Μετακομίζουμε!

θα συνεχίσουμε την ψηφιακή μας επικοινωνία από την διεύθυνση:
http://anarxikoiaigaleo.squat.gr

Οι λόγοι είναι κάτι παραπάνω από προφανείς. Κατ' αρχήν στον κόμβο squat.gr διαβάζουμε:
"To squat.gr είναι μια προσπάθεια δημιουργίας ενός ηλεκρονικού χώρου που ευελπιστούμε ότι θα εξυπηρετούνται σελίδες και ιστολόγια ομάδων, καταλήψεων, συλλογικοτήτων που διέπονται απο το αντιεξουσιαστικό πνεύμα."

Εγκαταλείπουμε λοιπόν τον καπιταλιστικό χώρο του blogspot.com που χρησιμοποιούσαμε μέχρι τώρα για να μεταφερθούμε σε ένα φιλόξενο τοπίο, με περισσότερες δυνατότητες, συλλογικό, αυτοοργανωμένο, περιφρουρημένο και απελευθερωμένο από τις αυθαιρεσίες και τις δεσμεύσεις του κυρίαρχου ψηφιακού κατεστημένου.

Από εδώ και πέρα λοιπόν αλλάξτε το link για να συναντιόμαστε στην διεύθυνση
http://anarxikoiaigaleo.squat.gr

Δυό λογάκια για τις εκλογές (μέρες που είναι...)

Τέσσερις μήνες πριν την κατάρρευση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (1989), το κυβερνών κόμμα είχε πάρει το 98,85% των ψήφων στις εκλογές.

(Έρικ Χομπσμπάουμ, Η εποχή των άκρων, σ.584)

Η θεσμική ασυλία της χυδαιότητας

Πρόσφατη ανακοίνωση της διοίκησης του ΤΕΙ Αθήνας καταλήγει:

"Σε κάθε περίπτωση, θα προχωρήσουμε στην ευρεία δημοσιοποίηση του θέματος μέσω των ΜΜΕ, ώστε η ελληνική κοινή γνώμη να ενημερωθεί πλήρως για το τεράστιο μέγεθος και τις ανυπολόγιστες συνέπειες του προβλήματος. Επίσης, το Συμβούλιο ΤΕΙ Αθήνας θα συγκληθεί άμεσα για τη λήψη περαιτέρω μέτρων αντιμετώπισης της κατάστασης.
Συμβούλιο ΤΕΙ Αθήνας
Σύλλογος ΕΠ ΤΕΙ Αθήνας
Σύλλογος Έκτακτου ΕΠ ΤΕΙ Αθήνας
Σύλλογος ΕΤΠ-ΤΕ ΤΕΙ Αθήνας
Σύλλογος ΔΠ ΤΕΙ Αθήνας"

Θα περίμενε κανείς η ανακοίνωση αυτή να αναφέρεται στα πρόσφατα πεπραγμένα του αρχιασφαλίτη Μπουράνη που είχε καταφανώς καταλύσει κάθε έννοια ασύλου μέσα στο ΤΕΙ Αθήνας στήνοντας παρακρατικό κύκλωμα και με το αζημίωτο βέβαια...
Όμως όχι!
Η ανακοίνωση αυτή αφορά την προχτεσινη εκδήλωση του αυτοδιαχειριζόμενου στεκιού του ΤΕΙ Αθήνας και οι "ανυπολόγιστες" ζημιές είναι τα γκραφίτι στους μίζερους τοίχους και το άνοιγμα της πρόσβασης στην ταράτσα κτιρίου για την αποκατάσταση της δημόσιας και ανοιχτής του χρήσης.
Ακόμη παραπέρα μπορεί κανείς να αναστοχαστεί την κρατική επιθετικότητα αλλά και την υποκρισία και την χυδαιότητα όλων αυτών των "συλλόγων" με το δεδομένο ότι αυτή η εκδήλωση αποτέλεσε την αφορμή για τις χτεσινές δηλώσεις του πρωθυπουργού και την πρόθεσή του να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο!

Ας προσπαθήσουν...

Από την εκδήλωση στο ΤΕΙ Αθήνας

80 περίπου άτομα παραβρέθηκαν σήμερα στην εκδήλωση ενάντια στον Έλεγχο, την Καταστολή και την Επιτήρηση που είχαν καλέσει σύντροφοι/ ισσες από το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι ΤΕΙ Αθήνας στο χώρο των ΤΕΙ. Για αρκετές ώρες η ομοιομορφία και η αποστείρωση που προσπαθεί καιρό τώρα να επιβάλει η Διοίκηση των ΤΕΙ έσπασε με graffiti, stencil, street art και συνθήματα να “βρωμίζουν” τους καθαρούς τοίχους. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ξηλώθηκαν οι μπάρες στην πλαϊνή πύλη των ΤΕΙ ενώ αφαιρέθηκαν και τα κάγκελα που είχε φυτέψει η Διοίκηση στην ταράτσα προκειμένου να αποτρέψει τον οποιονδήποτε ήθελε να αράξει στο σημείο.

Φαίνεται ότι κάποιοι επιχειρούν να μετατρέψουν τα πανεπιστήμια σε χώρους νεκρούς όπου τίποτα δεν θα μπορεί να αποσπάσει την προσοχή των φοιτητών από τα μαθήματά τους, οριοθετώντας το τρόπο, το χώρο και το χρόνο μέσα στον οποίο θα μπορεί κάποιος να κινηθεί σε αυτούς. Κάποιοι άλλοι, πάλι, θα βρίσκονται μονίμως απέναντί τους. Επιχειρώντας να επανοικειοποιηθούν τους δημόσιους χώρους και να τους μετατρέψουν σε τόπους συνάντησης, έκφρασης, δημιουργίας, αντίστασης.

Μερικά στιγμιότυπα από τη σημερινή μέρα:

Κι άλλες φωτογραφίες: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1040252

Εκδήλωση στη γειτονιά μας...

Μπάρες, αποστείρωση τοίχων, διακόσμηση και ανακαίνιση της διοίκησης, νέα
parking, προσλήψεις νέων σεκιουριτάδων, θωρακισμένες πόρτες, γλάστρες και
αναπλάσεις στην ταράτσα. Όλα αυτά εσωκλείονται στο πλαίσιο των
προβλημάτων του ΤΕΙ, που πρέπει να λυθούν άμεσα, σύμφωνα πάντα με τη
διοίκηση. Από την άλλη πλευρά, οι έκτακτοι καθηγητές που παραμένουν μήνες
τώρα απλήρωτοι, η έλλειψη χρημάτων για τη συντήρηση των εργαστηρίων, η
έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού και εξοπλισμού, αποτελούν την εικόνα του
ιδρύματος στην οποία εθελοτυφλούν διοίκηση και κομματικές παρατάξεις.

Το ΤΕΙ θα έπρεπε να ειναι ένας χώρος έκφρασης και ελευθερίας, όμως
καθημερινά κατακλύζεται από ανέκφραστους ανθρώπους οι οποίοι παραδίνουν
τη σκυτάλη στα κόμματα, είτε με την ψήφο τους, είτε με την αδιαφορία τους.
Μετά το σχολείο, οι σχολές είναι η συνέχεια της «κοινωνικής» εκπαίδευσης,
όπου διδάσκεσαι πώς να παίζεις το ρόλο σου, σκύβοντας το κεφάλι στο κάθε
αφεντικό, πως πρέπει να κάνεις τη δουλειά / δουλεία σου, πατώντας επί
πτωμάτων, για να γίνεις καριερίστας. Να παραδώσεις τα δικαιώματά σου σε
άλλους, κάνοντας τη ζωή σου μπαλάκι στα συμφέροντα τους.

Ένας χώρος που σιγά – σιγά χάνεται, μετατρέποντας τους φοιτητές σε ζόμπι, τις
αίθουσες σε λευκά κελιά, τους τοίχους ταπετσαρίες κομματικών αφισών, τον
πευκώνα σε νεκροταφείο και το ΤΕΙ σε ένα μεγάλο γκρίζο ντουβάρι, που
αποδεικνύει άλλη μια ήττα της ζωής, από τη σαπίλα. Και η έκφραση είναι κάτι
μαγικό, μια ανάμνηση από το παρελθόν.

Ας μη μείνουμε αμέτοχοι στις διαθέσεις τους και μην εθελοτυφλούμε στα
μεγαλεπίβολα σχέδια τους. Ας πράξουμε εντός και εκτός του ΤΕΙ με αυτοδιάθεση
για να αποβάλουμε τα άχρηστα πράγματα, που «απλόχερα» μας επιβάλλουν. Να
αυτοοργανώσουμε εστίες έκφρασης και αντίστασης, σε ένα χώρο που μας
ανήκει, μακριά από κομματικές παρατάξεις, εκλογικές αυταπάτες και κρατικές
δολοπλοκίες. Προτείνουμε μέσα από αυτοοργανωμένες διαδικασίες και
συλλογικές αποφάσεις, χωρίς αντιπροσώπους και ιεραρχίες, να δημιουργήσουμε
το δικό μας κόσμο, καταργώντας τις σχέσεις εξουσίας μεταξύ των ανθρώπων.



Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΤΕΙ Αθήνας

Στα όρια ενός αγώνα

Ο Νίκος Κουνταρδάς είναι ο άνθρωπος που κατηγορήθηκε και προφυλακίστηκε για τον ξυλοδαρμό του Πολυζωγόπουλου, προέδρου της ΓΣΕΕ, πριν από μερικά χρόνια. Λοιδορήθηκε ως «χούλιγκαν» από τους διώκτες, μετεωρήθηκε στην λοιδορία μεταξύ αποδοχής της και επίφασης των πολιτικών του χαρακτηριστικών και έκτοτε, έχοντας διατυπώσει έναν ιδιότυπο κώδικα αντιστάσεων, έχει στοχοποιηθεί από την εκτελεστική εξουσία που, από τη μεριά της, εξαντλεί κάθε θεσμικό –και όχι μόνο- περιθώριο μίσους και τιμωρητικότητας στο πρόσωπό του. Ο Ν. Κουνταρδάς δεν πήγε μια φορά στο τμήμα της περιοχής διαμονής του, ως «όφειλε» στη βάση κάποιων περιοριστικών όρων, συνελήφθη και φυλακίστηκε ξανά (την ίδια στιγμή που "υψηλοί" κατηγορούμενοι για τη υπόθεση Ζήμενς εξαφανίζονται με πλάτες την "αδέκαστη" εκτελεστική εξουσία) . Στην κρατική επιθετικότητα ο Νϊκος απαντάει από τις 16 Μάη με εξαντλητική απεργία πείνας –και δίψας τις τελευταίες μέρες- βάζοντας το σώμα του ζωντανό οδόφραγμα στο όνομα της ελευθερίας και της αξιοπρέπειάς του.

Ως οφείλει από τη μεριά του…

Αυτονόητη η στήριξη σ’ αυτό τον αγώνα

Η εποχή της φράουλας...

Αυτοί οι μετανάστες δουλεύουν στα χωράφια της Μανωλάδας για ένα ξεροκόματο...


...ζώντας σε αυτα τα πανάθλια καταλύματα ...



για να δεις αυτές τις φράουλες στο ράφι του Σκλαβενίτη στο Αιγάλεω

Από το Δεκέμβρη των μαθητών...

4σέλιδο κείμενο για το "Δεκέμβρη των μαθητών" και την πορεία μαθητών/ τριών του Αιγάλεω στο Α΄ Αστυνομικό Τμήμα στις 08/12/2008...

Κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να το καταβάσετε σε μορφή .pdf:
http://www.fileupyours.com/view/232685/dekemvris_mathitwn.pdf

στιγμές από τον Αγ. Παντελεήμονα στην Αχαρνών

150 αναρχικοί/ές-αντιεξουσιαστές/τριες δήλωσαν παρουσία σήμερα από τις 6 έως τις 7 το απόγευμα στην πλατεία αγ. παντελεήμονα μοιράζοντας κείμενα και παρεμβαίνοντας στις απογευματινές ρατσιστικές παρελάσεις των φασιστοειδών της "επιτροπής κατοίκων" ενάντια στους μετανάστες της περιοχής τις τελευταίες μέρες. Επιπλέον, οι διαδηλωτές "απήγηγαν" την πόρτα της παιδικής χαράς, την οποία οι μισάνθρωποι είχαν κλειδώσει με λουκέτο για να αποκλείσουν την πρόσβαση των μεταναστών και των παιδιών τους. Να σημειώσουμε ότι μέχρι και ο δεξιός αντιδήμαρχος του δήμου αθήνας προπηλακίστηκε από την "επιτροπή" σε μια του προσπάθεια να ανοίξει την συγκεκριμένη πόρτα πρόσφατα...

φαίνεται πόσο φρόνιμη ήταν η γειτονιά σήμερα, η γειτονιά που τις άλλες μέρες είτε επιχαίρει είτε ανέχεται τους τραμπουκισμούς της "επιτροπής" της σε βάρος των μεταναστών....

η πόρτα της παιδικής χαράς που λείπει... με φόντο μια διμοιρία

το πανώ...

...και η πόρτα καθώς ανηφορίζει προς την Πατησίων.

Όλοι Παρασκευή 6μμ στο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στην Ομόνοια

Το σκίσιμο του Κορανίου την Τετάρτη 20 Μαΐου ήταν η κορυφή του παγόβουνου που χρόνια τώρα γιγαντώνεται:

Με την εξευτελιστική αντιμετώπιση των μεταναστών από τους ρατσιστικούς μηχανισμούς του κράτους,
Με τις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας τους,
Με τις απανωτές επιχειρήσεις – σκούπα στις γειτονιές και τις πλατείες,
Με τους εξευτελισμούς και τις δολοφονίες στην ουρά της Πέτρου Ράλλη,
Με τους εργάτες γης στη Μανωλάδα,
Με τους χιλιάδες πνιγμένους στα νερά του Αιγαίου και τους χιλιάδες στοιβαγμένους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Με το ποδοπάτημα του Κορανίου την Τετάρτη 20 Μαΐου το παγόβουνο αυτό έγινε ηφαίστειο. Οι μετανάστες βγήκαν στο προσκήνιο, όπως και σε άλλες δυτικές πόλεις τα προηγούμενα χρόνια, συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις καταστολής της δημοκρατίας, διεκδίκησαν πίσω την καταπατημένη τους αξιοπρέπεια.
Σ’ αυτόν τον αγώνα των μεταναστών και σε κάθε τους αγώνα για αξιοπρέπεια και χειραφέτηση στεκόμαστε δίπλα τους αλληλέγγυοι/-ες.

Πέρα από εθνικούς και θρησκευτικούς διαχωρισμούς,

Αλληλεγγύη στους μετανάστες!


Πρωτοβουλία μεταναστών/-στριών, προσφύγων και αλληλέγγυων

*Από το μπλογκ της πρωτοβουλίας
http://filoxenoi.wordpress.com

Ιός του ανώδυνου

Στον Ιό αυτής της Κυριακής (24/05/09), φιλοξενήθηκε ένα ρεπορτάζ της ομάδας επανένταξης "εν δράσει" του ΚΕΘΕΑ με θέμα την Πέτρου Ράλλη. Τίτλος του άρθρου είναι "Εφιάλτης στην "Οδό Ονείρων"" και όσοι/ες ενδιαφέρονται να το διαβάσουν ιδού η ιστοσελίδα του Ιού:

http://www.iospress.gr/

Για να προϊδεαστείτε, το άρθρο αυτό σχηματίζει μία άνευρη, αντιδραστική και ελλειπέστατη παρουσίαση του σκηνικού στην Π. Ράλλη, σε συνεργασία με το Ελληνικό Συμβούλιο Προσφύγων. Παρόλο που δημοσιεύονται δηλώσεις πολλών μεταναστών και παρόλο που παρουσιάζεται σε ικανοποιητικό βαθμό η όλη κοροϊδία της διαδικασίας έκδοσης ασύλου, το κείμενο δεν έχει καμία σχέση με τον τίτλο του (εννοώ ειδικότερα τη λέξη "εφιάλτης"). Φανταστείτε ότι όχι μόνο δε γίνεται καμία αναφορά στις διαμαρτυρίες, τις πορείες και τους αποκλεισμούς της Π.Ράλλη (πάει στο καλό, σιγά την εκπληξη θα πει κανείς...), αλλά δε γίνεται ούτε μία αναφορά στους νεκρούς και τους τραυματίες των τελευταίων μηνών, στις φυλακές, στα βασανιστήρια, στα καπρίτσια και στα στρατηγικά σχέδια διαχείρισης του πλήθους τόσο από τους μπάτσους, όσο και από το υπουργείο εσωτερικών. Οι μπάτσοι παρουσιάζονται ως δέσμιοι των "κακών πολιτικών επιλογών", με την επιβεβαίωση κιόλας από κάποιες δηλώσεις μεταναστών!!! Ενώ κάποια νούμερα που παρουσιάζονται (όπως το ότι κάθε μέρα οι μπάτσοι επιλέγουν για ραντεβού 300 άτομα) είναι ελαφρώς αμφισβητίσιμα. Τέλος, με την ίδια διαστρεβλωτική προσέγγιση παρουσιάζονται και οι κοινότητες των μεταναστών. Αυτά και άλλα πολλά θα δείτε και θα θαυμάσετε...

Με λίγα λόγια, το άρθρο είναι κατάπτυστο και αποσκοπεί στην καταγγελία της διαχείρισης του όλου ζητήματος μοναχά από τους μπάτσους και προτείνει την εμπλοκή κι άλλων φορέων/θεσμών για την επίλυση του προβλήματος της π. ράλλη.

Άδικα κουράστηκαν τα παιδιά του ρεπορτάζ. Θα μπορούσαν να πάνε κατευθείαν στο Ελληνικό Συμβούλιο Προσφύγων και να το γράψουν με την ησυχία τους εκεί όλοι μαζί...

Αφίσα για τα "κατορθώματα" του Μπουράνη...

Παράδειγμα "αξιοποίησης" του Μπαρουτάδικου

Με σημείο αναφοράς την επίδοξη"αξιοποίηση" του Μπαρουτάδικου από "ιδιώτες επενδυτές" και με δεδομένη την παρουσία "ιδιωτών επενδυτών" ήδη στο Μπαρουτάδικο παραθέτουμε δείγμα της υπάρχουσας "αξιοποίησης" του άλσους από μεριάς τους. Πρόκειται για μια απόδειξη για δυό καφέδες -έναν φρέντο καπουτσίνο γλυκό και έναν φραπέ γλυκό- στην καφετέρια "Αλέα" που βρίσκεται εδώ και χρόνια μέσα στο Μπαρουτάδικο και την "αξιοποιεί"... Δυό καφέδες 8,20 ευρώ! Οι τιμές υπερβαίνουν ακόμη και αυτές της πλατείας Κολωνακίου...

Καλάααααα...

Ακόμη και το Μπαρουτάδικο! Αν είναι ποτέ δυνατόν!...

Διαβάσαμε μόλις σήμερα:
"Στην αξιοποίηση νέου πακέτου 30 ακινήτων του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ασφαλιστικών Ταμείων προχωρά η ΚΕΔ, με σκοπό την εξοικονόμηση εσόδων για το Δημόσιο ύψους 100 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής.

Το νέο πακέτο περιλαμβάνει στρατόπεδα, παραλίες, οικόπεδα, κτίρια ασφαλιστικών Ταμείων και βουνοπλαγιές, τα οποία θα παραχωρηθούν προς αξιοποίηση σε ιδιώτες με συμβάσεις μακροχρόνιας μίσθωσης – παραχώρησης, και θα μετατραπούν σε τουριστικά θέρετρα, χιονοδρομικά κέντρα, αναψυκτήρια, εστιατόρια κλπ."

