπαν! Τέτοιοι έλεγχοι, φυσικά, δεν έγιναν!

Είναι φανερό ότι, με αφορμή την τελευταία επίθεση στο αστυνομικό τμήμα, δρομολογείται ένα σχέδιο κρατικής καταστολής που στοχεύει την Πρωτοβουλία και που, όπως πάντα στην σύγχρονη ιστορία της καταστολής, ξεκινά με την δημοσίευση διαφόρων φανταστικών σεναρίων με σκοπό να δημιουργήσει τέτοιες εντυπώσεις ούτως ώστε να λειάνει το έδαφος για τις επερχόμενες διώξεις.

Η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, της κρατικής καταστολής και του κοινωνικού ελέγχου είναι αρκετή για να πυροδοτήσει κάθε μορφής κοινωνικές αντιστάσεις. Στο Αιγάλεω, μια παραδοσιακή λαϊκή συνοικία πάνω στην οποία έχουν χαραχτεί οι χειρότερες συνέπειες των κυριαρχικών επιλογών, η πολιτική παραβατικότητα έχει μια ιστορία πολύ μεγαλύτερη της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Αιγάλεω και θα συνεχίσει να έχει ακόμη και μετά από ενδεχόμενη διάλυση της. Η Πρωτοβουλία δεν έχει καμία διάθεση να αναλάβει την εργολαβία όλων των αντικαθεστωτικών δράσεων στο Αιγάλεω επειδή αυτό θέλουν τα σενάρια της Κρατικής Ασφάλειας. Αναλαμβάνει την ευθύνη των δικών της επιλογών που είναι αλήθεια ότι έχουν κατοχυρώσει ήδη έναν σοβαρό παρεμβατικό πολιτικό λόγο στην περιοχή. Αυτή η αλήθεια είναι που ενοχλεί την Κρατική Ασφάλεια και τα ιδεολογικά της φερέφωνα. Αυτή η αλήθεια είναι που πρέπει να δημιουργήσει ένα κοινωνικό ανάχωμα στην ασυδοσία των κρατικών και παρακρατικών συμμοριών.

Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω

Τί εννοείτε κύριε εισαγγελεύ;

Ο γνωστός εισαγγελέας Πρωτοδικών θεσσαλονίκης Β. Φλωρίδης, στο έγγραφο κοινοποίησης της εντολής του για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου αυτές τις μέρες του εορτασμού του Πολυτεχνείου γράφει: "είναι αδιανόητο σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα, μικρές ομάδες από διαταραγμένα κυρίως άτομα, να εκτρέπονται ανενόχλητα σε έκνομες πράξεις, συκοφαντώντας το φοιτητικό κίνημα, θέτοντας σε κίνδυνο την πανεπιστημιακή κοινότητα και προκαλώντας καταστροφές σε δημόσιες και ιδιωτικές περιουσίες".
Μα ποιούς εννοεί ο πασίγνωστος εισαγγελεύ; Μήπως τους πολιτικούς του προϊσταμένους για την "αναθεώρηση του 16"; Τα κοράκια των ΜΜΕ; Τους ασφαλιστοφασίστες;
Γιατί εκεί πάει ο νους. Ιδιαίτερα όταν γίνεται αναφορά σε μικρές ομάδες διαταραγμένων ατόμων...