Σάββατο, 2 Αυγούστου 2008

Λίγα λόγια για την πορεία στο Πέραμα

Η πορεία πέτυχε τους σκοπούς της. 400-450 άνθρωποι πέρα από τις αντιξοότητες του βαθιού καλοκαιριού διαδήλωσαν τόσο δυνατά όσο λίγες φορές, με την δύναμη εδώ να προσδιορίζεται από το γερό πάτημα στο δρόμο, το έντονο συναίσθημα και την αποφασιστικότητα της πολιτικής τους επιλογής. Η αστυνομία ήταν παντού με όλα τα "σώματά" της, είχε καταλάβει τη Ζώνη, το πέρασμα για Σαλαμίνα, τους κεντρικούς δρόμους διατυπώνοντας την κατασταλτική στρατηγική του Στρατηγού Χηνοφώτη: μελέτη της περιοχής, μελέτη των "εξαγγελιών" και των διαδικασιών του "εσωτερικού εχθρού", στήσιμο αποτρεπτικό και στη συνέχεια κατασταλτικό με πολύ χημεία και εστιασμένη βαρβαρότητα, αυστηρή πειθαρχία. Η Δημοκρατία αυτή τη φορά δεν έδειχνε να είναι με την πλάτη στον τοίχο, παρά τους 8 νεκρούς, αλλά και οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες δεν διαπραγματευτήκαμε το μέγεθος της επιθετικότητας που είχαμε επιλέξει. Οι εργάτες είχαν διωχτεί από την Ζώνη από τις 3 το μεσημέρι, είχαν ειδοποιηθεί για αναρχικούς οι οποίοι "θα έρθουν για να τους δείρουν και να καταστρέψουν αυτοκίνητα και μηχανάκια" με αποτέλεσμα κι αυτοί να γεμίσουν τα ταβερνάκια της περιοχής περιμένοντας επί ματαίω να εκδηλωθεί η "αναρχική μάνητα".
Το δρομολόγιο είχε επιλεχθεί έτσι ώστε η πορεία να περάσει από νευραλγικά σημεία της πόλης. Το πέρασμα από τα γραφεία του ΚΚΕ ήταν ένα σημείο τριβής όχι τόσο γιατί αποτελούσε από μόνο του μια αντιπροσώπευση πολιτικού νταβατζιλικιού αλλά γιατί είχαν κλειστεί μέσα, εμφανώς προκλητικά, στοιβαγμένα μερικά παλληκάρια του Κόμματος έτοιμα να υπερασπιστούν το Ναό τους. Εκεί ήταν που φάνηκε η διαθεσιμότητα της αστυνομίας να χτυπηθεί με την πορεία: "Όχι τα γραφεία ρε παιδιά" φώναξε ο επικεφαλής διατυπώνοντας κι αυτός από τη μεριά του τα όρια της πολιτικής νομιμότητας όπως αυτά έχουν χαραχθεί στην μεταπολιτευτική ιστορία. Όταν η πορεία πέρασε μπροστά από το σπίτι ενός εκ των 8 δολοφονημένων εργατών με τους συγγενείς να στέκονται στο μπαλκόνι και ενώ η συγκίνηση ήταν εκατέρωθεν εμφανής, εμφανή ήταν και τα ειρωνικά βλέμματα μερικών ανθρωποειδών χρυσαυγιτών με αστυνομική στολή. Αυτό αποτέλεσε άλλο ένα σημείο τριβής εξαγριωμένων συντρόφων με την αστυνομία. Μια και δεν ήταν η αστυνομία ο στόχος της συγκεκριμένης πορείας το σημείο τριβής ξεπεράστηκε. Η πορεία έληξε με εποχούμενους συντρόφους στον δρόμο της επιστροφής να επιτίθενται συμβολικά στο συνεργείο του εργολάβου Σουρλή, συνεργείο στο οποίο δούλευαν οι 8 δολοφονημένοι εργάτες.
Η πορεία αυτή όσο μας αφορά ως Πρωτοβουλία Αναρχικών Αιγάλεω δεν ήταν η αρχή της ενασχόλησής μας με τον χώρο των Ναυπηγείων. Έχουμε αρχίσει να ασχολούμαστε από καταβολής μας ως οργανωτικό σχήμα με τις εργασιακές σχέσεις -και ειδικά με τα Ναυπηγεία- και έχουμε σκοπό να αξιοποιήσουμε την σοβαρή αυτή παρακαταθήκη της πορείας στο έπακρο. Δεν είμαστε περαστικοί από την περιοχή. Πρόκειται να αξιοποιήσουμε κάθε σχέση με τον εργασιακό χώρο, να παρακολουθήσουμε τις επιλογές των αφεντικών και τα παιχνίδια της συνδικαλιστικής διαμεσολάβησης. Διατυπώνουμε μια αναρχική πρόταση στην προοπτική πάντα της ριζοσπαστικοποίησης των αντιστάσεων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σύντομο ανέκδοτο:

Σύντομο ανέκδοτο:
Φεύγουν οι πυλώνες της ΔΕΗ από το Αιγάλεω