Και από τον κατάπτυστο αυτό κατάλογο των υπό "αξιοποίηση" ακινήτων του δημοσίου δεν λείπει βέβαια το Μπαρουτάδικο!
Το άλσος του Μπαρουράδικου εκείνο που δεν χρειάζεται είναι η "αξιοποίησή" του από την εξουσία. Οι δημόσιοι χώροι αφήνονται σκόπιμα να ρημάξουν, εγκαταλείπονται από τα ενδιαφέροντα των καρεκλοκένταυρων αρχοντίσκων και των καφενόβιων δημοτικών συμβούλων για να εμφανιστούν ως σωτήρες οι διάφοροι "ιδιώτες" επενδυτές και να αναλάβουν "δράση". Δράση επαίσχυντη στη βάση της λεηλασίας των τοπίων για τα συμφέροντα της τσέπης τους. Οι δημόσιοι χώροι είναι δικοί μας. Δεν είναι για τα δόντια ούτε θλιβερών "αρμοδίων" ούτε τυχοδιωκτών ιδιωτών.
Αλλά το θράσος της κεντρικής και τοπικής εξουσίας δεν έχει όρια! Το μίσος τους για τους ανθρώπους και τη φύση τους έχει τυφλώσει.
Για μια ακόμη φορά λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο...
Τους περιμένουμε πώς και πώς!


Πηγή:
http://www.skai.gr/articles/news/greece/Προςαξιοποίηση30ακίνητατουΔημοσίου/

Το "κοράνι" και δυο-τρεις βασικές κοινοτοπίες

Τι είναι αυτό που κάνει τους μετανάστες να ανέχονται τρεις νεκρούς στην Πέτρου Ράλλη και να μην εξοργίζονται; Τι είναι αυτό που τους κάνει να στέκονται σε μια ουρά ατέλειωτες ώρες υφιστάμενοι τα πάνδεινα, κρύο και ζέστη, προσβολές και ξύλο για ένα κουρελόχαρτο και να μην εξοργίζονται; Τι είναι αυτό που κάνει τους μετανάστες να ζουν μέσα στο πρώην Εφετείο της Σωκράτους χωρίς νερό, τουαλέτες, κινδυνεύοντας να πεθάνουν από βαριές αρρώστιες και να μην εξοργίζονται; Τί είναι αυτό που τους κάνει να ανέχονται καθημερινές ασκήσεις ρατσισμού και να μην εξοργίζονται;

Είναι γιατί δεν τους φαίνεται παράξενο να τους συμπεριφέρονται σαν ξένους. Γιατί καταλαβαίνουν -χωρίς να δικαιολογούν βέβαια- ότι θεωρούνται φόρτωμα. Γιατί έχουν συνηθίσει την ασχήμια. Γιατί ο πόλεμος γι’ αυτούς δεν σταμάτησε ποτέ να βρίσκεται παντού μέσα στη ζωή τους.

Υπάρχει, όμως, ένας χώρος μέσα στην συνείδηση των ανθρώπων αυτών που τους συνέχει και γι’ αυτούς είναι ιερός. Υπάρχει ένα πεδίο μέσα τους όπου αναγνωρίζουν την ανθρωπινότητα, το πρόσωπό τους και το πρόσωπο της κοινωνίας τους, ένα άβατο που θωρακίζεται όλο και πιο πολύ, όσο περισσότερο εκτίθενται στη λεηλασία της ζωής τους. Και ενισχύεται η ιερότητά του. Γι’ αυτούς αυτός ο χώρος είναι το «κοράνι». Είναι το δικό τους άβατο που ποδοπατήθηκε από δυο ασπόνδυλα της αστυνομίας κεφαλαιοποιώντας την κρατική χυδαιότητα σε μια και μόνο κίνηση. Δεν είναι το «κοράνι» η αιτία. Το «κοράνι» ήταν το όριο πέρα από το οποίο σταματάει η ανοχή, η θυματοποίηση και η προσβλητική συνήθεια του ρατσισμού από τους μετανάστες.

Μετά ξεδιπλώνει η οργή τα επιχειρήματά της…

Ο αρχιασφαλίτης του Αιγάλεω λοιπόν...

Ο αρχιασφαλίτης του Αιγάλεω λοιπόν, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Χρήστος Μπουράνης, εμπλέκεται στη ιστορία με το νταβαντζιλίκι στο ΤΕΙ Αθήνας. Για μια ακόμη φορά, οι αναρχικοί αποτελούν, την μεγάλη "αιτία και αφορμή" για την οποία το σκουλήκι αυτό δικαιολογεί τις χυδαίες του μίζες, τους φτηνούς εκβιασμούς, το γλοιώδες του σούρσιμο ανάμεσα στους ανθρώπους.
Θαυμάστε τον! http://www.zougla.gr/news.php?id=40853
Τον θυμόμαστε από το 2004 να παρακολουθεί επισταμένως και ασυστόλως, αδιάκριτα και ενοχλητικά συντρόφους και συντρόφισσες και με το σκυλολόι του να τους προσάγει από κάθε σημείο της Δυτικής Αθήνας, έξω από στέκια, μετά από εκδηλώσεις, μετά από θεατρικές και μουσικές πρόβες, πότε νύχτα και πότε μέρα στην ασφαλίτικη φωλιά της Μαρμαρά. Τί μαθήματα εθνικοηθικής... τί "κουβεντούλες" για τα πολιτικά... τί ύπουλες προτάσεις για "συνεργασία"... τί "εξυπνάδες" και "φιλοσοφίες"... τί φτηνή ταλαιπωρία για δεκάδες συντρόφους και συντρόφισσες...
Δεν είναι όμως προσωπικό. Δεν πρόκειται πάλι για ένα από τα γνωστά "μεμονωμένα περιστατικά". Ο άνθρωπος αυτός είναι επικεφαλής των ασφαλιτών στην ευρύτερη περιοχή των δυτικών προαστείων. Έχει εμπεδώσει μια χαρά την "παραδοσιακή" αλλά και τη "σύγχρονη" κουλτούρα του ελέγχου, της καταστολής, έχει "συνεργάτες" που χάνονται βαθιά μέσα στα βάθη του αστυνομικού διευθυντηρίου, βαθιά μέσα στην αγωγή των ανθρώπων με τα "πολιτικά" και τις "ταυτότητες στο χέρι".
Έπεσε στα αδηφάγα θηρία της "ζούγκλας" του θεάματος, όμως, και θα τον κάνουνε κομματάκια πριν τον αναλάβει η συναδελφική θωπεία των "εσωτερικών υποθέσεων" της υπηρεσίας του.
Σημασία έχει από πού πιάνεται λοιπόν για να μην τον λιώσουν τα δημοσιογραφικά κοράκια. Μα, φυσικά, από την διαδεδομένη "ανάγκη" να θυσιάσει η κοινωνία ελευθερίες και αξιοπρέπειες εν ονόματι της ασφάλειας. Μιας ασφάλειας με το αζημίωτο βέβαια...
Γιατί τα έκανε όλα αυτά; Για να αντιμετωπιστούν οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές, οι "παρατάξεις", τα πολιτικά νοήματα στις αφίσες, στα πανό, στα τραπεζάκια, ...ο εσωτερικός εχθρός, η ασύμμετρη απειλή!
Σύρσου τώρα αποδιοπομπαίε τράγε του ασφαλίτικου ζόφου, ξέπλυμα της κατασταλτικής στρατηγικής για να σε δούνε κι άλλοι όπως σε βλέπαμε κι εμείς στη Μαρμαρά...

Αυτό λοιπόν είναι το αντίπαλο κρατικό δέος στη δική μας ανιδιοτελή πολιτική, κοινωνική και προσωπική ζωή. Τους ξέρουμε χρόνια τώρα, αιώνες τώρα, βαθιά μεσα στην ιστορία...
Πού και πού τους λυπόμαστε αλλά συνήθως μισούμε τον μισανθρωπισμό τους.
Πάντα όμως έχουμε το νου μας στους Χρήστους...

η "πίστις" στην υπηρεσία της βαθμονομίας

Στου Λιούμη λοιπόν, στην Αγία Τριάδα, για γέλια και για κλάματα...

Παρατηρώντας το δημόσιο χώρο #1

Σκηνές από τα μέσα μαζικής μεταφοράς

Πέμπτη πρωί
Σε μεγάλη γραμμή στη Ιερά οδό λίγο πριν τον Ελαιώνα μπαίνουν ελεγκτές σε λεωφορείο και προχωράνε στον έλεγχο των εισιτηρίων. Το λεωφορείο φτάνει στην στάση του μετρό ελαιώνα όπου μια μεγάλη κυρία και μια νεαρή κοπέλα ζητάνε να κατέβουν. Οι ελεγκτές δηλώνουν ότι δεν θα κατέβει κανείς αν δεν δείξει προηγουμένως το εισιτήριο του. Έτσι, προσπερνάει την στάση ο οδηγός και τα δύο αυτά άτομα πιάνονται "στα πράσα" χωρίς εισιτήριο. Αν βέβαια είχαν κατέβει στη στάση που ήθελαν αυτό δεν θα το μάθαιναν ποτέ οι ελεγχτές. Έλα μου όμως που οι ελεγκτές είναι τζιμάνια και από κάτι τέτοια κόλπα δεν μασάνε! Με την διεισδυτική τους ματιά εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι εντόπισαν αμέσως τους δύο "εγκληματίες"...
50 ευρώ και 30 ευρώ πρόστιμα λοιπόν σε μια ηλικιωμένη συνταξιούχα και σε μια φοιτήτρια. Προφανώς αδιάφοροι για τον λόγο (...σε πολλές στάσεις ας πούμε δεν υπάρχει τρόπος να προμηθευτείς εισιτήριο), χωρίς φυσικά να τους νοιάξει πόση ανάγκη μπορεί να υπάρχει γι' αυτά τα χρήματα. Κι αυτοί λοιπόν"τη δουλειά τους κάνουνε". Και η δουλειά τους δεν είναι ούτε να αναρωτιούνται , ούτε να νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους αλλά να τσιμπάνε ποσοστά και συνάμα να μαζεύουν λεφτά για το κράτος και τους εργολάβους. Τι είναι οι άνθρωποι, κοινωνικοί λειτουργοί; Αλοίμονο!
Τί να πούμε; «Η αυτοοργάνωση των επιβατών θα φέρει το τέλος (και) των (μικρών) αφεντικών!»
Και το νου μας: τα εισιτήρια δεν τα πετάμε άν δεν έχουν λήξει, τα προσφέρουμε στους επόμενους !

Παρασκευή βράδυ
Σταθμός του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι. Ο σεκιουριτάς, γνωστός στον συγκεκριμένο σταθμό, έχει ξεκινήσει την δουλειά του :
Η πρώτη παρατήρηση γίνεται σε ένα παιδί :
-Σταμάτα να ενοχλείς τον κόσμο (?!)
Χωρίς βέβαια κανείς να έχει δηλώσει ότι ενοχλείται....
Η δεύτερη παρατήρηση γίνεται σε κάτι κορίτσια νεαρής ηλικίας που για πλάκα ξεκίνησαν να μιλάνε σε μία άλλη παρέα θέλοντας να μάθουν την άποψή τους για τον Σάκη. Την ίδια ώρα η μία τράβαγε με την φωτογραφική της μηχανή ένα βιντεάκι από την όλη φάση.
–Απαγορεύεται να τραβάτε με την κάμερα αν δεν έχετε άδεια από τον Ησαπ, κλείστε την κάμερα (?!)
-Μα μόνο την πλάκα αυτή τραβάμε, δεν ενοχλούμε ούτε καν τα κορίτσια.
-Απαγορεύεται !
Την βάζουν μέσα την κάμερα και σταματάνε να μιλάνε με την άλλη παρέα... χαβαλές κομμένος. Ένεκα σεκιουριτά!
Η τρίτη παρατήρηση αφορούσε μία κοπέλα που για δύο εκατοστά πατούσε την κίτρινηγραμμή.
-(με ενοχλητική προστακτική) Περάστε πίσω από την κίτρινη γραμμή !
–Καλά ντε δεν έχω σκοπό να πέσω έτσι κι αλλιώς...
Η τέταρτη και η πιο "επώδυνη" παρατήρηση ήταν όταν δύο εύσωμα αγόρια πίναν μπύρα.
Απαγορεύεται να πίνετε μέσα στον σταθμό. Πετάξτε τις μπύρες.
-Καλά θα τις πιούμε και θα μπούμε στα βαγόνια χωρίς τις μπύρες.
-Όχι δεν καταλάβατε! πετάξτε τις τώρα γιατί ούτε στις αποβάθρες επιτρέπεται.
(Ακολουθεί νταηλίκι και από τις δύο μεριές, τον φτύνουνε τα αγόρια και αυτός σπρώχνει).
Αυτό ήταν. Ξεκινάει να πέφτει ξύλο, ο κόσμος δεν αντιδράει στην αρχή αλλά μετά αρχίζει το πράγμα να εκτραχύνεται με τον σεκιουριτά να τρώει ανελέητο ξύλο. Τους μαζεύει ο κόσμος, μπαίνουμε ανάμεσά τους αλλά όταν μαζευόταν ο ένας συνέχιζε ο άλλος. Ένας άλλος σεκιουριτάς φωνάζει τους μπάτσους. Εκεί που είχαν χωρίσει και τα πράγματα είχαν ηρεμήσει, να σου και οι ένστολοι με τα πιστόλια. Ο άλλος σεκιουριτάς έδειξε τα δύο παιδιά, ο κόσμος δεν πήρε θέση παρόλο που τα παιδιά είπαν στους μπάτσους να ρωτήσουν τον κόσμο να τους πει τι έγινε. Μόνο ένα κορίτσι τελικά προσφέρθηκε κι αυτό για να υποστηρίξει τον σεκιουριτά. Το τρένο φτάνει στην αποβάθρα οι επιβάτες επιβιβάζονται και τα παιδιά οδηγούνται στο τμήμα.
Σε πόση ώρα συνέβησαν αυτά; Σε μόλις 5 ή 10 λεπτά... Ποιός προκαλεί;

Σάββατο πρωί
Μπαίνει ένας ηλικωμένος στο λεωφορείο του Αιγάλεω 856 και πιάνει κουβέντα με ένα μικρό παιδί. Διατυπώνει δυνατά τις σκέψεις του όταν το λεωφορείο μπαίνει στην ιερά οδό, στο γκάζι:
«Έργα, έργα , έργα. Και λένε το κράτος δεν έχει λεφτά….
Ας είναι καλά τα πακέτα …που μας χρεώνουν.»
Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας...

Πέτρου Ράλλη: τα αίσχη του "ευρωπαϊκού ανθρωπισμού" συνεχίζονται

Μεσημέρι, χτες, η ουρά για την κατάθεση αίτησης ασύλου στήνεται, 16 ώρες αργότερα μεταξύ χιλιάδων ανθρώπων θα επιλεχθούν λίγες δεκάδες για την αίτηση και σχεδόν κανένας από αυτούς δεν θα πάρει άσυλο.


Νύχτα, το πίσω μέρος της ουράς, Σαλαμινίας και Κηφισού, αποκλεισμένος δρόμος, χιλιάδες άνθρωποι σε έναν περίκλειστο δρόμο, αναμονή...


Χαράματα, σήμερα, φαίνεται το τελευταίο κομμάτι της ουράς, κανείς δεν γνωρίζει πόσα τέτοια μπλόκα υπάρχουν μέσα στο 1,5 χιλιόμετρο της Σαλαμινίας, οι κρίσιμες ώρες της επιλογής, δεν αφορούν αυτούς τους τελευταίους των τελευταίων


Σήμερα, πρωί, η αστυνομία έχει απωθήσει τους μετανάστες και η ένστολη συμμορία επιστρέφει στη βάση της, στη μεγαλύτερη ελληνική φυλακή μεταναστών, στο Αλλοδαπών της Π. Ράλλη, στο Αιγάλεω...




Υπάρχουν και αυτή τη φορά μαρτυρίες για ξυλοδαρμούς μεταναστών στα μέσα (και σκόπιμα μη ορατά) μπλόκα από τα παληκάρια της ΕΛΑΣ

Διάλογος με έναν δημοτικό αστυνόμο

Ο διάλογος αυτός εξελίσσεται στη βάση μιας προηγούμενης ανάρτησης:
http://anarxikoiaigaleo.blogspot.com/2009/05/blog-post_07.html

Ο/Η Ανώνυμος είπε...

"Μια συμμορία επανδρωμένη από ανθρωπάκια -ανθυπομπάτσους- που τις περισσότερες φορές αντλούν από τη στολή και την εξουσία προεκτάσεις της μικροαστικής τους ματαιοδοξίας: δημόσιοι υπάλληλοι χωρίς ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους, που αν δεν τους σεβόμαστε θα προσπαθήσουν πολύ να τους φοβόμαστε... "

Κάποιες σκέψεις στο άρθρο σας. Ξεκινώ με τη φράση "τις περισσότερες φορές αντλούν από τη στολή και την εξουσία προεκτάσεις της μικροαστικής τους ματαιοδοξίας". Η αναφορά "τις περισσότερες φορές" δείχνει ότι παραδέχεστε ότι δεν είναι πάντα έτσι. Αν κάποτε προσπαθήσετε να κάνετε σοβαρότερη προσέγγιση στο θέμα, θα δείτε ότι στην πραγματικότητα δεν είναι σχεδόν ποτέ έτσι. Μικροαστική ματαιοδοξία: χαρακτηριστικό των σύγχρονων Ελλήνων εν γένει, ή ειδικό χαρακτηριστικό αυτής της ειδικής ράτσας ανθρώπων, των δημοτόμπατσων; Η στολή, και η (όποια) εξουσία: Την εξουσία την προσδίδουν οι νόμοι το κράτους, πώς θα εφαρμοστεί μια οποιαδήποτε αρμοδιότητα, χωρίς την αντίστοιχη εξουσία; Ένας ελεγκτής τρόλεϊ για να κόψει πρόστιμο σε κάποιον που δεν φέρει εισιτήριο, δεν χρειάζεται την αντίστοιχη εξουσία; Η παραπλανητική χρήση της λέξης για να ταυτιστεί με την κατάχρηση εξουσίας είναι επιτυχής.

"χωρίς ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους": εσείς ως αναρχικοί δικαιούστε να χρησιμοποιείτε αυτό το επιχείρημα, όμως εκτεταμένη χρήση (κατάχρηση μάλλον) κάνουν και οι "δημοκράτες" συμπολίτες μας, ώστε να μειώσουν όσο μπορούν αυτή την υπηρεσία κι να δικαιολογήσουν το όποιο αδίκημα στο οποίο υποπίπτουν, και μιλάω για απλά αδικήματα όπως η αντικοινωνική στάθμευση στο πεζοδρόμιο. Το λοιπόν να βεβαιωθεί μια τέτοια παράβαση από την Τροχαία είναι ανεκτό, γιατί αυτή έχει "ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους", το να βεβαιωθεί η ίδια ακριβώς παράβαση από τη δημοτική αστυνομία θα τύχει αντιμετώπιση του τύπου "κλήση για εισπρακτικούς λόγους", "κλήση για να βγάλουν τα κόμπλεξ τους" κ.ο.κ. Δηλαδή θα προτιμούσατε να έχει η δημοτική αστυνομία "ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους" για να γίνει αποδεκτή η δράση της; Πιο πολύ σαν αντίφαση μου κάνει αυτό.

"αν δεν τους σεβόμαστε θα προσπαθήσουν πολύ να τους φοβόμαστε". Ο σεβασμός είναι καθαρά θέμα παιδείας του καθενός και προσωπικής αξιοπρέπειας προπάντων. Είτε παρακινείς τον άλλον να σέβεται τον οποιοδήποτε, είτε όχι, είναι θέμα προσωπικής επιλογής. Αλλά ποιος θα προσπαθήσει να τον φοβούνται; Και γιατί; Η δημοτική αστυνομία δρα στα πλαίσια μιας τοπικής κοινωνίας κι εφαρμόζει τις όποιες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου που εκλέγουν οι δημότες. Γιατί λοιπόν θα προσπαθήσει να εμπνέει φόβο; Υποτίθεται πως η δράση της είναι συναποφασισμένη από το σύνολο των δημοτών. Αλλά βέβαια εσείς ως αναρχικοί φαντάζομαι πως δεν θα αποδέχεστε ούτε τις δημοκρατικές διαδικασίες σε τοπικό επίπεδο.

"το αξιολύπητο λειτούργημα του να περιφέρεται και να κόβει κλήσεις σε σταθμευμένα αυτοκίνητα" Ξεχάσατε τη λέξη "παράνομα" πριν το σταθμευμένα. Ή ίσως εντέχνως την πασαλείψατε. Αξιολύπητο λειτούργημα; Αν ο αδερφός σου μείνει ανάπηρος ίσως κάποτε αλλάξεις γνώμη.

"Δεν φτάνει λοιπόν σ’ αυτά τα ανθρωπάκια μόνο το ότι η ίδια τους η παρουσία (ακόμη και όταν εποχούμενοι περνούν φευγαλέα από την κεντρική πλατεία) κάνει τους μετανάστες να μαζεύουν όπως όπως τις πραμάτειες τους και να τρέχουν φοβισμένοι. Και ας μην έχουν σκοπό να τους συλλάβουν."
Εδώ δεν κατάλαβα. Δηλαδή ποιο είναι το απευκταίο εδώ; Έχουμε παράνομους μικροπωλητές και είναι εύλογο ότι όταν γίνεται έλεγχος/περιπολία αποχωρούν. Γιατί ο νόμος προβλέπει ότι τα εμπορεύματα τους πρέπει κατάσχονται. Θα προτιμούσατε δηλαδή να έχουμε κυνηγητά και να γίνουν ακριβώς οι ενέργειες που προβλέπει ο νόμος; Ο οποίος νόμος δεν αποφασίζεται βέβαια από τη δημοτική αστυνομία, αλλά από τη Βουλή των Ελλήνων. Ίσως εσάς το όραμα σας να είναι δρόμοι αποκλεισμένοι και πεζοδρόμια πλήρως κατειλημμένα από εμπορεύματα παράνομων μικροπωλητών... που καταφέρνουν έτσι να αποκτούν τα απαραίτητα προς το ζην. Οι συνέπειες για την τοπική αγορά απαιτούν συζήτηση, δεν μπορεί να γίνει εδώ. Το ερώτημά μου όμως είναι, αν αφεθούν ελεύθεροι να πουλάνε όλοι, δεν νομίζετε πως είναι θέμα χρόνου να πολλαπλασιαστούν και στο τέλος να είναι οι μικροπωλητές όσοι και οι δημότες που βρίσκονται στην οδό; Ποιος θα πρωτοπουλήσει και θα επιβιώσει τότε; Η μεταναστευτική πολιτική απαιτεί πολλή κουβέντα και δεν έχει καμιά σχέση με τη δημοτική αστυνομία, αλλά με την εκάστοτε κυβέρνηση. Νομίζετε ότι θέλουμε να ασχολούμαστε με μικροπωλητές; Σας αποκαλύπτω ένα μυστικό κύριοι, ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΣΧΕΣΗ. Μακάρι να αλλάξει ο νόμος. Αυτό έχει κατατεθεί και συνδικαλιστικά. Κατηγορείτε όμως τη δημοτική αστυνομία η οποία υποχρεωτικά εφαρμόζει με πολύ μαλακό τρόπο αυτή την αρμοδιότητα. Αν η αρμοδιότητα επιστρέψει στην ΕΛΑΣ, να δω ποιον θα κατηγορείτε. Θα μιλάτε τότε για "παραστάσεις τσαμπουκά"; Αλλά τότε οι παραστάσεις θα ολοκληρώνονται στις κλούβες... Κι επειδή έχετε χάσει κάποια επεισόδια (λέμε τώρα, μάλλον απλά δεν το παραλείπετε), ο πραγματικός τσαμπουκάς προέρχεται από τους αλλοδαπούς, που παρά την επίγνωση της παρανομίας τους, με την παρότρυνση κάποιων "δημοκρατικών" συμπολιτών μας προσπαθούν να βγουν και από πάνω. Δηλαδή μιλάμε για αποθράσυνση. Ο ρόλος σας είναι βέβαια να αντιστρέφετε την πραγματικότητα... βολεύει πιο πολύ τον δικό σας ρόλο αυτό.

"Έπειτα, με το ύφος της ευχαρίστησης που τους προσέδωσε το κραυγαλέο τους Τίποτα, περιφέρονται σε όλη την πλατεία φαντασιώνοντας, αν όχι δάφνες και χειροκροτήματα από τους περαστικούς, τουλάχιστον ένα νεύμα κοινωνικής αποδοχής."
Μη σου πω χύν... κιόλας. Έλεος!


Εξάλλου, και οι ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης δήλωναν ότι «εκτελούσαν εντολές» στα κρεματόρια.
Η πιο ατυχής στιγμή στο προσεγμένο κείμενο σας. Παράταιρη σύγκριση μεταξύ στρατιωτών και δημοτικών υπαλλήλων. Μεταξύ ενός φασιστικού καθεστώτος και μιας εκλεγμένης κυβέρνησης. Μεταξύ ενός ειδεχθούς εγκλήματος κι ενός αδικήματος. Η δημοτική αστυνομία που "δυναστεύει" τους μετανάστες όπως οι ναζί σκότωναν τους εχθρούς τους. Παρομοίωση για γέλια ή για κλάματα...

"Είναι επιλογή και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί…"
Σαφώς και είναι επιλογή το να δουλέψεις στη δημοτική αστυνομία. Μια υπηρεσία που με τη βοήθεια των πολιτών μπορεί να προσφέρει ώστε η πόλη να γίνει πιο καθαρή, πιο ασφαλής (όχι από την άποψη της εγκληματικότητας, από την άποψη της προσβασιμότητας), πιο όμορφη, πιο ανθρώπινη. Που θα διαχειρίζεται τα θέματα που προκαλούν δυσλειτουργία στην πόλη. Θέματα όπως πρόστιμο σε όσους πετάνε μπάζα στα πάρκα επειδή έτσι γουστάρουν. Που σταθμεύουν οπουδήποτε γιατί δεν θέλουν μεν να αποχωριστούν το όχημά τους και για την παραμικρή μετακίνηση, βαριούνται δε να βρουν μια νόμιμη θέση στάθμευσης. Που ασχολείται με την ελεγχόμενη στάθμευση όπως σε όλον τον κόσμο, μια αρμοδιότητα με εισπρακτικό μεν χαρακτήρα που όμως συμβάλλει στην αποσυμφόρηση των δρόμων κι έχει βελτιώσει την κυκλοφορία, αλλά και τους χρόνους διέλευσης των ΜΜΜ. κ.ο.κ.
ΚΙ ΕΔΩ ΕΡΧΕΣΑΙ ΕΣΥ, Ο ΔΗΘΕΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ ΣΟΥ ΡΟΛΟ. ΑΠΕΙΛΕΙΣ ΕΥΘΕΩΣ ΛΟΙΠΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΜΙΑΣ ΔΗΜ. ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΡΟΣΔΙΔΟΝΤΑΣ ΑΛΛΟΘΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟ ΡΟΛΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΕ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΑΣ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΣΤΕΙ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ - ΔΗΘΕΝ- ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ. Πόσες φορές πολυάριθμες ομάδες δήθεν αναρχικών έχουν επιτεθεί με ξύλα και λοστούς σε άοπλους συναδέλφους; Στην Αθήνα μόνο θυμάμαι τρεις. Με τον τρόπο σας λοιπόν συμβάλλετε κι εσείς να επικρατήσουν απόψεις που συναντάμε στους χώρους του ΛΑΟΣ, της Χρυσής Αυγής, και μικρής μερίδας κυβερνητικών βουλευτών. Αλλά γιατί να προβείτε σε μια τέτοια πράξη; Μα ακριβώς γιατί σας βολεύει: τότε μπορεί να δικαιολογηθεί πιο εύκολα ο ρόλος σας! Να πείσετε και κάναν άλλον για το στρατοκρατικό χαρακτήρα της πολιτείας μας. Στον οποίο έντεχνα έχετε συμβάλλει να δημιουργηθεί.

Υπογράφει (αν τελικά το δημοσιεύσετε) ένας "ανθυπομπάτσος" που δεν θέλει να πάρει προαγωγή σε μπάτσο. Και δεν τίθεται και θέμα να πάρει.

11 Μάϊος 2009 11:14 μμ

από την πρωτοβουλία είπε...

Η φράση: "τις περισσότερες φορές" που χρησιμοποιήθηκε στην ανάρτηση (καλά το κατάλαβες) προσπαθεί να είναι ακριβοδίκαιη ενάντια στη λογική της συλλογικής ευθύνης. Αναφερόμαστε, ωστόσο, -αντίθετα με σένα- σε ελάχιστες εξαιρέσεις και μάλιστα με υποθετικό χαρακτήρα μια και η σφαίρα της εμπειρίας μας είναι συντριπτικά γεμάτη από κωλοπαιδαρισμό. Η κλασσική μικροαστική ματαιοδοξία συναντάει μια ιδιότυπη επιθετική έκφραση στο ένστολο συνάφι σας. Μια αιχμηρή έκφραση... Και παρότι πιάνεις πουλιά στον άερα όταν πρέπει να δικαιολογήσεις τις επιλογές σου, κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημά μας είναι η ίδια η εξουσία παρότι κραυγάζει στα πολιτικά μας χαρακτηριστικά. Άσε λοιπόν στην άκρη τους ελεγκτές και τα φτηνά παραδείγματα. Είμαστε σαφείς και με το παραπάνω και δεν υπάρχει καμία παραπλάνηση...

Η φράση "χωρίς ιστορική προϋπηρεσία κύρους" δεν αναφέρεται ως μειονέκτημα ή πλεονέκτημα αλλά ως ερμηνεία κατανόησης. Η αντίφαση υπάρχει στα δικά σου επικοινωνικά εργαλεία κι όχι στα δικά μας.

Ο σεβασμός κατακτιέται... Αυτή είναι η φράση κλειδί. Και σεις υπολείπεστε κατά πολύ μιας τέτοιας αποδοχής. Διορισμένοι άνθρωποι είσαστε... Η δημοκρατία έχει πρόβλημα και μια ρηγμάτωση των δικών της δομικών προβλημάτων προβάλλεται και στην δική σας περίπτωση. Εμείς είμαστε υπέρ της ελευθερίας και όχι υπέρ της δημοκρατίας. Για τη διαφορά σε παραπέμπουμε σε κλασσικά εγχειρίδια πολιτικής ιστορίας και φιλοσοφίας.

Σωστά διαβάζεις. Το παράνομη λείπει από τη στάθμευση γιατί είναι αμφισβητήσιμο κατηγορούμενο δίπλα σε ένα μαλακισμένο ουσιαστικό. Αδέλφια μου πεθαίνουν σωρηδόν από εργολαβικές κακοτεχνίες, από εργατικά "ατυχήματα", από έναν άρρωστο πολιτισμό του οποίου εσείς δεν επιλύετε κανένα πρόβλημα αλλά είστε φτηνοί υπηρέτες αυτών που τον διαχειρίζονται.

Παρότι είσαι έξυπνος έχεις περάσει στο να αυτοπεριορίζεις επιλεκτικά τους διανοητικούς σου ορίζοντες. Ποιά είναι η δουλειά σου; ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ ΤΟ ΑΔΙΚΟ. Γι΄αυτό διατυπώνεις ασυναρτησίες για την βουλή των ελλήνων και τις αποφάσεις της την ίδια στιγμή που ζητάς -συνδικαλιστικά- να αλλάξουν αυτές οι αποφάσεις της ως εσφαλμένες. Μέχρι λοιπόν να αλλάξει ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΤΑ ΒΑΖΕΤΕ; Με τους δυστυχείς τους οποίους οι υψηλοί σας οι προϊστάμενοί ξερίζψωσαν από τη γή τους; Κι αυτή είναι μια απλή πιστοποίηση της αθλιότητάς σου... Επί προσωπικού πιά κι ας μην "προαχθείς" ποτέ. Δεν χρειάζεται... Τις κατάλληλες στιγμές θα κάνεις πλάτη στους "οξύθυμους" συανδέλφους σου δείχνοντας κατανόηση...

Εσύ έγραψες για νόμους που άλλοι αποφασίζουν και συ εκτελείς. Ποιά είναι η διαφορά σου από τους στρατιώτες; Ποιά είναι η διαφορά των ναζί από σένα όταν καταδιώκεις μετανάστες κραυγάζοντας ενάντια στην πρώτη κοινωνική κατακραυγή: "εγώ τη δουλειά μου κάνω";

Εγώ λεω να σοβαρευτείς και να μην γράφεις μαλακίες για καθαρή πόλη, όμορφη και ανθρώπινη γιατί μας διαβάζει κόσμος και εκτίθεσαι. Υπηρετείς αυτούς που ρημάζουν την πόλη και φυτεύουν στις ζαρντινιέρες της Ιεράς Οδού κάνα θάμνο για το θεαθήναι. Πλάκα κάνεις; Η συμφόρηση των δρόμων στο Αιγάλεω οφείλεται καθαρά στην κρατική και δημοτική πολιτική. Είναι τυχαίο ότι όοοοολα τα λεωφορεία που περνούσαν από την Ιερά Οδό κατεβαίνουν στην Παπαναστασίου (στην ουσία έναν παράδρομο) για να εξυπηρετήσουν το ΙΚΕΑ; Η κυκλοφορία δεν έχει βελτιωθεί από την γελοία παρουσία σας. Ίσα ίσα στο Αιγάλεω σας έχει στη μπούκα ακόμη κι ο εμπορικός σύλλογος της περιοχής. Ρώτα και θα μάθεις...
Όπως πρέπει να μάθεις και μερικά πράγματα και για την κοινωνική αντιβία, για την κοινωνική διαλεκτική, για τον αγώνα της κατάκτησης της συνείδησης της ελευθερίας που περνάει από πάνω απόπ ό,τι την περιορίζει (όχι με ατομικά κριτήρια έτσι; σε προλαβαίνω: με προσωπικά και κοινωνικά)...

Η οπλοφορία σας έχει τεθεί ως απαίτηση από τους προϊσταμένους σου. Και από τους συναδέλφους σου για να αποκτηθεί επιτέλους η ευθυγράμμιση εξουσιαστικού ύφους και "υλικοτεχνικής υποδομής".

Το πόσο δήθεν αναρχικοί είμαστε μπορείς να το διαισθανθείς από τον λόγο, τη στάση και από την έμπρακτη αγωνία που χαρακτηρίζει όλο αυτό το ιστολόγιο (αν όχι ρώτα και λίγο... τί είναι το Αιγάλεω... μια αγκαλιά τόπος είναι). Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι η δική σου "ευαισθησία" ξεπουλιέται σε λογικές τιμές ενώ η δική μας αξιοπρέπεια ανασαίνει μέσα από την ανιδιοτέλεια.

Και προφανώς γράφεις Ιστορία όταν διατυπώνεις τη φράση: "...να πείσετε και κάναν άλλο για τον στρατοκρατικό χαρακτήρα της πολιτείας μας". Εμείς να πείσουμε για τον στρατοκρατικό χαρακτήρα; Κι όχι εσύ ένα τρανταχτό υπόδειγμα; Ένας ένστολος; Μη τυχόν και είστε απελευθερωτικός στρατός; Μήπως είστε πολιτοφύλακες των επαναστατικών σοβιέτ και σας έχουμε παρεξηγήσει;

Κρίμα που δεν τίθεται θέμα να πάρεις προαγωγή. θα ήσουν χυδαίος αλλά τουλάχιστον όχι φτηνός όπως οι άλλοι...

Ομόνοια, Κοτζιά, Μενάνδρου, Σωκράτους, Κάνιγγος, Πολυτεχνείο

Η χτεσινή μέρα έχει μερικά πράγματα να πει τόσο για την ελληνική ακροδεξιά πραγματικότητα όσο και για την αντιρατσιστική δράση.

Καταρχήν, 150 φασιστοειδή στην πλατεία Ομονοίας δεν πιστοποιούν ούτε το στοιχειώδες πολιτικό εκτόπισμα, στο βαθμό που υποτίθεται ότι είναι το ποσοτικό αποτέλεσμα μιας εκτεταμένης προεκλογικής προπαγάνδας της «χρυσής αυγής». Τα άτομα αυτά περιφέρονταν ελεύθερα σε οτιδήποτε επέλεγαν ως στόχο τριγύρω από την πλατεία σε αγαστή συνεργασία –για μια ακόμη φορά- με τα ΜΑΤ. Η επίθεση των φασιστών στο εφετείο από τον στενό παράδρομο της Μενάνδρου δεν θα μπορούσε να εκτυλιχτεί χωρίς την συνεργασία των διμοιριών της αστυνομίας.

Η συγκέντρωση αυτή είχε την διακριτική κάλυψη του ακροδεξιού ΛΑΟΣ με την επισήμανση ότι δεν επιθυμεί να χρεωθεί τις ακρότητες των χρυσαυγιτών ρισκάροντας τα δικά του ποσοστά. Σε επίπεδο κοινοβουλευτικής ρητορικής η διακριτική κάλυψη της συγκέντρωσης και της «δίκαιας αγανάκτησης» των «ελλήνων πολιτών» απέκτησε τα όρια της στον χαρακτήρα των επεισοδίων. Η πρόταση για την ποινικοποίηση της κουκούλας έχει κατατεθεί στην ουσία από το συγκεκριμένο κόμμα. Αρκετοί, ωστόσο, από τους «δίκαια αγανακτισμένους πολίτες» έφεραν όλη τη σημειολογία των κουκουλοφόρων, συμμετείχαν στην συγκέντρωση και συνδιαλέγονταν διαρκώς με την αστυνομία. Στην ουσία είναι εμφανές ότι δεν υπάρχει τρόπος στη βάση της νομολογίας να γίνουν διακριτά τα όρια της ελληνόψυχης αγανάκτησης. Πρόκειται για μια περίπτωση όπου η ακροδεξιά ρητορεία είναι εκτεθειμένη όσον αφορά την δημοκρατική της δημαγωγία.

Το κράτος, η πολιτική διαχείριση και η κατασταλτική της στρατηγική πήραν σαφή θέση για μια ακόμη φορά και στα χτεσινά επεισόδια στο πλάι της συμμορίας της χρυσής αυγής. Ελικόπτερο, εκατοντάδες αστυνομικοί όλων των ειδικοτήτων και ένα τείχος σιωπής για τα τεκταινόμενα διαμόρφωσαν ένα κλίμα κατευόδωσης των κατασταλτικών σχεδίων. Η κατάσταση εκτονώθηκε σχετικά γρήγορα, οι απαντήσεις από μεριάς των διαδηλωτών ήταν εκ των πραγμάτων περιορισμένες, τραυματίστηκαν μετανάστες και αλληλέγγυοι…

Η κατευόδωση των σχεδίων του Μαρκογιαννάκη βασίστηκε τόσο στις δεδομένες και προβλεπόμενες συμπεριφορές των αριστερών αντιρατσιστικών οργανώσεων όσο και στα λάθη των αναρχικών καλεσμάτων. Η αριστερή αντιρατσιστική κουλτούρα, ανεξάρτητα από τις αποχρώσεις, ακολουθεί περισσότερο την επίφαση του κοινωνικού και πολιτικού ρητορικού χαρακτήρα των αντισυγκεντρώσεων στις οποίες καλεί, παρά στην ουσιαστική αποτροπή αυτών των μισανθρωπικών φασιστικών συνάξεων. Παρά τις καταγγελίες τους κατά των αναρχικών για τον στείρο αντικρατικό χαρακτήρα του ακτιβισμού τους, οι αριστεροί στήνονται στο δρόμο (χωρίς τίποτε στα χέρια τους) με δεδομένη την αποδοχή των αστυνομικών αναχωμάτων. Θεωρούν ότι αναδεικνύοντας την αστυνομική βία ως ενισχυτική των φασιστών θα καταδείξουν την κυβερνητική πολιτική και θα εισπράξουν όση πολιτική υπεραξία αναλογεί στην κοινωνική αντιρατσιστική ευαισθησία . Γνωρίζουν, ωστόσο, κάθε φορά ότι δεν πρόκειται να συναντηθούν με τους φασίστες γι’ αυτό και δεν είναι προετοιμασμένοι ποτέ στην ουσία για ένα τέτοιο ραντεβού. Ακόμη και στο εφετείο ο πυροσβεστικός χαρακτήρας των ελάχιστων αριστερών απέναντι στους εκατοντάδες αγανακτισμένους μετανάστες ήταν καταφανής.

Οι αναρχικοί, τέλος, πληρώσαμε την αμφισβητήσιμη ανάγκη για ένα διακριτό κάλεσμα στην πλατεία Κάνιγγος, τόσο κοντά σε προβλεπόμενες κινήσεις και τόσο μακριά από τα θερμά σημεία. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για την βιασύνη των ημερών αλλά μάλλον πρόκειται για τα εμφανή όρια κάποιων συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Ήταν δεδομένο ότι αυτή η διακριτότητα, με δεδομένη την έλλειψη- λόγω ελάχιστου χρόνου προετοιμασίας- του αναγκαίου ποσοτικού εκτοπίσματος, θα έδινε στην αστυνομία την ευκαιρία να χειριστεί την κατάσταση και να την χειραγωγήσει.

«Τα νερά περάσανε την ίσαλο γραμμή της καρδιάς μας»

οι πολέμιοι της εξεγερσιακής ευαισθησίας

Είναι γεγονός ότι ο Γ. Μηλιός δυσκολεύει με τις αναλύσεις του τις ομάδες διαφώτησης του ΚΚΕ μια και δομιστής μαρξιστής ων έχει απέναντί του γιαλαντζί μαρξιστές μικροαστούς. Αυτά, ωστόσο, αφορούν τις έριδες της αριστεροσύνης. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι στο πλασίο της αντιπαλότητάς τους ο Ριζοσπάστης έγραψε:
"Πού βρήκαν οι Μηλιοί το ανάστημα να κατηγορούν το ΚΚΕ για έλλειψη επαναστατικότητας; Κι όμως έχουν αυτό το θράσος! Κι ας είναι βέβαιο ότι με τέτοιες τοποθετήσεις σαν του Μηλιού, θα είναι σύμφωνες και οι υπηρεσίες που κατευθύνουν τους κουκουλοφόρους να σπάζουν βιτρίνες για να νιώθει καλά η αστική εξουσία. Οι δήθεν αντιεξουσιαστές λουστραδόροι του συστήματος. Το πρόβλημα, λέμε και πάλι, βρίσκεται στην ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Επαίρεται, που χαϊδεύει τα αφτιά των κουκουλοφόρων".

Αυτά γράφει το θλιβερό ΚΚΕ. Στη σημερινή "Αυγή", ωστόσο, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ διατυπώνει:
"Και με τη βία; Τί γίνεται με τη βία; Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ερώτημα, διότι η βία του Δεκέμβρη έγινε αφορμή για τη μητέρα όλων των σπεκουλών. Τον Δεκέμβρη λοιπόν είχαμε δυο είδη βίας. Από τη μια τη βία των παιδιών που πέταγαν νεράτζια (άντε και καμιά πετρούλα) στα όργανα της τάξης που είχαν μόλις δολοφονήσει το συμμαθητή τους, των παιδιών που αμύνονταν νομίμως απέναντι στα ίδια όργανα που τα χτύπαγαν αλύπητα με τα γκλομπ και τα ψέκαζαν σαν τη μικρή Τερέζα. Κι από την άλλη τη βία της φωτιάς και της βαριοπούλας, η οποία εκδηλώθηκε από ομάδες που θεωρούσαν ότι σπάζοντας και καίγοντας θα αφυπνήσουν τις μάζες και τελικά το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να βλάψουν, εκόντες άκοντες, την υπόθεση του Δεκέμβρη. Οι δυνάμεις του νόμου και της τάξεως, του ΚΚΕ συμπεριλαμβανομένου, έκαναν που λέτε την εξής λουμπινιά. Πήραν την εύλογη βία των μαθητών και των φοιτητών, την ταύτισαν αυθαίρετα με την τυφλή βία των οργανωμένων ομάδων και ζήτησαν από τις πολιτικές δυνάμεις να καταδικασουν τη βία οπόθεν κι αν προέρχεται, να καταδικάσουν εντέλει τους μαθητές και τους φοιτητές. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να τσουβαλιάσει δικαίους και αδίκους και ευτυχώς, παρά την ανυπόφορη πίεση, δεν το έκανε."

Θα μπορούσε να είναι απλά διασκεδαστικό το να γινόμαστε, ως αναρχικοί και αντιεξουσιαστές, το απόλυτο κακό που προσπαθεί να αποποιηθεί σύσσωμη η αριστερά, ευθυγραμμισμένη με τις επιταγές του Καρατζαφέρη και του Μαρκογιαννάκη. Πρόκειται, ωστόσο, για μια επικίνδυνη χυδαιότητα. Η συμπύκνωση μιας πολιτικής αντίληψης στην "κουκούλα", χωρίς την παραμικρή αναγωγή ας πούμε στο παράδειγμα των Ζαπατίστας (ούτε ο Βελόπουλος δεν τους κατηγορεί για την "κουκούλα"; περίεργο δεν είναι;), τα ιδεολογικά ψεύδη και οι φτηνές συκοφαντίες ενάντια στις "οργανωμένες ομάδες" των αναρχικών, η αριστερή πάλη για την περιχαράκωση μιας πολιτικής αντίληψης δεν σημαίνει τίποτε άλλο από απόπειρα περιθωριοποίησης και ποινικοποίησής της. Οι ανύπαρκτοι τον Δεκέμβρη, οι άθλιοι χειραγωγοί, οι ποδηγέτες κάθε εξεγερσιακής ευαισθησίας διαγκωνίζονται για το ποιός θα χριστεί ο καλύτερος αμύντωρ της μικροαστικής κανονικότητας. Φυσικά, αυτές οι τακτικές έχουν κάνει πολλούς ανθρώπους να απηυδήσουν με μια αριστερά που προσπαθεί με κάθε τρόπο να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα στο βωμό των άθλιων εκλογικών παιχνιδιών και των δημοσκοπήσεων. Γι' αυτό τόσες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί με τους "κουκουλοφόρους" και τις "οργανωμένες ομάδες τυφλής βίας"...
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο ιδεολογικός πόλεμος σύσσωμης της αριστεράς πρόκειται να μένει αναπάντητος.

Για τους γύπες της Δημοτικής Αστυνομίας

Τον τελευταίο μήνα, και μαζί με τον ερχομό της άνοιξης, έχουν κάνει και πάλι την εμφάνισή τους, στους δρόμους του Αιγάλεω, οι γύπες της Δημοτικής Αστυνομίας. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουμε αναφορά στη μίζερη αυτή κατασταλτική-εισπρακτική συμμορία. Μια συμμορία επανδρωμένη από ανθρωπάκια -ανθυπομπάτσους- που τις περισσότερες φορές αντλούν από τη στολή και την εξουσία προεκτάσεις της μικροαστικής τους ματαιοδοξίας: δημόσιοι υπάλληλοι χωρίς ιστορική προϋπηρεσία εξουσιαστικού κύρους, που αν δεν τους σεβόμαστε θα προσπαθήσουν πολύ να τους φοβόμαστε...
Αυτή η ένστολη συμμορία, πέρα από το αξιολύπητο λειτούργημα του να περιφέρεται και να κόβει κλήσεις σε σταθμευμένα αυτοκίνητα, τον τελευταίο καιρό επιδίδεται σε νταηλίκια, σε σόου μαγκιάς που εκτυλίσσονται σχεδόν καθημερινά στην πλατεία του ΜΕΤΡΟ όπου μετανάστες μικροπωλητές απλώνουν τις πραμάτειες τους. Δεν φτάνει λοιπόν σ’ αυτά τα ανθρωπάκια μόνο το ότι η ίδια τους η παρουσία (ακόμη και όταν εποχούμενοι περνούν φευγαλέα από την κεντρική πλατεία) κάνει τους μετανάστες να μαζεύουν όπως όπως τις πραμάτειες τους και να τρέχουν φοβισμένοι. Και ας μην έχουν σκοπό να τους συλλάβουν. Σκοπός τους είναι να κάνουν παραστάσεις τσαμπουκά, στέκονται στη μέση της πλατείας και φωνάζουν μηρυκάζοντας την θρασυδειλία τους: “Ξέρεις πώς θα σε πάρουν αν σε ξαναδώ εδώ” ή “Μην με κοιτάζεις έτσι γιατί ξέρεις που θα βρεθείς”. Έπειτα, με το ύφος της ευχαρίστησης που τους προσέδωσε το κραυγαλέο τους Τίποτα, περιφέρονται σε όλη την πλατεία φαντασιώνοντας, αν όχι δάφνες και χειροκροτήματα από τους περαστικούς, τουλάχιστον ένα νεύμα κοινωνικής αποδοχής.
Γλίσχρες ασκήσεις! Του εξευτελισμού, της περίσσιας μαγκιάς και του καβατζωμένου τσαμπουκά, των ειρωνικών χαμόγελων που τρέφονται από πράξεις ταπείνωσης . Πρόκειται για την αίσχιστη μιζέρια του να ρίχνεις σφαλιάρες στους ανυπεράσπιστους, να τους προσβάλλεις και να τους ταπεινώνεις, να τους τρομάζεις και να παίζεις με τη δυστυχία τους και αυτό να σημαίνει ότι «κάνεις καλά δουλειά σου». Εξάλλου, και οι ναζί στη δίκη της Νυρεμβέργης δήλωναν ότι «εκτελούσαν εντολές» στα κρεματόρια…

Μάλιστα... Όταν λοιπόν αυτά τα ανθρωπάρια, θα διαπομπεύονται κοινωνικά ας γνωρίζουν ότι δεν είναι «δουλειά» να παίζεις με την δυστυχία των άλλων. Είναι επιλογή και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί…

Διάλογος με έναν κομμουνιστή

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Θέλω να γράψετε αναλυτικά, τι εννοείτε στείρο λαϊκισμό, γιατί δεν το "πιάνουμε" (αναφερόμαστε στο κείμενο "Τα ψηφαλάκια τής Αλέκας". Επαναλαμβάνουμε, αναλυτικά.

28 Απρίλιος 2009 9:46 πμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Στείρος λαϊκισμός είναι, αν ξεκινήσουμε με τα βασικά παραδοσιακά του ΚΚΕ, το σύνθημα: ψωμί, δουλειά, προκοπή. Η προκοπή για τον προλεταριακό κόσμο δεν ήταν και δεν είναι άλλο από το πέρασμα στην μικροϊδιοκτησιακή κουλτούρα του μικροαστισμού. Προκοπή σημαίνει: Ένα δικό μας σπίτι, μια δική μας δουλειά, ένα αυτοκίνητο, ένα εξοχικούλι, το ένα παιδί μας γιατρός, το άλλο δικηγόρος κ.ο.κ. Κι όλα αυτά με μια "εντιμότητα" και "παληκαριά" που παραπέμπει απευθείας στον λαΪκισμό τύπου Ξανθόπουλου και Καζαντζίδη. Η στειρότητα αυτού του τύπου λαϊκισμού είναι στο ότι κρίνεται εκ του αποτελέσματος αντεπαναστατική και εστιάζει στο στενό συμφέρον του κομματικού μηχανισμού και μόνον. Στο ίδιο επίπεδο κινείται και το φρέσκο σύνθημα των ημερών: "τιμωρείστε τους με ψήφο στο ΚΚΕ". Δηλαδή, επικέντρωση και πάλι στο στενό συμφέρον του κομματικού μηχανισμού ενεργοποιώντας καθαρά μικροαστικά κριτήρια για την "τιμωρία", μια φτηνή και ιδεολογικά ιδιοτελή ερμηνεία του καφενοβιακού -πολιτικά αδρανούς και αμφιλεγόμενου- λαϊκισμού του τύπου: "μαυρίστε τους". Και πάλι η στειρότητα αυτού του τύπου λαϊκισμού είναι ότι δεν συνεισφέρει σε τίποτα στην διαμόρφωση μιας έστω στοιχειωδώς αντικαπιταλιστικής λαϊκής συνείδησης.

ΥΓ. Για περαιτέρω ανάλυση χρειαζόμαστε περισσότερο χώρο από αυτόν που προσφέρεται στα σχόλια. Εκείνο πάντως που προκαλεί εντύπωση είναι ότι στάθηκες στον στείρο λαϊκισμό. Αυτό σημαίνει ότι απλά κατανοείς τα άλλα που αναφέρονται στην ανάρτηση (φτηνή ρητορική, πειθαρχία στο Κόμμα) ή τα αποδέχεσαι;

28 Απρίλιος 2009 12:28 μμ

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Γράφετε ότι το ΚΚΕ θέλει: "Ένα δικό μας σπίτι, μια δική μας δουλειά, ένα αυτοκίνητο, ένα εξοχικούλι, το ένα παιδί μας γιατρός, το άλλο δικηγόρος κ.ο.κ."
Λυπάμαι. Διαβάστε τις θέσεις του. Ίσως είχαν δίκο κάποιοι που μού είπαν ότι σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να ανοίξω διάλογο μαζί σας.
Παρά το ότι, κι εγώ και οι συνεργάτες μου έχουμε προβάλει τις θετικές προς την επίλυση τών προβλημάτων θέσεις σας, την ιστοσελίδα σας, τις κινητοποιήσεις σας κ.λπ. και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε γιατί έτσι είναι το σωστό. Αυτή τη στάση έχουμε προς τον οποιονδήποτε.
Αυτό το "Ψωμί, δουλειά, προκοπή" το βρήκατε σε έντυπο προ τού '40 ή μετά; Διαβάστε παιδιά, διαβάστε. Έχετε μείνει πολύ πίσω. Τα συνθήματα τώρα είναι: ανυπακοή, απειθαρχία, όχι στον ευρωμονόδρομο, να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τού κεφαλαίου, εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι, ο μόνος δρόμος είναι αντίσταση και πάλη, την κρίση να πληρώσει η ολιγαρχία, Νόμος το δίκιο τού εργάτη.
Στον Ριζοσπάστη τής 9ης Απριλίου, στον κύριο υπότιτλο, γράφει: "Εμείς θα είμαστε με αυτούς που εσείς λέτε ταραξίες. Τους απεργούς, τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες". Και στον κύριο τίτλο: "Νόμος το δίκιο τού εργάτη. Αυτό υπηρετεί το ΚΚΕ".
Όσον αφορά τις λέξεις "στείρος λαϊκισμος" έμεινα περισσότερο σ' αυτές και όχι στο "φτηνή ρητορική" και "πειθαρχία στο κόμμα", γιατί άλλοι χώροι, άκρα συντηρητικοί, και όχι ο αναρχικός, τις χρησιμοποιούν.
Όσον αφορά τις εξεγέρσεις, που γράφει κάποιος ανώνυμος στις 7 Απριλίου, τις έζησα το 80, όταν ήμουν ήμουν μέσα στο Πολυτεχνείο και έβλεπα από ψηλά κάποιους μαυροντυμένους να είναι δίπλα στις αύρες που μας είχαν πνίξει στο δακρυγόνο, όσους είμασταν στην κατάληψη, όπου δεν σπάγαμε και δεν καταστρέφαμε, αλλά διαμαρτυρόμασταν για τους φόνους τού Κουμή και τής Κανελλοπούλου που έγιναν στην τότε πορεία τού Πολυτεχνείου.
Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα ακόμα για άλλες παρόμοιες καταστάσεις στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στην Αθήνα (κατά την επίσκεψη Κλίντον), αλλά για κάποιους συγκεκριμένους λόγους δεν το κάνω.

3 Μάϊος 2009 1:08 πμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Καταρχήν ,αν αυτοί που σου γνέψαν να μη διαλέγεσαι μαζί μας είχαν δίκιο, δεν έχει νόημα η συνέχεια διαλόγου που επιχειρείς.
Στην προηγούμενη απάντησή μου γράφω: ας αρχίσουμε από τα "παραδοσιακά" όπερ μπορεί και να σημαίνει δεκαετία '80 (κι όχι του '40-αυτή είναι φτηνή ρητορική). Ήθελα να κάνω μια γραμμική ιστορική παραβολή του κκεδικου στείρου λαϊκισμού. Δεν έγραψα πουθενά ότι μόνο αυτά είναι τα συνθήματα του ΚΚΕ. Οπότε δεν έχει και νόημα να μου παραθέτεις όλη τη συνθηματολογία. Απαντώντας σε συγκεκριμένη ερώτησή σου συνέχισα με το τωρινό και φρέσκο προεκλογικό σύνθημα του ΚΚΕ: "τιμωρήστε τους". Και εξήγησα ότι και αυτό είναι στείρος λαϊκισμός γιατί μόνο αυτό μου ζήτησες εξαρχής να σου εξηγήσω. Το κατά πόσο το ΚΚΕ παίζει με τον μικροαστισμό και ερωτοτροπεί με τον συντηρητισμό για να εξασφαλίζει την διαιώνιση του μηχανισμού του είναι γνωστόν τοις πάσι. Μπορείς να συγκρίνεις τον προοδευτισμό του συνόλου των συνθημάτων του όταν τα προβάλλεις πάνω σε βουλευτές τύπου Κανέλη, Γκλέτσου, Καφαντάρη! Από την άλλη συνθήματα του στυλ: "ανυπακοή" και "απειθαρχία" ας τα κραδαίνει το ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία γιατί αυτές οι λέξεις είναι απαγορευμένες εντός του κόμματος. Μιας και είσαι της γενιάς του 80 και αιγαλιώτης ή θά' πρεπε να ξέρεις την περίπτωση Τάσου Σκορδάκη ή θάπρεπε να τρέξεις αμέσως να τη μάθεις.
Τη μέρα της δολοφονίας Κουμή και Κανελοπούλου τα επεισόδια άρχισαν έξω από τη Βουλή από το ΚΚΕ-ΜΛ κι όχι από τους αναρχικούς. Τώρα οι αναφορές που κάνεις για το Πολυτεχνείο όπου κλείστηκες εσύ (αλήθεια γιατί και με ποιούς;) και από όπου έβλεπες ασφαλίτες μαζί με την αστυνομία είναι παντελώς άστοχο. Εκτός αν θέλεις να κάνεις αντιπαραβολές με το σήμερα και προσπαθείς να μας πεις ότι είμαστε κι εμείς κάτι σαν ασφαλίτες (!!!) Κρίμα! Πρόκειται για εξαρχής ατυχές σου εμπαθές σχόλιο που εκτός του ότι εθελοτυφλεί σκοπό έχει να μας προσβάλλει με φτηνό κιόλας τρόπο.

ΥΓ. Δεν ζητήσαμε από κανένα να αναπαράγει το λόγο μας. Ούτε από την εφημερίδα σας. Το κάνουμε εδώ και χρόνια μόνοι μας με πολλούς τρόπους. Το ότι, ωστόσο, δημοσιεύετε επιλεκτικά την άποψή μας εκεί όπου εσείς θεωρείτε ότι κρίνεται σε θετική κατεύθυνση, είναι θέμα που πρέπει να απασχολήσει την ποιότητα των δημοσιεύσεών σας. Αλλά όχι και να μας ζητάτε το λόγο γιατί δεν χωράμε στην δική σας ιδεολογία και τολμάμε την κριτική...

3 Μάϊος 2009 3:13 μμ

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Γραφεις: "Τώρα οι αναφορές που κάνεις για το Πολυτεχνείο όπου κλείστηκες εσύ (αλήθεια γιατί και με ποιούς;) και από όπου έβλεπες ασφαλίτες μαζί με την αστυνομία είναι παντελώς άστοχο".
Το γιατί στο έγραψα, μάλλον δεν γίνομαι αντιληπτός.
Το με ποιους δεν το γνωρίζεις; Για απάντησε σ' αυτό, γιατί αν υπάρχει έλλειμμα πληροφόρησης, δεν θα μπορέσουμε να συνεννοηθούμε. Και δεν σου έγραψα "ασφαλίτες" αλλά για μαυροντυμένους ανενόχλητους, κάτι που έζησα από πρώτο χέρι και στη Θεσσαλονίκη και ΕΙΔΙΚΑ στην επίσκεψη Κλίντον. Μετά τα συμβάντα στη Θεσσαλονίκη, είχα βάλει πηχιαίο τίτλο "Τα προβοκατοροΣημιτοΧρυσοχοϊδάκια" γιατί ενώ εμάς που είχαμε πάει απ' όλη την Ελλάδα μας είχαν από κοντά, στον παραδίπλα κεντρικό δρόμο δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο, δεν πλησίασε αστυνομία.
Θα 'θελα απαντήσεις για όλα αυτά, για να σου συνεχίσω και με τα άλλα που γράφεις, περί Τάσου κ.λπ.
Και δεν σου "ζήτησα τον λόγο" όπως γράφεις, εμείς στην Αριστερά διάλογο κάνουμε, προσπαθούμε να πείσουμε για τις θέσεις μας, δεν έχω αντιπαλότητα με τους αναρχικούς και κάποιοι από σας το ξέρετε αυτό, και δεν θέλω να επεκταθώ ΕΙΔΙΚΑ σ' αυτό ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ

3 Μάϊος 2009 4:14 μμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Στο πολυτεχνείο έχω κλειστεί εγώ προσωπικά πολλές φορές (όπως κι εσύ το 1980...)και δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου η ύπαρξη "χαϊδεμένων" παιδιών απο την αστυνομία. Πολλά μπορείς να πεις για αυτές τις καταστάσεις (όπως ότι παρεισφρύουν ασφαλίτες... μήπως όμως δεν έχουν παρεισφρύσει ασφαλίτες στην αριστερά;), αρνητικά και θετικά, να ασκήσεις κριτική, εξάλλου είναι ανοιχτές κοινωνικά, αλλά δεν μπορείς να πείσεις για την ύπαρξη οργανωμένων ομάδων που επικοινωνούν με τον κρατικό μηχανισμό. Γελοία προπαγάνδα του ΚΚΕ. Με έχουν συλλάβει για την ανοιχτή κοινωνική δράση μου, με έχουν χτυπήσει (επί χρυσοχοϊδη), έχουν συλλάβει αντίστοιχα δεκάδες συντρόφους και συντρόφισσες και έχουν στείλει στο νοσοκομείο πολλαπλάσιους/ες (επί χρυσοχοϊδη). Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε μια αρνητική μυθολογία για την αναρχική δράση τα γεγονότα θα σας διαψεύδουν. Στην πορεία ενάντια στον ερχομό του Κλίντον στην Αθήνα προκλήθηκαν επεισόδια στα οποία συμμετείχαν και μέλη της ΚΝΕ (μαρτυρία ιδίοις όμμασι). Στη Θεσσαλονίκη το 2003, στη σύνοδο της ΕΕ, εκείνο που κατακρεουργήθηκε ήταν το μαύρο μπλοκ. Όταν, προσωπικά, μετά το χτύπημα του μαύρου μπλοκ στη διαδρομή διαφυγής μου βρέθηκα στη Λ. Όλγας η πορεία των αριστερών δυνάμεων συνεχιζόταν κανονικά χωρίς να υπάρχει ούτε ένας μπάτσος για δείγμα. Λες και βρέθηκα ξαφνικά σε άλλο κόσμο... Μήπως θέλεις να σου παραθέσω φωτό για τον όγκο των κατασταλτικών δυνάμεων σε αναρχική πορεία και αντίστοιχα την σχετική ανυπαρξία τους σε πορείες του ΚΚΕ; Μήπως θες να σου παραθέσω φυλακίσεις και διώξεις αναρχικών τα τελευταία 20 χρόνια (και δεν επικαλούμαι τις λεγόμενες ποινικές υποθέσεις, επικαλούμαι τις αυστηρά πολιτικές); Μήπως θες να σου παραθέσω φωτό από τους τραυματισμούς των "χαϊδεμένων" αναρχικών;
Μπορώ να το κάνω. Πες μου όμως κι εσύ για τον Τάσο...

ΥΓ. Ντροπή σας να αναπαράγετε τη θλιβερή σας προβοκατορολογία ακόμη κι εδώ. Οι αιγαλιώτες είδαν την παντελή απουσία και τους χυδαίους πολιτικάντικους χειρισμούς της αριστεράς στα δεκεμβριανά, την ανυπαρξία μιας έστω συμβολικής απάντησης σε μια ωμή κρατική δολοφονία... Εσείς αρκεστήκατε στην προβοκατορολογία. Ας είναι. Παίρνετε θέση. Ίσως και λίγους ψήφους. Για επανάσταση και αγώνες όμως δεν δικαιούστε δια να ομιλείτε...

4 Μάϊος 2009 12:09 πμ

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Για να συνεχίσω το διάλογο, κι έχω πάρα πολλά να πω για αυτονόητα πράγματα που ζούμε όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική από τα παιδικά μας χρόνια, θέλω να μου διευκρινίσεις γιατί έβαλες τρεις τελείες μετά τη λέξη 1980.

4 Μάϊος 2009 12:24 πμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Ακατανόητο αυτό το καθεστώς διαλόγου. Ρωτάς συνέχεια εκτρέποντας τον διάλογο σε όποια κατεύθυνση επιλέγεις κάθε φορά. Σου έχω απαντήσει σε κάθε τι που ρωτάς και εσύ όχι μόνο δεν ανταπαντάς αλλά ορίζεις το διάλογο σε δικά σου ανεπικοινώνητα μέτρα. Μήπως έχεις τη λανθασμένη εντύπωση ότι είμαστε για κάποιο λόγο υπόλογοι; Μήπως έχεις μεγάλη εντύπωση για τα "αυτονόητά" σου;

4 Μάϊος 2009 9:15 πμ

Ο/Η ένας εκτός πρωτοβουλίας είπε...

Ο διάλογος αυτός προχωράει μέσω ενός ανοιχτού ιστολογίου και το γεγονός ότι έως τώρα διεξάγεται μεταξύ εσού και του κ. από την πρωτοβουλία, δε σημαίνει ότι αφορά αποκλειστικά τους δυο σας.

Εάν έχεις όντως να πεις πολλά, πες τα χωρίς να εκβιάζεις κάθε φορά τη συνέχιση του διαλόγου, με ακατάληπτες κιόλας απαιτήσεις. Αναλυτικές εξηγήσεις σου (σας) δόθηκαν κατά παραγγελία κοφτή και απότομη αλλα από ότι φάνηκε αυτό δεν άλλαξε και πολλά στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεις τον διάλογο.

Αναφέρεις ξανά και ξανά ότι έχεις πράγματα να πεις αλλά για συγκεκριμένους λόγους δεν το κάνεις λες και μας κάνεις χάρη. Εάν δε θες να μας εξηγήσεις τους λόγους έστω, μη μας τους αναφέρεις καν γιατί έτσι αυτοαναιρούνται. Εδώ δεν είμαστε λάτρεις υπόγειων διεργασιών ούτε μυστικολάγνοι. Εδώ μιλάμε ανοιχτά.

Μιας και σκάλωσες με τις τελίτσες, θα σου τις ερμηνεύσω εγώ (αν σου κάνει βέβαια) παρόλο που δεν τις συνέταξα, μόνο και μόνο για να δω εάν έχεις κάτι άλλο να πεις και αν ναι, τι.

Οι τελίτσες μετά το 1980 μπήκαν όχι για να αμφισβητήσουν το εάν ήσουν εκεί που λες. Το θέμα είναι ότι χρησιμοποιείς την εκεί παρουσία σου τότε, ως αυτάρκη απόδειξη ενός ακόμη πλασματικού κόσμου που αφήνει συνεχώς υπόνοιες για τις προθέσεις και τις δράσεις πολιτικών υποκειμένων όπως οι αναρχικοί, τους οποίους μόνο ως πολιτικά υποκείμενα δε θέλετε να τους εκλαμβάνετε. Σκοπίμως και επιμελώς βέβαια. Αυτό όμως είναι κατ' επίφαση επιχείρημα. Οι τελίτσες μπήκαν γιατί η πραγματικότητα δεν σχετίζεται με τη δική σου ανυπόστατη μαρτυρία. Και αυτό δεν υπονοήθηκε αλλα εξηγήθηκε επαρκώς στον εν λόγω σχολιασμό, μόνο που εσύ για κάποιο λόγο δεν το κατάλαβες.

(Και για να προλάβω τις διαπροσωπικές παρεξηγήσεις: το ανυπόστατο της μαρτυρίας δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι ψεύδεσαι σε εμάς. Οι εμμονές έχουν την ικανότητα να δημιουργούν ισχυρότατες εντυπώσεις και το κάνουν αν μη τι άλλο. Και ξέρουμε όλοι ότι από γεννησιμιού του, ο υπαρκτός σοσιαλισμός γνώριζε πολύ καλά από εμμονές. Πόσο μάλλον όταν είναι ανύπαρκτος)

Τώρα που σου διευκρίνισα τις τελίτσες, τι έχει σειρά;

4 Μάϊος 2009 11:31 πμ

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Δεν μ΄ ενδιαφέρει να εκτρέψω τον διάλογο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Οι τελείες, όπως ο εκτός πρωτοβουλίας γράφει έχουν μια συγκεκριμένη έννοια. Αφού ο κ. δεν τις αναλύει, το αντιπαρέρχομαι. Δεν σας θεωρώ υπόλογους για τίποτα, τους συγκεκριμένους δύο που γράφετε, γιατί δεν ξέρω τη δράση σας και μιλάω ατομικά, αποκλειστικά. Όπως κι εσείς μπορεί να με θεωρήσετε υπόλογο για οτιδήποτε -δεν έχω πρόβλημα σ' αυτό, άποψή σας είναι- έτσι κι εγώ και ο οποιοσδήποτε μπορεί να θεωρήσει κι εσάς και τον οποιοδήποτε, ως υπόλογο για ο,τιδήποτε. Αυτονόητα θεωρώ, αυτά που έγραψε ο κ. για παρείσφρυση ασφαλιτών στις γραμμές τών αναρχικών για παράδειγμα. Αυτά που γράφονται στις εφημερίδες για γνωστούς-αγνώστους, για ελάχιστους που μετατρέπουν -πολλές φορές ανενόχλητοι- τα πανεπιστήμια και το κέντρο τών πολεων σε ρημαδιό, με αποτέλεσμα την περαιτέρω συντηρητικοποίηση τού μέσου βλάκα, όπως λέω εγώ, και που δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα ΣΕ ΤΕΛΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ, όσον αφορά την ανατροπή τού εκμεταλλευτικού συστήματος το οποίο είναι κι αυτό αυτονόητο, ότι πολεμάμε κι οι δυο. Παράδειγμα, ο Μάης τού '68, για τον οποίο είχα διοργανώσει συζήτηση στο Πνευματικό Κέντρο Νέων "Δημήτρης Γληνός", πριν 30 χρόνια περίπου, όπου βασικοί μετέχοντες και συνομιλητές ήταν ο Τάσος Σκορδάκης κι άλλος ένας που δεν τον θυμάμαι, και ο οποίος Μάης, κατέληξε στην ενίσχυση τού Ντε Γκολ στις επόμενες εκλογές. Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά απαντώντας και στα υπόλοιπα που γράφετε, αλλά ας ξεκινήσουμε απο τα παραπάνω για να τα κλείνουμε ένα-ένα.
Όσον αφορά το ύφος τού διαλόγου, θα παρακαλούσα, επειδή διάλογο με ένταση δεν μπορώ να κάνω -αδυναμία μου- θα παρακαλούσα:
1) Να πάψουν οι εκφράσεις: "θλιβερή προβοκατορολογία, εμμονές" και όλα τα σχετικά, γενικά οι χαρακτηρισμοί, μια και εγώ έχω συνηθίσει να μιλάω με γεγονότα και δεν κάνω χαρακτηρισμούς ή δεν αμφισβητώ αυτά που γράφετε για προσωπικά σας πράγματα και περιπέτειες. Μιλάω συγκεκριμένα, δεν είμαι μέλος κόμματος, μη χρησιμοποιείτε πληθυντικό, λες και αντιπροσωπεύω το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές, με ενδιαφέρει να συνεννοηθούμε, να παραδεχθούμε ή να μην παραδεχθούμε κάποια πράγματα, όπως για τη Θεσσαλονίκη, όπου εγώ γράφω ότι στον παραδίπλα δρόμο, -απ αυτούν που οι κόκκινοι έκαναν πορεία- δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο, ενώ ο Κ. δεν απάντησε σ' αυτό, απλώς ότι δεν είχαμε εμείς αστυνομία δίπλα -και όμως είχαμε, στις καθέτους συγκεκριμένα, τους είδα με τα μάτια μου- ενώ οι μεγάλες καταστροφές έγιναν, και το ερώτημα είναι γιατί οι τόσοι πολλοί αστυνομικοί που είχαν κατέβει στη Θεσσαλονίκη δεν τις απέτρεψαν. Αλλά ας σταματήσω εδώ, να κλείσουμε αυτά και συνεχίζουμε.

6 Μάϊος 2009 2:30 πμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Θα δυσκολευτούμε να συνεννοηθούμε γιατί δεν κατανοείς ότι στην ουσία έχεις μερίδιο στην πυροδότηση της έντασης στον διάλογο.
Τα αποσιωπητικά, για να διευκρινίσω από τη μεριά μου, αφορούν μια έκπληξη γιατί πρόκειται για μια πρακτική (την χρήση και όχι την αφηρημένη υπεράσπιση του ασύλου) που η αριστερά έχει ξεχάσει εδώ και πολλές δεκαετίες... Δεν είχα υπόψη μου τον εγκλεισμό αριστερών στο πολυτεχνείο το 1980. Ήμουν στους δρόμους. Και δεν μπορώ να δεχτώ ότι αυτοί που ήταν δίπλα στους μπάτσους και απέναντι στους έγκλειστους διαδηλωτές δεν ήταν ασφαλίτες. Γιατί οι αναρχοαυτόνομοι (έτσι αυτοοριζόμασταν τότε) είχαμε σε μεγάλο βαθμό προσωπικές συντροφικές σχέσεις...
Υπόλογος σημαίνει: υπό του λόγου. Δέχομαι ότι μπορεί να είμαι υπό του δικού μου λόγου. Όχι όμως υπό του δικού σου. Αυτό είναι το θέμα μου.
Πρέπει να το πάρετε χαμπάρι.Ποτέ οι μπάτσοι δεν έχουν καταλάβει το πολυτεχνείο. Άλλο παρείσφρυση κι άλλο καθορισμός πολιτικών κατευθύνσεων. Δεν θα μπορέσετε ποτέ να αντιληφθείτε τη διαδικασία μιας ανοιχτής αυτοοργανωμένης συνέλευσης. Υπάρχει πάντα ένας συλλογικός μαζικός πολιτικός πυρήνας που δεν μπορεί να διατρηθεί από τους ασφαλίτες ακόμη κι αν επιχειρήσουν προβοκάτσιες. Η λογική των "προβοκατόρων γνωστών-αγνώστων" δεν είναι παρά μια αυθαίρετη και άσχετη με την πραγματικότητα διευθέτηση του αδιεξόδου της αριστεράς να ερμηνεύσει πολιτικά την ακηδεμόνευτη δράση.
Δεν περίμενα να αναφέρεις τη φράση: "αυτά που γράφονται στις εφημερίδες" ως δικό σου θέσφατο. Κρίμα. Πρέπει να αναστοχαστείς τα πολιτικά εργαλεία σου.
Την συντηρητικοποίηση του μέσου βλάκα να την σκεφτείς περισσότερο ως αποτέλεσμα της συντηρητικοποίησης του αριστερού λόγου παρά ως αποτέλεσμα των "κουκουλοφόρων". Αν είναι δυνατόν! Εξάλλου, αρχειακά μιλώντας, δεν μπορούν άνθρωποι που έχουν πίσω τους μια Βάρκιζα να κάνουν και μαθήματα επαναστατικού ορθολογισμού...
Ο Τ. Σκορδάκης για τον οποίο δεν γράφεις τίποτε απολύτως στην ουσία... απλά με αφορμή μια σύμπραξη αναφέρεσαι επιφατικά στη σχέση σας...διαγράφτηκε από το ΚΚΕ και τη γαμημένη αριστερά σας... και άντε λοιπόν πές μας τους λόγους, τις κομματικές μεθόδους διαγραφής και τα αποτελέσματα αφού είσαι γνώστης! Περιμένουμε...
Για την ένταση του διαλόγου ευθύνεσαι ευθύς εξαρχής. ¨οταν γράφεις: "Ίσως είχαν δίκο κάποιοι που μού είπαν ότι σε καμία περίπτωση δεν έπρεπε να ανοίξω διάλογο μαζί σας"... τί περιμένεις;
Όχι λοιπόν, δεν ενδιαφέρεσαι να συνεννοηθείς. Να επιβάλεις την άποψή σου θέλεις και μάλιστα με ενοχλητική υπεροψία. Απλά περίμενες ότι οι αναρχικοί είναι "παιδιά", αλλά σου βγήκε και το ανεπιθύμητο ενδεχόμενο να είναι και μεγαλύτεροί σου σε ηλικία και με πιθανόν μεγαλύτερη ιστορική εμβρίθεια από τη δική σου. Αυτό είναι πράγματι έκπληξη! Αλλά δεν θα έπρεπε να είναι για σένα. Για έναν μέσο βλάκα δικαιολογείται...
Σου έγραψα για την δική μου εμπειρία στο δρόμο. Κι αυτή λέει ότι δεν υπάρχει περίπτωση η αριστερά να έχει περισσότερη αστυνομία από τους αναρχικούς. Υπάρχουν φωτογραφικά τεκμήρια... Από κει και πέρα δεν καταλαβαίνω τί μου γράφεις. Κάποιες εκατοντάδες κνιτών στη διάρκεια του πολέμου στο Κόσοβο σταμάτησαν κι έγραψαν με σπρέυ τραίνα του ΝΑΤΟ κοντά στην Κατερίνη. Οι Νατοϊκοί στρατιώτες τους χάζευαν μέσα από τα βαγόνια. Η αστυνομία ανύπαρκτη. Φαντάζεσαι μια τέτοια δράση να την είχαν κάνει αναρχικοί πού θα βρίσκονταν τώρα που μιλάμε; Ούτε να το σκεφτώ δεν θέλω.
Στο μαύρο μπλοκ στην Θεσσαλονίκη το 2003 υπήρχαν 3.000 άνθρωποι. Οι μπάτσοι ήταν 5.000. Και έγινε της κολάσεως...Δεκάδες τραυματίες και συλληφθέντες. Για τους 7 μάλιστα έγινε εκτενής καμπάνια καθώς τους φόρτωσαν με ενα κάρο αυθαίρετες κατηγορίες από το σωρό... Τί δεν αποτράπηκε; Δεν καταλαβαίνω... Είσαι υπέρ των προληπτικών συλλήψεων;
Πρέπει να αρχίσεις να απαντάς και να τεκμηριώνεις. Εδώ δεν υπάρχουν τα "αυτονόητα" των εφημερίδων γενικώς και αορίστως, ούτε αυτά που βλέπουμε επιλεκτικά...

6 Μάϊος 2009 3:18 πμ

Ο/Η Εφημερίδα Αιγάλεω είπε...

Γράφεις ότι δεν είχες υπόψη σου τον εγκλεισμό αριστερών στο Πολυτεχνείο το 1980. Ο μόνος επώνυμος που ήταν μέσα τότε ήταν ο Καραμπελιάς. Επειδή έχουν περάσει τα χρόνια δεν θυμάμαι αν ήταν από το ΕΚΚΕ και άλλες εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις, μάλλον ήταν. Σίγουρα, γνωστός ΚουΚουές δεν ήταν μέσα, ίσα-ίσα κάποια στιγμή το εκκένωσαν οικοδόμοι βίαια το Πολυτεχνείο, αλλά εγώ δεν ήμουν μέσα εκείνη τη στιγμή. Βγαίναμε έξω και κάναμε πορείες στο κέντρο τότε, με αρκετό κόσμο και έβλεπα περιστασιακά αστυνομικούς, σ' αυτές, έναν ή δυο κυρίως στα δημόσια κτίρια. Όποτε θέλαμε κάναμε πορεία τότε χωρίς ενόχληση, αν θυμάμαι καλά.
Αυτό το "Δεν θα μπορέσετε ποτέ να αντιληφθείτε τη διαδικασία μιας ανοιχτής αυτοοργανωμένης συνέλευσης", τη στιγμή που έχω μετάσχει σε τέτοιες, όπου μετείχαν και αναρχικοί, στο Φυσικό, στο Χημείο, στο Πολυτεχνείο κι αλλού, το αντιπαρέρχομαι, δεν πειράζει. Για τους γνωστούς-αγνώστους έχω την άποψη που έχει η πλειοψηφία τών πολιτών. Διαφωνούμε, το κλείσαμε αυτό. Μη μου μιλάς για Βάρκιζες, έχω ένα ρητό που λέω συχνά: Φρέσκα κουλούρια. Δεν έχω πίσω μου τίποτα, κοιτάω μπροστά με δύναμη, επιμονή, υπομονή και προπάντων αισιοδοξία και χωρίς διάθεση αυτοκτονίας. Εννοώ ότι δεν θα πάρω φόρα να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο, τουλάχιστον αν δεν εξαντλήσω τα περιθώρια που μου δίνει το σύστημα, εγώ προσωπικά δεν μιλάω για επανάσταση και εξέγερση στις σημερινές συνθήκες. Έχεις δίκιο για την υπεροψία, σίγουρα είσαι μεγαλύτερος στην ηλικία, αλλά το "ψωμί, δουλειά, προκοπή", το "στείρος λαϊκισμός" και το εξοχικούλι μαζί με το "δικηγόρος ή γιατρός" μου χτυπάνε πολύ αρνητικά, είναι άδικα, γι' αυτό απάντησα έτσι στην αρχή, λάθος.
Για τον Τάσο το μόνο που ξέρω είναι ότι τον διέγραψαν, ότι όταν ήταν γραμματέας στην ΚΝΕ στο Αιγάλεω πούλαγαν 1000 Οδηγητές, κάτι που δεν ξανάγινε, ότι η αδελφή του Αλεξάνδρα σε ιστοσελίδα τών Νέων γράφει ότι το ΚΚΕ τον κατέστρεψε, είχαμε μιλήσει αρκετά με τον Τάσο, ήταν δημοκρατικός άνθρωπος, ελαφρώς αρπαζόταν όπως είχα δει μέσα στο ΠΑΣΟΚ τού Αιγάλεω όπου είχε μετάσχει σε κάποια συζήτηση-συγκέντρωση αμέσως μετά τη μεταπολίτευση και όπως σου είπα, πέρα από κάποιες άλλες πληροφορίες για το άσθμα, για το πώς πέθανε, για το ότι είχε κάποτε πάει με τα πόδια στην Κόρινθο, δεν έχω ακούσει, δεν έχω ιδία αντίληψη. Πριν από λίγες εβδομάδες έμαθα για πρώτη φορά και για άλλο πρόβλημα υγείας που είχε -όπως μου είπε γνωστός Αιγαλιώτης που πέρασε από το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ -και τώρα δεν πηγαίνει καν να ψηφίσει- και ειλικρινά δεν γνωρίζω κάτι άλλο, δεν έχει τύχει να συζητήσω το θέμα διαγραφής με κάποιον. Σε γενικές γραμμές, θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τον Τάσο βαθιά δημοκρατικό άνθρωπο που την έψαχνε πάρα πολύ, μα πάρα πολύ και είναι απ' αυτούς που δεν ξεχνιούνται, θα μπορούσα να τον χαρακτηρίσω θρυλική μορφή τού Αιγάλεω. Δεν θα επαναλάβω τα περί "επιβολής απόψεων" που γράφεις, απάντησα. Δεν σε θεωρώ εχθρό κι αντίπαλο, απλώς δεν ταυτιζόμαστε σε βασικά πράγματα, μεθόδους κ.λπ., τα ανάλυσα πιο πάνω.
Έχω ακούσει πράγματι μετά από διαγραφές, άτομα που είναι μέλη ή πρόσκεινται στο ΚΚΕ να λένε για τους διαγραφέντες τα μύρια όσα, μέχρι "κλέφτες" έχω ακούσει για κάποιους απ' αυτούς.
Τέλος, με τον Κλίντον, έζησα το πώς μπορείς να σπας ανενόχλητος τις βιτρίνες και τις τράπεζες στην Πανεπιστημίου, ενώ κοιτάζοντας προς τη Σταδίου έβλεπα την αστυνομία να κυνηγάει τους κομμουνιστές. Η μοναδική φορά που είδα την αστυνομία να σας έχει από δίπλα, τις ΜΑΤ, ήταν σε κάποια πορεία τού Πολυτεχνείου επί Σημίτη που σας είχαν κι απ' τις τέσσερις μεριές περικυκλωμένους κι όταν άρχισαν να γίνονται ντράβαλα, σας την έπεσαν και τέτοιο ξύλο δεν έχω ξαναδεί, το είδα στην τηλεόραση μετά την πορεία, σαν ακρίδες είχαν πέσει απ' όλες τις μεριές. Από την εμπειρία που έχω από το '75 και μετά, από παρόμοιες καταστάσεις δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Δεν μιλάω για προληπτικές συλλήψεις, απλώς λέω ότι με την κοινή λογική, οποιαδήποτε αστυνομία στον κόσμο γνωρίζει από πού μπορεί να προέλθουν επεισόδια, σε έχει από δίπλα και ή φοβάσαι και δεν κάνεις τίποτα ή αν κάνεις, όπως στην πορεία που αναφέρω, πέφτει επάνω σου και σε διαλύει. Δεν πιστεύω ότι μπορεί οποιοδήποτε μπλοκ άοπλο ή με 5 ξύλα ή με 1000 πέτρες να τα βάλει με τις δυνάμεις καταστολής και να έχει μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.
Στο σημείο αυτό θα σταματήσω τον διάλογο λόγω τού "γαμημένη Αριστερά" κυρίως, και τής συνεχιζόμενης έντασης.
Όποτε θέλεις, σε ύφος χωρίς ένταση, μπορούμε να συνεχίσουμε και εδώ και τώρα αν θες.
Ένα από τα λίγα προσόντα που έχω είναι η τεράστια υπομονή μου, όπως μου λένε οι φίλοι μου, με την οποία έχω καταφέρει πάρα πολλά πράγματα μέχρι τώρα, γιατί πάντα το παλεύω και είμαι απ' αυτούς που επεμβαίνουν με δύναμη στα πράγματα και δεν τα αφήνουν να πηγαίνουν όπως πηγαίνουν (συγνώμη για την περιαυτολογία).
Σ' ευχαριστώ για το χρόνο σου κι εσένα και τον δεύτερο συνομιλητή και πάντα στη διάθεσή σας για δημοκρατικό και ανοιχτό διάλογο, στείλτε μέιλ στο egaleonews@gmail.com.
Χαιρετώ
Γιώργος Καφετζής

6 Μάϊος 2009 10:15 πμ

Ο/Η κ. από την πρωτοβουλία είπε...

Τα φρέσκα σου κουλούρια είναι από λάθος φούρνο. Η προδοτική ιστορική ζύμη της Βάρκιζας είναι η μαγιά του ΚΚΕ του σήμερα. Ο Τάσος πέθανε εδώ και καιρό από το άσθμα του. Λοιπόν, αυτοί που μιλάνε για ανυπακοή και απειθαρχία ήταν και είναι αμείλικτοι στα ανυπάκουα και απείθαρχα πνεύματα. Ο Τάσος οργάνωσε την ΚΝΕ Αιγάλεω. Την μαζικοποίησε. Επηρεάστηκε από τους καταστασιακούς και άρχισε να ασκεί κριτική στον σταλινισμό του κόμματος. Τον διέγραψαν, τον πολέμησαν, του έκαναν απίστευτο ψυχολογικό πόλεμο, τη ζωή μαύρη. Και όντως μια μέρα τον μάζεψαν από την Εθνική οδό τρελαμένο και αδύναμο να αντιπαρατεθεί στην ιδεολογική σκουριά και την κομματκή υποκρισία. Οι εξεγερμένες ψυχές έχουν μία κατάρα: όσο κι αν δρομολογούν την επιθετικότητά τους δεν θα μπορέσουν ποτέ να γίνουν τόσο απάνθρωποι όσο οι εξουσιαστές. Και αυτή την κατάρα την πληρώνουν πολύ ακριβά. Αυτά τα ιδεολογικά κτήνη λοιπόν στηρίζεις ακόμη και σήμερα με τις ανυπόστατες «ενωτικές» αριστερές ιδεολογικές σου εμμονές. Πρόβλημά σου. Γι’ αυτό και θα σε έχουμε απέναντί μας.
Ο δικός μας πολιτισμός δεν αποστασιοποιείται απο την εξέγερση και την επανάσταση γιατί τις ανιχνεύει διαρκώς μέσα στην καθημερινότητα. Εδώ και τώρα. Αυτό που πρεσβεύουμε παλεύουμε και να είμαστε. Εμείς μοιραζόμαστε τις απόψεις και τις αγνωνίες μας ανιδιοτελώς. Δεν κατεβαίνουμε σε εκλογές για να εισπράττουμε πολιτική υπεραξία. Δεν έχουμε σχέσεις με τον κόσμο των εμπόρων για να ζούμε από τις διαφημίσεις τους. Δεν ζούμε από τα έντυπά μας. Διαφέρουμε λοιπόν και διαφωνούμε.
Είναι να απορεί κανείς με την πολιτική αφέλεια των «πολιτών». Αν το σύστημα μπορούσε να διαλύσει τους αναρχικούς θα το είχε κάνει.... Δεν μπορείς να χτυπήσεις μια διαδήλωση αναρχικών γιατί θα εξαπλώσει τη βία της στα στενά. Δεν μπορείς να συλλάβεις αναρχικούς γιατί θα δυναμώσεις ποιοτικά και ποσοτικά το κίνημά τους. Θα το πληρώσεις με ανεξέλεγκτες εστίες αντίστασης παντού. Η Ελλάδα δεν είναι Ευρώπη... Δεν έχει την ίδια κινηματική ιστορία. Ακόμη κι εκεί ωστόσο που οι κατασταλτικές στρατηγικές είναι ωμές και ανελέητες οι αναρχικοί υπάρχουν και απαντούν διαρκώς και σε αντιστοιχία.
Δεν υπάρχει τίποτε άλλο να πούμε. Τα άλλα στους δρόμους...

6 Μάϊος 2009 11:02 πμ

Όμορφα προπύργια, ζωντανοί άνθρωποι

Χτες δόθηκε μια ουσιαστική απάντηση στα κατασταλτικά σχέδια. Η παρακαταθήκη του Δεκέμβρη είναι πολύ πιο δυνατή από την προσπάθεια παλινόρθωσης της Δημοκρατίας. 3.000 άνθρωποι, με πολύ παλμό και δύναμη, κέφι και αποφασιστικότητα δηλώσανε παρουσία απέναντι στις απειλές, την φοβοκρατία, την ένστολη θρασυδειλία, την απάθεια, την υποταγή, την πλήξη… Η πορεία ξεκίνησε από το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου και Χ. Τρικούπη εκεί όπου η αστυνομία χτύπησε χαράματα κυριακής όποιον έβρισκε μπροστά της προσπαθώντας να εκτονώσει τα επιχειρησιακά της αδιέξοδα. Πέρασε από την κατάληψη Πατησίων και Σκαραμαγκά, ένα μεταδεκεμβριανό εγχείρημα που οργανώνεται απέναντι στα σχέδια του ΝΑΤ, στις εξαγγελίες Σανιδά και τις επερωτήσεις του Βορίδη στη Βουλή. Επόμενη στάση η κατάληψη Βίλα Αμαλίας, 20 χρόνια αντίστασης και επιμονής στην κοινωνική δράση. Στη συνέχεια η κατάληψη Λ. Καραγιάννη, 20 χρόνια αγκάθι στα σχέδια της κρατικής καταστολής, αγκάθι σε μια δύσκολη περιοχή φορτισμένη με ένα σκληρό πεδίο κοινωνικών και ταξικών αντιθέσεων. Και τέλος, το πάρκο Κύπρου και Πατησίων που οι κάτοικοι στέκονται όρθιοι παρά τα χτυπήματα τοπικής και κεντρικής εξουσίας. Όμορφα και ζωντανά σημεία μέσα στην πολεοδομική ασχήμια. Προπύργια κοινωνικών αντιστάσεων…Ακόμη πιο δυνατά μετά και την χτεσινή πορεία.

[Από το μπλογκ της κατάληψης Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά
http://pat61.wordpress.com]

Για τη σημερινή πορεία

Δεν χρειάζεται να πάμε πίσω στο χρόνο για να αντιληφθούμε τα χαρακτηριστικά της νέας κατασταλτικής στρατηγικής. Ακόμα και τα πολύ πρόσφατα γεγονότα είναι εύγλωττα. Την περασμένη εβδομάδα διμοιρίες μπάτσων επιτέθηκαν απρόκλητα σε άτομα που απλά διανυκτέρευαν στο πάρκο επί της Ναυαρίνου και Χ. Τρικούπη. Χτύπησαν αμείλικτα όποιον έβρισκαν μπροστά τους στέλνοντας δύο άτομα στο νοσοκομείο με κατάγματα στα χέρια και κακώσεις σε όλο τους το σώμα.

Μόλις χτες, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, δεκάδες μπάτσοι μπήκαν μέσα στην Πολυτεχνειούπολη του Ζωγράφου καταλύοντας -με θαυμαστή απλότητα και εξοργιστική θρασύτητα- το άσυλο. Προσήγαγαν μάλιστα και φοιτητές που διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός. Όλα αυτά είναι μέρος ενός συνολικότερου σχεδίου που ξεδιπλώνεται με στόχευση στην κοινωνική απειθαρχία και ανυπακοή. Αιχμή των στοχεύσεων βέβαια δεν είναι άλλη από τον αφανισμό των κατειλλημένων απελευθερωμένων χώρων αλλά και κάθε άλλου ανοιχτού κοινωνικού εγχειρήματος. Επομένως...

Δεν είναι ΧΟΥΝΤΑ. Δεν μας χρειάζεται μια χούντα. Η δημοκρατία τα καταφέρνει μια χαρά από μόνη της. Και ομολογεί απερίφραστα πως και πριν 36 χρόνια

ΤΟ ΤΑΝΚ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ
για τους ίδιους ακριβώς λόγους

«δεν θέλουμε να καταργήσουμε το άσυλο, αυτό που ζητάμε είναι να εφαρμοστεί ο νόμος» σκυλιάζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα τα αφεντικά και οι μισθοφόροι τους. Υποκρινόμενοι πως θρηνούν για την «καταστροφή της δημόσιας περιουσίας» όλοι αυτοί που λεηλατούν τον κοινωνικό πλούτο, αφήνοντας πίσω τους ανέχεια και απόγνωση. Και ο λόγος για την επιμονή τους είναι ότι γνωρίζουν πως, όπως συνέβη στην εξέγερση του Δεκέμβρη, οι πανεπιστημιακοί χώροι αποτελούν το έδαφος όπου επικοινωνούν οι «από κάτω» για να αντιπαρατεθούν στην κρατική βαρβαρότητα, την ένταση της εκμετάλλευσης και σε κάθε είδους καταπίεση που εμφανίζονται σαν μονόδρομοι επιβίωσης. «Στις καταλήψεις επιτελούνται έκνομες ενέργειες», τραυλίζουν οι θεματοφύλακες της τάξης και της ομαλής κυκλοφορίας του εμπορεύματος, γιατί αν κάτι τους φοβίζει αυτό είναι η εξάπλωση των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων σε γειτονιές, σχολές και χώρους εργασίας, η σύνδεση των κοινωνικών αντιστάσεων σε έναν επιθετικό σχηματισμό απέναντι στην έρημο των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. Όταν η κατασταλτική υπόσχεση και ο εμπαιγμός της δημοκρατικής συμμετοχικότητας βυθίζονται στην καπιταλιστική κρίση το μόνο που μπορούν να διαχειριστούν οι κρατούντες είναι ο τρόμος. Εκεί που σάπισε το «κράτος πρόνοιας» γεννήθηκε το κράτος ασφάλειας για να εξασφαλίσει πως κανένας δεν θα σηκώσει κεφάλι. Γι’ αυτό αυξάνονται διαρκώς τα αστυνομικά στρατεύματα κατοχής, γι’ αυτό χρειάζονται τις κάμερες και τις τράπεζες dna, γι’ αυτό προπαγανδίζεται ο αφανισμός των καταλήψεων. Οι κυρίαρχοι ζουν με την απειλή μιας νέας εξέγερσης που θα σαρώσει κάθε προνόμιο και καταναγκασμό αυτού του παρακμασμένου κόσμου. Και έχουν κάθε λόγο να φοβούνται.

ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ ΕΦΙΑΛΤΕΣ ΤΟΥΣ.

ΠΟΡΕΙΑ Τρίτη 28.04.09, 06:00 μμ. Πάρκο Ναυαρίνου & Ζ. Πηγής (Εξάρχεια)

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Για την χτεσινή γιορτή αλληλεγγύης

Πολλοί μετανάστες από την περιοχή του Αγ. Σπυρίδωνα συμμετείχαν στη γιορτή αλληλεγγύης. Αρκετοί αιγαλιώτες έφεραν ρούχα και φαγητά και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να διαμορφώσουμε ένα κλίμα επικοινωνίας έξω από τα κυρίαρχα στερεότυπα των διαχωρισμών και του αποκλεισμού. Επίσης, στη γιορτή συμμετείχαν και άτομα από την "πρωτοβουλία προσφύγων, μεταναστών/τριών και αλληλέγγυων". Από τις 12.30 το μεσημέρι οι μετανάστες, κούρδοι από το Ιράκ, ιρακινοί και λίγοι πακιστανοί στήσανε το δικό τους χορό αφού ανάλαβαν οι ίδιοι τη μουσική επιμέλεια. Μέχρι τις 6 περίπου το απόγευμα ο χορός δεν σταμάτησε ούτε στιγμή. Ενδιάμεσα αδειάσαν τα ταψιά, οι νταμιτζάνες και οι κρεμάστρες από τα ρούχα. Η απόπειρα να γνωριστούμε με τους μετανάστες αλλά και να καταδείξουμε ότι η περιοχή είναι ανοιχτή και φιλόξενη, μακριά από τη μιζέρια και το δηλητήριο του ρατσισμού, απέφερε τους προσδοκώμενους καρπούς. Και είναι μόνο η αρχή...


ΥΓ. Με δεδομένο ότι επρόκειτο για μια ανοιχτή γιορτή που είχε πολλά χαρακτηριστικά ενός παραδοσιακού πανηγυριού, με το κρασί να ρέει άφθονο και τα αίματα ξαναμμένα, κάποια στιγμή προς το τέλος μερικοί μετανάστες συνεπλάκησαν μεταξύ τους για ασήμαντη αφορμή. Αυτή ήταν και μια ευκαιρία για την αστυνομία να δηλώσει παρουσία με περιπολικά και μια κλούβα και με τον επικεφαλής να κρατάει μπαστούνι του μπέιζμπολ (!) Ωστόσο, η κατάσταση διευθετήθηκε από τους συγκεντρωμένους μετανάστες και αλληλέγγυους με την αστυνομία να αποχωρεί και τη γιορτή να λήγει.

μερικές φωτογραφίες:

Γιορτή αλληλεγγύης στην πλατεία Αγ. Σπυρίδωνα: Διασταύρωση Θηβών και Καβάλας

Είμαστε μια πρωτοβουλία ανθρώπων από το Αιγάλεω, ενάντιοι σε οποιαδήποτε
μορφή εξουσίας και εκμετάλλευσης και αλληλέγγυοι στους πρόσφυγες και μετανάστες.
Είμαστε από αυτούς που ποτέ δεν ξεχνάνε ότι το Αιγάλεω χτίστηκε από
πρόσφυγες εργάτες και
κατοικείται από μετανάστες εδώ και δεκαετίες.

Ενάντια σε ένα κόσμο που μας θέλει απομονωμένους, αντίθετους, εχθρικούς και
ξένους και θέλοντας να σπάσουμε την καθημερινότητα που μας αποξενώνει
επιλέξαμε να βρεθούμε όλοι μαζί για να γνωριστούμε και να επικοινωνήσουμε.

Θέλουμε να διεκδικήσουμε μαζί, να στηριχτούμε στην αλληλεγγύη, το σεβασμό,
τη αξιοπρέπεια για ένα κόσμο χωρίς αδικία και εκμετάλλευση. Πιστεύουμε ότι
πάντα αυτός είναι ο δρόμος για να αλλάξουμε την ζωή μας.

Έτσι θελήσαμε να στήσουμε μια γιορτή αλληλεγγύης για όλους εμάς, από όλους
εμάς, μετανάστες, πρόσφυγες, γυναίκες,
άντρες, Αιγαλεώτες και μη, μια Κυριακή μεσημέρι, σε μία γειτονιά μας, στον
Άγιο Σπυρίδωνα, όπου ντόπιοι και μετανάστες συνυπάρχουν ήδη από το 1970.

Να συναντηθούμε, να μάθουμε ο ένας από τον άλλο, χωρίς
προκαταλήψεις, για να ενδυναμώσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης και
εμπιστοσύνης.

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/04 ΑΠΟ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΗΝ ΠΛ.ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ-ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ

FOR A WORLD WITHOUT STATES, BORDERS, PAPERS, COUNTRIES, EXPLOITATION

We are an initiative of people from Aigaleo, standing against to any form of power and exploitation, in solidarity with the refugees and the immigrants. We are among those who never forget that Aigaleo was built by refugee workers and has been inhabited by immigrants for decades.

Against a world that wants us isolated, adverse, hostile and foreign, and willing to break the every day routine that estranges us, we choose to come all together to meet each other and communicate. We want to assert together, to stand in solidarity, respect, dignity for a world without injustice and exploitation. We believe that everything consist the road of changing our lives.

That is how we wanted to set up a celebration of solidarity for all of us, from all of us, immigrants, refugees, women, men, Aigaleo inhabitants or not, one Sunday noon, in one of our neighborhoods, Ag. Spyridon, where natives and refugees have been living together since 1970 already.

To meet each other, to learn from each other, without prejudice, to strengthen our relations of solidarity and trust. SUNDAY 04/26 FROM 12:00 NOON AT AGIOS SPYRIDON SQUARE

SOLIDARITY DAY - FREE BAZAAR

Aigaleo Anarchists' Initiative

Άμα τη ανακοινώσει αδιαμφισβήτητο το ενδιαφέρον...

Χάρτης για την πλατεία: http://www.ploigos.gr?sessionid=5b3c948abddad9bb2b159b6d32ef807d

Για το θρησκευτικό άγος

Η αφίσα της κατάληψης ΥΦΑΝΕΤ στη Θεσσαλονίκη δεν κάνει ασκήσεις λαϊκισμού. Η Εκκλησία, ο κύριος φορέας της χριστιανικής κατοχής των ημερών μας, θέλει να νουθετήσει με επιτηδευμένη πνευματικότητα και ανιδιοτέλεια τις ζωές μας. Ένας διδακτισμός που εξοργίζει με τον χριστιανισμό (όπως και κάθε θρησκεία) να έχει αποτελέσει ένα διαταξικό άλλοθι για αιρετικό αίμα και κοινωνικό σκοταδισμό από καταβολής του, με τους παπάδες να είναι δημόσιοι υπάλληλοι, τους ναούς να λειτουργούν σαν εμπορικές αντιπροσωπείες, τις μονές να έχουν τεράστιες περιουσίες και να λειτουργούν ως σκληροί κτηματομεσίτες. Ένα άγος. Το πάσχα, ένα βαρετό και ανέμπνευστο παραμύθι που κάνει κύκλους μέσα στον χρόνο αγκιστρωμένο στο εκάστοτε "γλυκύ έαρ" για να ξεκλέψει λίγη μυσταγωγία. Κάνει θόρυβο με καμπανοκρουσίες και βαρελότα για να ακουστεί, βουτάει την πνευματικότητα στο κύρος της μαγειρίτσας για να περισώσει την κοινωνική του νομιμότητα και την ίδια στιγμή καμώνεται το αντίπαλο δέος στον "υλισμό" της εκκοσμικότητας.
Άντε να τελειώνουμε...

Πορεία αλληλεγγύης στους αιχμάλωτους του Δεκέμβρη

Ο εργατικός στρατός του μεγαλοεργολάβου Βωβού

Οι αφίσες, τα αεροπανό και οι συγκεντρώσεις των «εργατών και απολυμένων του Βοτανικού και συμπαραστατών» με θέμα την ανέγερση του εμπορικού κέντρου του Βωβού στον Βοτανικό εισήγαγαν μια ιδιότυπη θεματολογία στην κοινωνιολογία των εργατικών αγώνων. Με αρνητικότατο πρόσημο. Η θεματολογία δεν είναι άλλη από την ανταγωνιστική σχέση των μισθωτών σκλάβων με το περιβάλλον και τη φύση. Είναι δεδομένο ότι τα αφεντικά, οι εργολάβοι, οι ομάδες μεγάλων συμφερόντων έχουν από καταβολής του καπιταλισμού εχθρικότατη σχέση με το περιβάλλον και ιδιαίτερα με κάθε περιβάλλον που απέχει μερικά χιλιόμετρα από τον περίβολο των πανάκριβων σπιτιών τους. Επίσης, η μισθωτή εργασία, ιστορικά ως η πιο αλλοτριωμένη μορφή μετασχηματισμού της φύσης, ως φυσικό επακόλουθο των επιλογών και των επιβουλών του Κεφαλαίου, ασκεί μια αυτονόητη εναντίωση σε αυτό που μετασχηματίζει και στην ουσία λεηλατεί με σαφείς και συγκεκριμένους όρους: στη φύση. Η πρόσληψη από τους μισθωτούς σκλάβους, ωστόσο, αυτής της ανταγωνιστικής σχέσης -με δεδομένο ότι η μισθωτή εργασία δεν είναι παρά ένας επιβιωτικός μονόδρομος, ένας ωμός εκβιασμός- είναι ταυτόχρονα και προβληματική για το Κεφάλαιο. Δεν πρόκειται μόνο για μια προβληματική που βασίζεται στο ότι οι μισθωτοί σκλάβοι είναι οι φυσικοί φορείς, αυτοί που πραγματώνουν αυτή τη αλλοτριωτική, επιθετική, ανταγωνιστική σχέση του Συστήματος με τη φύση και, επομένως, την βιώνουν με έναν τρόπο που εύκολα μπορεί να αντιστραφεί και να μετατραπεί σε ανατρεπτική εμπειρία, σε πεδίο συνειδητής άρνησης και πολιτικής εναντίωσης στη συγκεκριμένη συνθήκη. Αυτό που πυροδοτεί τα ενδεχόμενα δυναμικής αντίθεσης προς το Σύστημα σε όλο το φάσμα των κοινωνικών σχέσεων είναι ότι οι μισθωτοί σκλάβοι είναι αυτοί που συνθήθως έχουν τα σπίτια τους εκεί που εργάζονται, μένουν και μεγαλώνουν αυτοί/ές και οι οικογένειές τους ακριβώς πάνω στην λεηλατημένη φύση. Υφίστανται οι ίδιοι το αποτέλεσμα της αλλοτριωμένης τους εργασίας, βιώνουν τα ολοκληρωτικά αποτελέσματα του ωμού εκβιασμού στο σύνολο της καπιταλιστικής καθημερινότητας.

Το Κεφάλαιο, παρακολουθώντας αυτήν ακριβώς τη συνθήκη και προσπαθώντας να κρατήσει ισορροπίες μπροστά σε ένα ανεπιθύμητο ενδεχόμενο, διαχειρίζεται τις σχέσεις αντιστοιχίζοντας τα δεδομένα και οξύνοντας τον ωμό εκβιασμό. Σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εταιρία «Χημικά Λιπάσματα» στην Δραπετσώνα, για πάρα πολλά χρόνια το μεγαλύτερο εργοστάσιο στα Βαλκάνια, προσλάμβανε ως εργάτες μόνο δημότες της Δραπετσώνας. Έτσι, σε δύσκολους καιρούς, εξασφάλιζε την σιωπή των εργατών μπροστά σε φαινόμενα όπου οι τοξικοί ρύποι τρυπούσαν τα ρούχα των εργατών την ώρα της δουλειάς, καθώς έσταζαν από τρύπιους σωλήνες, και με τα φουγάρα μαύριζαν τα ρούχα από τις μπουγάδες στις αυλές και τις ταράτσες της περιοχής. Η εταιρία γνώριζε ότι με οποιονδήποτε άλλον τρόπο ο κόσμος της Δραπετσώνας θα ξεσηκωνόταν. Ένα κομμάτι ψωμί λοιπόν έσωζε από τον άμεσο θάνατο αλλά υποθήκευε τις ζωές των εργατών, των εργατριών και των παιδιών τους σε έναν αργό θάνατο. Αντίστοιχο παράδειγμα σήμερα είναι οι εργάτες της ΔΕΗ στην Πτολεμαϊδα και τις γύρω περιοχές που πληρώνονται με παχυλούς μισθούς –της τάξης ακόμη και των 2500 ευρώ το μήνα- για να μην ανέχονται οποιαδήποτε φωνή ενάντια στα περιβαλλοντικά εγκλήματα της εταιρίας την ίδια στιγμή που οι ίδιοι και τα παιδιά τους πεθαίνουν σωρηδόν από καρκίνο.

Η υπόθεση αυτή των "εργαζομένων και απολυμένων του Βοτανικού και συμπαραστατών" έρχεται να επιβεβαιώσει αυτή την απαράδεκτη λογική. Από τη μία μεριά ο μεγαλοεργολάβος Βωβός κάνει όλη τη θεσμική δουλειά για να άρει τις εναντιώσεις στην ανέγερση του εμπορικού κέντρου και από την άλλη οι εργάτες που πρόκειται να ζευτούν στο έργο κάνουν την κοινωνική δουλειά στήνοντας ένα αντι-κίνημα στο δρόμο. Επιχειρηματολογούν με φτηνή και βλακώδη ρητορεία (όπως «μόλυνση είναι η ανεργία»: αυτό που λείπει από τους άνεργους τώρα είναι να τους θεωρούν και μολυσμένους…), κολλάνε παντού λαϊκιστικές αφίσες, στήνουν συγκεντρώσεις ενάντια σε κατοίκους της περιοχής που ζητάνε πράσινο αντί για εμπορικά κέντρα, προσπαθούν να συμμετάσχουν σε πορείες, όπως αυτή τη μέρα της απεργίας 2 Απρίλη από την οποία, ωστόσο, εκδιώχτηκαν κακήν κακώς… Δεν είναι πολλοί. Είναι όμως αρκετοί για να στήσουν έναν μικρό στρατό του Βωβού και να διεκδικήσουν την κοινωνική νομιμοποίηση των πασίγνωστων τσιμεντένιων συμφερόντων του.

Σε έναν καπιταλισμό που έχει ξεπεράσει τα όριά του σε σχέση με το περιβάλλον και αναζητά πράσινες μεταλλάξεις, σε μια Αθήνα χωρίς Πάρνηθα, Πεντέλη και Υμηττό μετά τις τελευταίες πυρκαγιές, σε μια Δυτική Αθήνα που μένει εμβρόντητη από τις απεχθείς περιβαλλοντικές εξελίξεις στο Θριάσιο Πεδίο δεν υπάρχει περίπτωση να προκριθούν τα αιτήματα του κοινωνικά εγκάθετου στρατού του Βωβού. Αυτοί οι «εργαζόμενοι» γίνονται -όλο και περισσότερο- τόσο απεχθείς όσο και το αφεντικό τους…

Από το 1995: Τα ουσιώδη έχουν ειπωθεί... ακόμη και στις παρυφές της Δημοκρατίας

Το πάθος για τη λευτεριά...

Στιγμή από την "επίσκεψη" στις γυναικείες φυλακές Ελεώνα Θηβών σήμερα το πρωί. Η Κατερίνα Γκουλιώνη δολοφονήθηκε από τους δεσμοφύλακες κατά τη διάρκεια πειθαρχικής μεταγωγής. Οι φυλακισμένες ξεσηκώθηκαν μετά τη δολοφονία και "αναμένουν" τις πειθαρχικές ποινές εξαιτίας της αλληλέγγυας στάσης τους. Δεν είναι μόνες...

Τα ψηφαλάκια της Αλέκας

Εδώ και δυο μέρες τώρα τριγυρίζει το αυτοκίνητο με την ντουντούκα, παραδοσιακή μέθοδος προπαγάνδισης του ΚΚΕ, διαλαλώντας την αυριανή ομιλία της Παπαρήγα στο Αιγάλεω. Να μην ξεχάσουμε ότι ενδιαφέρον προκάλεσε το συνέδριο του ΚΚΕ στα τέλη Φλεβάρη, πέραν των άλλων, από το μήνυμα του πρωθυπουργού Καραμανλή προς την Παπαρήγα. Εκτός από τα εθιμοτυπικά συγχαρητήρια ο πρωθυπουργός "ζητάει τη συνεργασία της Παπαρήγα για τον περιορισμό των επιπτώσεων της κρίσης στην χώρα"! Θεσμικός συνομιλητής λοιπόν το ΚΚΕ με πολιτικό κύρος όσο αφορά τις διαχειρίσεις κρίσεων. Κι εδώ δεν πρόκειται για την ιστορική αντιδραστική παρακαταθήκη των ηγεσιών του ΚΚΕ αλλά για μια "σύγχρονη" εκδοχή κομματικής καταστολής των εξεγέρσεων, των ακηδεμόνευτων κοινωνικών αντιδράσεων, των ανεξέλεγκτων από το Σύστημα πολιτικών επιλογών. Ο Δεκέμβρης ήταν μια απλή επιβεβαίωση του "πολιτισμού" του ΚΚΕ με τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ να επιχαίρει τις κομμουνιστικές επιλογές της υπονόμευσης της εξέγερσης. Μια απλή επιβεβαίωση της "απειθαρχίας" που συνήθως το Κόμμα διαλαλεί χαϊδεύοντας τα αυτιά της ανήσυχης νεολαίας ενώ με την πρώτη ευκαιρία ονομάζει προβοκάτορες όσους δεν τάσσονται κάτω από κομματικά πανώ στις διαδηλώσεις.
Ο ελληνικός καπιταλισμός δεν κινδυνεύει από το ΚΚΕ απλά "ζητάει τη συνεργασία του". Από ιστορικής του καταβολής, η εξέγερση, η ανυποταγή και η επανάσταση όχι μόνον δεν έχουν καμία σχέση με το ΚΚΕ αλλά είναι άσπονδοι εχθροί.
Είμαστε σίγουροι και σίγουρες ότι η Παπαρήγα αύριο στο Αιγάλεω θα μας δώσει δείγματα αυτής της νέας "συνεργασίας" με το Σύστημα. Φτηνή ρητορική, στείρος λαϊκισμός, ψήφος στις εκλογές, πειθαρχία στο Κόμμα και το νου σας!... μακριά από τους "προβοκάτορες" εαυτούς σας...

Η φθίνουσα ανασκαφή

Αυτό είναι το μικρό πια εναπομείναν κομμμάτι γης στο οποίο συνεχίζεται η ανασκαφή επί της Λεωφόρου Κηφισού ακριβώς δίπλα στα ΙΚΕΑ. Για να ολοκληρωθεί, να ξεθεμελιωθεί και να αφανιστεί ολοκληρωτικά από προσώπου γης όπως και ο κύριος ανασκαφικός όγκος. Για να κτιστεί επάνω του άλλο ένα παράρτημα ενός μεγακαταστήματος όπως και επάνω στον υπόλοιπο ανασκαφικό όγκο.
Μια ακόμη αλαζονική επέλαση ενός μεγάλου Τίποτα....

Δίκη 1 Απρίλη Μικτό Ορκωτό Ευελπίδων

Προφανώς εν καιρώ θα πούμε και θα γράψουμε πολλά γύρω από την υπόθεση των "ληστειών", των απαλλοτριώσεων, της πολυδιάστατης σχέσης των ριζοσπαστικών προταγμάτων με την μισθωτή εργασία.

Προς το παρόν δημοσιεύουμε ένα προσχέδιο μιας μαρτυρίας υπεράσπισης στη δίκη του συντρόφου:
http://docs.google.com/Doc?id=ddkkpv46_0d2pc2pdd

Από τη μετάφραση στο πρωτότυπο

Η μετάφραση...



...και το πρωτότυπο

για την υπόθεση των ρατσιστικών επιθέσεων στο Αιγάλεω

«Βρισκόμουν κοντά στο άλσος του Αιγάλεω όταν 10-12 νεαροί, γύρω στα 20,με σταμάτησαν και χωρίς να πουν τίποτε άρχισαν να με χτυπάνε ασταμάτητα. Μου πήραν 200 ευρώ και το κινητό μου και έφυγαν» διηγείται ο κ. Μαζάρ Ικμπάλ, ένας πενηντάρης βιομηχανικός εργάτης που κοντεύει να συμπληρώσει δεκαετία στην Ελλάδα.

Δίπλα του ένας νεαρός στέκεται παγωμένος με τα μάτια στο πάτωμα, ενώ το κεφάλι του είναι γεμάτο ράμματα. Είναι ο κ. Μοχάμεντ Σαντζάτ, κάτοικος Ελλάδας εδώ και λίγους μήνες που «κυνηγάει το μεροκάματο από εδώ και από εκεί». «Βρισκόμουν κοντά στο Μπαρουτάδικο όταν με σταμάτησε μια παρέα νέων και μου είπαν: “Αστυνομικοί”. Έβγαλα τα χαρτιά μου να τους τα δείξω και άρχισαν να με βαράνε με ξύλα. Όταν τελείωσαν, έφυγαν» λέει ο κ. Σαντζάτ.

Ο κ. Ζαφάρ Ουλάχ ζει στην Ελλάδα περίπου δέκα χρόνια, εργάζεται ως ελαιοχρωματιστής και μένει στο Αιγάλεω. Ο κ. Ουλάχ δέχθηκε επίθεση στο σπίτι του. «Έβγαινα από το σπίτι όταν μου επιτέθηκαν δύο άτομα. Ένας με κρατούσε από το χέρι και ο άλλος με βαρούσε. Μου πήραν τα χρήματα που είχα πάνω μου και μετά ήρθε ένα αυτοκίνητο μέσα στο οποίο υπήρχε ένα ζευγάρι και τους μάζεψε» περιγράφει τη δική του περιπέτεια ο κ. Ουλάχ, ο οποίος είχε την ατυχία να κουβαλάει πάνω του το μηνιάτικό του (850 ευρώ) εκείνη την ημέρα.

Τ ελευταίος στη σειρά κάθεται ο κ. Αμτζάντ Τζαβέντ. Στους λίγους μήνες που βρίσκεται στην Ελλάδα και δουλεύει στην οικοδομή ο νεαρός Τζαβέντ πρόλαβε να γνωρίσει και τη σκληρότητα του ρατσισμού. «Ήταν 3 Μαρτίου όταν βγήκα από το σπίτι και πήγαινα στο περίπτερο για τσιγάρα. Εκεί στην πλατεία με πλησίασαν οκτώ άτομα και άρχισαν να με βαράνε για να μου πάρουν τα λεφτά. Από ένα σημείο και μετά δεν θυμάμαι τίποτα. Μόνο ότι σε κάποια στιγμή με άφησαν και έφυγαν» διηγείται. Αν και ήδη έχουν περάσει δέκα ημέρες από την επίθεση, η μύτη του Τζαβέντ δεν έχει συνέλθει από τον ξυλοδαρμό.

Τα θύματα των επιθέσεων περιγράφουν τους δράστες ως μια ομάδα 15 ατόμων, με δύο κοπέλες ανάμεσά τους, γύρω στα 20-22. «Το μόνο που ζητάμε είναι Δικαιοσύνη. Να μη μας κυνηγούν κάθε μέρα» λένε οι Πακιστανοί. Εχθρικά δεν αντιμετωπίζουν τους μετανάστες μόνο οι ομάδες που τους επιτίθενται αλλά και η Αστυνομία, η οποία όποτε επιχειρούν να καταγγείλουν μια επίθεση εις βάρος τους είτε προσπαθεί να τους αποθαρρύνει από το να καταθέσουν μηνύσεις είτε δεν διερευνά καθόλου τις καταγγελίες τους. «Η Αστυνομία όλο μας λέει: “Ελάτε αύριο”. Δεν μας αφήνει να δώσουμε κατάθεση. Με το ζόρι κάνουμε τις μηνύσεις» σημειώνουν. «Μας έχει συμβεί στο Αιγάλεω, στον Ασπρόπυργο, στην Ελευσίνα. Οι σκοποί στο τμήμα μάς λένε ότι δεν υπάρχει αστυνομικός μέσα, ότι έχουν βγει όλοι περιπολία» σημειώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου «Ομόνοια» κ. Αφζάλ Μπατί.

(Από το Βήμα, Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009)

Τραγικές ιστορίες και μάλιστα στη γειτονιά μας!

Ας αφήσουμε τους αστυνομικούς στην άκρη μια και ο θεσμισμένος ρατσισμός αποτυπώνεται στις θλιβερές τους φιγούρες με τον χειρότερο και πιο απεχθή τρόπο. Ας μην ασχοληθούμε λοιπόν με τα αυτονόητα. Οι μαρτυρίες αναφέρονται σε μια παρέα με κοινά χαρακτηριστικά, περίπου 15 άτομα με δυο κοπέλες ανάμεσά τους, που δρα στην ίδια περιοχή και πέραν του ότι δεδομένα ασκεί ρατσιστική βία, σε μερικές περιπτώσεις ληστεύει κιόλας. Μετά την σύλληψη και την προφυλάκιση των δύο ατόμων με κατηγορίες που αφορούν αυτές τις επιθέσεις, η συμμορία ΔΕΝ εξαφανίστηκε…

Τα δεδομένα γύρω από αυτή την υπόθεση τρέχουν και δεν θα σταματήσουν να τρέχουν μέχρι να τελειώνουμε με τη ρατσιστική τσογλανιά.

Ελευθερία και "Ελευθερία"

Δεκέμβρης 2008. Οι μαθητές, μετά την δολοφονία του 15χρονου Αλ. Γρηγορόπουλου, επιλέγουν να βγουν στους δρόμους. Το αποφασίζουν αυθόρμητα, συλλογικά, αντιιρεραρχικά, αγνοώντας ακόμη και τα 15μελή των σχολείων τους. Απέχουν από τη σχολική διαδικασία απαξιώνοντας διευθυντές, καθηγητές, απουσιολόγια, απειλές. Συμμετέχουν στις διαδηλώσεις, εκφράζονται, συγκρούονται με τους μπάτσους και κάνουν τους κρατούντες να σκιαχτούν. Γίνονται κομμάτι του "εσωτερικού εχθρού"....

Σήμερα, 25 Μαρτίου 2009, οι μαθητές, υποχρεώθηκαν να βγουν στους δρόμους. Τους επιβλήθηκε να πορευτούν μεμονωμένα, πειθαρχημένα, ιεραρχημένα. Τα αγόρια διαχωρίστηκαν από τα κορίτσια, οι ψηλότεροι προηγήθηκαν, οι αριστούχοι τιμήθηκαν φέροντας τη σημαία του έθνους. Τα πρόσωπα τους όφειλαν να είναι ανέκφραστα, τα βλέμματα προσηλωμένα στο βηματισμό του διμοιρίτη. Όσοι δε συμμετείχαν, καταχωρήθηκαν στο απουσιολόγιο ή στο ποινολόγιο του σχολείου τους. Και αφού η σφυρίχτρα του γυμναστή κατάφερε να τους διατηρήσει απόλυτα ομοιόμορφους και υποταγμένους, κέρδισαν το δυνατό χειροκρότημα των καθησυχασμένων "επισήμων"-κρατούντων...

Και έτσι, η νίκη κατά του "εξωτερικού εχθρού"και η "εθνική ελευθερία", γιορτάζεται ξανά, βασισμένη στην απόλυτη ανελευθερία, με την εκβιαστική συμμετοχή του ίδιου του "εσωτερικού εχθρού"...

Δρομολόγια αντιστάσεων στις Φυλακές...

Στις 18 Μαρτίου η 41χρονη Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή κάτω από «αδιεκρίνιστες» συνθήκες, δηλαδή δεμένη και ματωμένη, κατά την εκδικητική μεταγωγή της από τη φυλακή Θηβών στη φυλακή Νεάπολης. Ο θάνατος της Κατερίνας ούτε τυχαίος ήταν ούτε αποτέλεσμα χρήσης ναρκωτικών όπως έσπευσαν να τον παρουσιάσουν τα Μ.Μ.Ε. Η Κατερίνα πρωτοστάτησε μαζί με άλλες κρατούμενες τόσο στην εξέγερση των φυλακισμένων τον Νοέμβριο του 2008 στον αγώνα για αξιοπρέπεια και καλύτερες συνθήκες διαβίωσης όσο και στην κατάργηση του καθημερινού βιασμού που υφίστανται οι κρατούμενες μέσω της κολπικής εξέτασης. Ο θάνατός της αποτελεί μια ακόμη δολοφονία του κράτους που στόχευε όχι μόνο στην ίδια αλλά και σε κάθε άνθρωπο που επιμένει να αγωνίζεται. Μια ακόμη δολοφονία με έντονα τα χαρακτηριστικά του παραδειγματισμού που έρχεται μόλις λίγους μήνες μετά τη δολοφονική επίθεση με βιτριόλι ενάντια στην Κ. Κούνεβα.

Στις 21 Μαρτίου οι κρατούμενοι της δικαστικής φυλακής Χανιών , αντιδρώντας στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης αρνήθηκαν να μπουν στα κελιά τους, ζητώντας την άμεση αποσυμφόρηση της φυλακής που, ενώ είναι χτισμένη για 70 άτομα, «φιλοξενεί» 157, με 57 άτομα σε κάθε θάλαμο αντί για 20.

Στις 22 Μαρτίου οι κρατούμενες των γυναικείων φυλακών στον Ελαιώνα Θήβας εξεγέρθηκαν ενώ πραγματοποιούταν πορεία αλληλεγγύης προς τις φυλακές, ενάντια στο μαρτύριο της κολπικής εξέτασης και ζητώντας να διευκρινιστούν τα αίτια θανάτου της Κατερίνας. Η διεύθυνση της φυλακής αρνήθηκε στους διαδηλωτές να συναντηθούν με επιτροπή κρατουμένων και σε απάντηση οι κρατούμενες εξεγέρθηκαν σπάζοντας κάμερες, τηλεοράσεις και ανάβοντας φωτιές.

Στις 23 Μάρτη του 2009 ξεκινάει στα δικαστήρια Λάρισας η δίκη του αγωνιστή κρατούμενου Βαγγέλη Πάλλη για τη συμμετοχή του στην εξέγερση στις φυλακές Τρικάλων τον Απρίλιο του 2006, όπου οι κρατούμενοι πήραν τον έλεγχο της φυλακής και προκάλεσαν καταστροφές. Οι κατηγορίες αφορούν και άλλους 3 συγκρατούμενους και είναι της «στάσης κρατουμένων» και «απόπειρας απόδρασης». Ο Βαγγέλης Πάλλης γνωστός για τη συμμετοχή του στους δίκαιους αγώνες των φυλακισμένων έχει υποστεί διαρκείς ξυλοδαρμούς και εκδικητικές μεταθέσεις.

Όσο υπάρχουν φυλακές δεν μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία. Πίσω από τα πελώρια τείχη, 13.000 άνθρωποι στοιβάζονται στα ντουβάρια και περιφέρονται στους διαδρόμους των ελληνικών κάτεργων. Και όσοι αγωνίζονται ενάντια στις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν στην καθημερινότητά τους λαμβάνουν την εκδικητικότητα της Δημοκρατίας. Ξυλοκοπούνται, μετατίθενται, βασανίζονται, εξευτελίζονται, τιμωρούνται...

Ο αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας θα περάσει μέσα από τα συντρίμια όλων των φυλακών...


Kαταγγελία της Κατερίνας Γκουλιώνη προς το συνήγορο του πολίτη (20.02.2009).


Σε Εκδήλωση- Συζήτηση για την υπόθεση του θανάτου της Κ. Γκουλιώνη και τις συνθήκες κράτησης στις γυναικείες φυλακές, καλεί απόψε, 24 Μαρτίου στις 20.00, η κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά στο χώρο της κατάληψης:
http://pat61.wordpress.com/

Περιεκτικός καπιταλισμός...

Φωτογραφίες από τη λεωφόρο Κηφισού. Οι πυλώνες της Δ.Ε.Η, τα ΙΚΕΑ, οι γερανοί της "ανάπτυξης", οι κεραίες της κινητής τηλεφωνίας, ο τεχνητός φωτισμός των διαφημιστικών πινακίδων, το εργοστάσιο της amstel, τα carrefour, τα media markt, η ροδα της "ξεγνοιασιάς" του allou fun park, οι λεωφόροι της μεταφοράς των εμπορευμάτων...

3 στιγμιότυπα που αποτυπώνουν την επέλαση του καπιταλισμού στις γειτονιές μας. Εμπορεύματα που παρεμβάλλονται σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας...

Ακόμη και στην απόπειρα καταγραφής της δύσης του ηλίου...

κατάληψη πατησίων 61 και σκαραμαγκά!

Συνεχίζοντας…

Είμαστε κάποιοι/ες που βρεθήκαμε στο δρόμο και στις καταλήψεις κατά τη διάρκεια των εξεγερσιακών γεγονότων του Δεκέμβρη, οι οποίοι αντλούν τις αφετηρίες τους από ιστορικές, ταξικές, κοινωνικές ακόμα και ιδιοσυγκρασιακές αιτίες και φυσικά τη δολοφονία του Αλέξη από το μπάτσο Κορκονέα. Ένα γεγονός αιχμής, ένα σπινθήρα στην πυριτιδαποθήκη όπου στεγάζονται η κοινωνική συναίνεση και ειρήνη, ένα παράγοντα επιτάχυνσης μιας άνευ προηγουμένου κοινωνικής έκρηξης. Μιας έκρηξης που διέσπασε σε πολλαπλά επίπεδα την ασφυκτική κανονικότητα της ζωής μας. Η γιορτή του δεκέμβρη ανατίναξε την εξατομίκευση και το στεγανοποιημένο ιδιωτικό, και ένα χαρούμενο, συλλογικό και άγριο «εμείς» ξεχύθηκε στους δρόμους. Επιτέθηκε στη δημοκρατία, τους φρουρούς της και τα φαντασιακά που τη συνοδεύουν απέχοντας από κάθε αίτημα και παράκληση, αυτοοργανώνοντας την καθημερινότητα μέσα σε κατειλημμένα κτήρια. Άσκησε την πλέον αιχμηρή κριτική στο μονόλογο του εμπορεύματος καταστρέφοντας και λεηλατώντας τους ναούς του, αναδιανέμοντας τον κοινωνικό πλούτο, παραλύοντας την κατανάλωση στο κέντρο της πόλης. Διέψευσε τις φιλοδοξίες των επίδοξων αριστερών μεσολαβητών αφήνοντάς τους να τραυλίζουν κοινωνιολογικές μπούρδες στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ακύρωσε τις σπασμωδικές κραυγές των δημοσιογράφων κάνοντας σαφές ότι όποιος ήθελε να καταλάβει τι συμβαίνει δεν είχε παρά να βγει από το σπίτι του. Κατάργησε έστω και προσωρινά τους θεαματικούς και έμφυλους ρόλους αφού χιλιάδες άνθρωποι κατάφεραν να λειτουργήσουν σαν ένα σώμα, μέσα σε γεγονότα όπου σημασία είχε τι συνέβαινε και όχι ποιος το έκανε.

Και από την άλλη, το κράτος, τα αφεντικά και όλος αυτός ο συρφετός που έχει κάθε συμφέρον να μην αλλάξει ποτέ τίποτα, από τη στιγμή που κατάφεραν να ανασυνταχθούν, έμειναν κάθε άλλο παρά θεατές. Διεκδίκησαν δηλαδή την επιστροφή στην κανονικότητα ενεργοποιώντας όλα τους τα μέσα. Από τα ματ και τους παρακρατικούς ως τους κοινωνιολόγους και τους ευαίσθητους καλλιτέχνες. Από τον καθεστωτικό λόγο για ακραίους, συμμορίες, υπονομευτές, ανθέλληνες ως την διεκδίκηση τους δικαιώματος των φιλήσυχων να γιορτάσουν τα χριστούγεννά τους. Από την κροκοδείλια αυτοκριτική των μεγάλων μπροστά στα παιδιά τους ως τη σύλληψη 265 εξεγερμένων και την προφυλάκιση των 65. Δηλαδή ότι περνούσε από το χέρι τους ώστε ο δεκέμβρης να μετατραπεί σε μια «θλιβερή παρένθεση» που στο τέλος της οι ακραίοι τιμωρήθηκαν και οι παρασυρμένοι νουθετήθηκαν.

συνεχίζοντας,

η πραγματικότητα εξακολουθεί να νοηματοδοτείται από την εξέγερση του δεκέμβρη με έναν καταλυτικό τρόπο. Η συνθήκη παραμένει πολωμένη και συγκρουσιακή, παράγοντας γεγονότα και καταστάσεις και από τις δύπο πλευρές. Μόνο στο πλαίσιο των περιεχομένων που άνοιξε ο δεκέμβρης μπορεί να γίνουν πλήρως κατανοητά γεγονότα όπως η επίθεση με βιτριόλι στην συνδικαλίστρια κ. Κούνεβα, η απόπειρα μαζικής δολοφονίας στο στέκι μεταναστών αλλά και οι εξαγγελίες για αναδιάρθρωση του στρατιωτικού και νομικού οπλοστασίου του κράτους όπως και η προσπάθεια αφύπνισης των πλέον αντιδραστικών κοινωνικών αντανακλαστικών που βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες μέρες.

Την ίδια στιγμή, διευρυμένα κοινωνικά κομμάτια αναπτύσσουν συνεχώς λόγο, δράσεις, πρακτικές και μορφώματα με σαφές κοινό σημείο εκκίνησης και αναφοράς τα δεκεμβριανά. Από τους σταθμούς του μετρό και του ησαπ μέχρι τα κέντρα του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, από τους χώρους εργασίας μέχρι τα γραφεία κίνησης των νοσοκομείων, από τα πάρκα και τις γειτονιές μέχρι τους ναούς τους θεάματος και του εμπορεύματος, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα διαχέονται, κοινωνικοποιούνται, εμπλουτίζονται, αναδεικνύονται ως εργαλεία, μέθοδοι, τρόποι αναδιαμόρφωσης της καθημερινότητας και επίθεσης στις καπιταλιστικές σχέσεις και το δημοκρατικό καθεστώς, ως κάποια από τα συστατικά μέρη μιας συνολικότερης διαδικασίας ριζοσπαστικοποίησης που δείχνει να έχει διάρκεια και ποιοτικό βάθος.

συνεχίζοντας,

στο βαθμό που αποτελούμε παράγωγο αλλά και συνιστώσα παραγωγής αυτής της κοινωνικής συνθήκης, αποφασίσαμε την επανοικειοποίηση του εγκαταλειμμένου κτιρίου της οδού πατησίων 61 και σκαραμαγκά με σκοπό να εδαφικοποιήσουμε στο χώρο αυτό κάποιες από τις σιαθέσεις και τις επιθυμίες μας, προκειμένου να το μετατρέψουμε σε ένα ορμητήριο της ζωής που θέλουμε. Να το μετατρέψουμε σε ένα ανοιχτό κοινωνικό χώρο όποι αυτοοργανωμένα, συντροφικά και συλλογικά θα αποτελέσουμε ένα μέρος της συνωμοσίας για την καταστροφή αυτού του κόσμου. Ενάντια σε κάθε μορφή ιεραρχίας και εξουσίας, ενάντια σε κάθε πολιτική και εμπορευματική διαμεσολάβηση, ενάντια σε κάθε θεαματικό ρόλο και έμφυλο διαχωρισμό. Και στην προσπάθεια αυτή αναζητούμε συνεργούς…

Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕIΝΑΙ ΗΔΗ ΠΑΝΤΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

το μπλογκ: http://pat61.wordpress.com

Πέραμα: της νομοθεσίας το ανάγνωσμα...

Διαβάσαμε:

"Το δυστύχημα στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος τον Ιούλιο του 2008, που στοίχισε την ζωή σε οκτώ ανθρώπους «θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν είχαν ληφθεί όλα τα προληπτικά μέτρα που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία για την εκτέλεση εργασιών» απαντά ο επίτροπος κοινωνικών υποθέσεων και απασχόλησης κ. Σπίντλα στον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ.Παπαδημούλη.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής με δεύτερη ερώτησή του επανήλθε στο θέμα του εργατικού δυστυχήματος που συνέβη στις 25/7/2008 ζητώντας από την Κομισιόν να αξιολογήσει την γενικότερη εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας και υγιεινής στην εργασία στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη.

Η Κομισιόν στην πρώτη απάντησή της είχε αναφέρει ότι «δεν διαθέτει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες και τις αιτίες του εν λόγω ατυχήματος, θα έλθει σε επαφή με τις ελληνικές αρχές για να πληροφορηθεί λεπτομερώς πώς συνέβη το τραγικό αυτό ατύχημα».

Στη νέα απάντηση ο επίτροπος Σπίντλα τονίζει: «[...] Το εν λόγω ατύχημα θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν είχαν ληφθεί όλα τα προληπτικά μέτρα που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία».

Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε: «Η απάντηση της Κομισιόν είναι σαφής. Οι οκτώ εργαζόμενοι που έχασαν την ζωή τους εν ώρα υπηρεσίας στο Πέραμα τον περασμένο Ιούλιο θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν εφαρμοζόταν σωστά η νομοθεσία".

Για μια ακόμη φορά λοιπόν. Ποιά νομοθεσία ρε αγύρτες; Αυτή που συνετέλεσε στην σύνταξη του χυδαίου πορίσματος και αθωώνει εφοπλιστές, εργολάβους, εγκάθετους ελεγκτές;